ΕΛΛΗΝΟΣ ΟΝΕΙΡΩΞΗ

Στου μαγαζιού το μέσα μέρος

εκαθόταν μια παρέα

και παρήγγειλε ενθέρμως

οίνον εκλεκτόν να φέρουν εκεί πέρα.

Προς τους θεούς εγίνηκαν σπονδές

προτού ξεκινήσει η οινοποσία,

όπως προβλέπεται για τους έλληνες συμπότες,

κι έπειτα προχώρησαν στη συνομιλία.

Με την ακολουθία του Διονύσου

και του οίνου του εκλεκτού την θέρμη

προσέγγισαν το στοιχείο του σοφού

κι οτιδήποτε άλλο ζωή και θάνατο εμπεριέχει.

Όλα εκύλησαν ανθρώπινα κι ελληνικά

δίχως παρεμβάσεις βαρβαρότητος.

Έφαγαν, ήπιαν, εμίλησαν, διασκέδασαν κι εψυχαγωγήθησαν,

όλα κατά τη διάρκεια αυτού του ενός γεύματος.

Ωστόσο απ’ την υπέρμετρη του ονείρου ηδονή

εξύπνησεν ο αιρετικός νεανίας.

«Ω θεία φύσι«, είπε, «σ’ ευχαριστώ που μας έδοκες την ονείρωξη.

Διατί δίχως αυτή το ελληνικό πνεύμα θα ‘χε ήδη χαθεί.»