Ποὺ ἀκόμη καὶ νεκρός, ἔχει τὸ νοῦ του ἀνέπαφο!

Αὐτὸς ὁ ἦχος ἦλθε στὸ σκοτάδι

Πρῶτον χρὴ τὴν ὄδὸ τελέσαι

Πρὸς τὴν κόλαση

Καὶ πρὸς τὰ δώματα τῆς κόρης τῆς Κέριδος, Προσερπίνας

Μέσω ἀπειλητικοῦ σκότους, νὰ δεῖς τὸν Τειρεσία,

᾽Αόμματος ποὺ ἦταν, ἔνας ἴσκιος, ποὺ στὴν κόλαση εἶναι

Τόσο πλήρης γνώσης ποὺ σάρκινοι ἄνδρες γνωρίζουν λιγότερα ἀπ’ αὐτόν,

Πρὶν ἔλθης στῆς σῆς στράτας τὸ τέλος.

Γνώση ὁ ἴσκιος ἐνὸς ἴσκιου,

Μ’ ἀκόμη χρὴ στὸ κατόπι τῆς γνώσης πλεῖν

Γνωρίζοντας λιγότερα κι ἀπὸ θεριὰ ναρκωμένα phtheggometha

thasson

φθεγγώμεθα θᾶσσον

Οἱ μικροὶ φανοὶ πλανιοῦνται στὸν κόλπο

Καὶ τὰ νύχια τῆς θάλασσας τοὺς μαζεύουν.

Ο Ποσειδῶνας πίνει μετὰ τὴν μπουνάτσα.

Ταμούζ! Ταμούζ!!