ΤΑΛΑΝΤΩΣΗ

Κι είχε μια ποίηση το δωμάτιο την ώρα τούτη

και μια σιωπή

και μια θλιμμένη λωρίδα ήλιου

που έντυνε την ευτυχία,

υπήρχαμε

στα κλαριά του δέντρου που πάλευε να αναγεννηθεί,

στο τρένο που πέρασε,

στη μέρα που αρχίζει να τελειώνει,

υπήρχαμε,

κι είχε μια ποίηση το δωμάτιο

και μια σιωπή

και μια ωραία ταλάντωση

στο αμήν και στο τέλος,

την ώρα ετούτη.

 *

SCHWINGUNG

Und es herrschte solch eine Lyrik im Zimmer zu jener Stunde

und eine Stille

und ein betrübter Sonnenstrahl

der das Glück bezog,

es gab uns

auf den Ästen des Baumes, der für seine Wiederbelebung kämpfte,

in dem Zug der vorbei fuhr,

in dem Tag der anfing zu Ende zu gehen,

gab es uns,

und es herrschte solch eine Lyrik im Zimmer

und eine Stille

und eine wunderschöne Schwingung

in dem Amen und am Endpunkt,

zu jener Stunde.