Αθηνά Στυλιανή Μίχου, «Υποδόρια ωδή», εκδ. Σ.Π.Λ., 2021
3Δεκ
Tο φαεσίμβροτο* του ταξιδιού στα μάτια θάλασσας
Το ταξίδι κρατάει ζωντανές τις γραμμές
Η ίριδα ως κάθε σταγόνα υδροποιεί την ιστορία και ο ήλιος βρίθει φωνές
Ίνινες λέξεις χτίζουν χέρια τόπων
Δια του φωτός η επικοινωνία χρόνων στάζει ήχους στους χώρους σωμάτων
Νέονται** κινήσεις και τοποθετούν την επιστροφή σε ρυθμούς μετάγγισης
Πτώση σκιών στο ταξίδι μουσικών συμβόλων
Η ιστορία ήχου λικνίζει την καμπάνα
Το βήμα συναντά το χρόνο
Βαδίζει στο ρυθμό Ηούς γεννήσεων
Κατακτά ώρες της αυτής συνεύρεσης σε χτύπους
Δάχτυλα μετράνε σφυγμούς
Η ενδιαπόσταση των κεντά φλέβες
Η πιο κοντινή απόσταση είναι η ευθεία
Βαδίζει η γειτνίαση, προχωρά η μέρα
Η ώρα βαφτίζει τους δείκτες της
Χαράζει…
Το ξημέρωμα αίρει τη ροή
Τελεία προς τελεία ανάγει το κέντρο του κύκλου
Αναδιάρθρωση
*: Από ορφικό ύμνο Απόλλωνος. Που παρέχει στους ανθρώπους φως
**:νέομαι: πορεύομαι
Διαβάστε περισσότερα





