Ι.

Πήλινο ειδώλιο φτερωτού Έρωτα

από τη γη της Μακεδονίας –

ηδονή σκεπασμένη με χώμα

και υγρασία

από τους έρωτες

θυμάμαι μόνο τη μυρωδιά τους

από τη σάρκα

μόνο τη θέρμη της

όλα τα κορμιά στο τέλος

υπήρξαν ένα κορμί

κάποτε πιάνει βροχή

οι σταγόνες καταποντίζουν τα λάθη μου

καιροσκοπώ –

δεν μένει χρόνος για ελπίδες