ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ, Η ΠΤΩΣΗ

Ένας νάρκισσος ανάμεσα στα κοινά όμορφα
λουλούδια, ένα αλλιώτικο από τ’ άλλα! Το τράβηξε,
έσκυψε για να τραβήξει πιο δυνατά—
τότε, ξεπήδησε μέσα από τη γη
πάνω στην αστραφτερά φοβερή του
άμαξα, ζήτησε τα χρωστούμενα.
Τελείωσε. Κανείς δεν την άκουσε.
Κανείς! Είχε απομακρυνθεί από την αγέλη.

(Θυμήσου: πήγαινε κατευθείαν στο σχολείο.
Είναι σημαντικό, σταμάτα να χαζεύεις!
Μη μιλάς σε αγνώστους. Κάτσε
με τους φίλους σου. Χαμήλωσε το βλέμμα.)
Έτσι εύκολα ανοίγει
ο λάκκος. Έτσι βυθίζεται ένα πόδι στο χώμα.

*

PERSEPHONE, FALLING

One narcissus among the ordinary beautiful

flowers, one unlike all the others!  She pulled,

stooped to pull harder—

when, sprung out of the earth

on his glittering terrible

carriage, he claimed his due.

It is finished.  No one heard her.

No one!  She had strayed from the herd.

(Remember: go straight to school.

This is important, stop fooling around!

Don’t answer to strangers.  Stick

with your playmates.  Keep your eyes down.)

This is how easily the pit

opens.  This is how one foot sinks into the ground.