Η Ελένη Γκίκα γεννήθηκε το 1959 στο Κορωπί. Είναι λάτρης του βιβλίου με σπουδαίο δημοσιογραφικό και λογοτεχνικό έργο. Δημοσιογράφος και βιβλιοκριτικός στο Αντί, στις Εικόνες, στο Έθνος και στο Έθνος της Κυριακής από το 1983, έχει ασχοληθεί με το μυθιστόρημα, το διήγημα, την ποίηση, το παραμύθι, έχει συμμετάσχει σε συλλογικές εκδόσεις και έχει επιμεληθεί βιβλία και σειρές. Κυκλοφορούν τριάντα οκτώ βιβλία της: δεκαπέντε μυθιστορήματα, δώδεκα ποιητικές συλλογές, τέσσερις συλλογές με διηγήματα, ένας τόμος με συνεντεύξεις και έξι παραμύθια.

Στην πρόσφατη ποιητική της συλλογή με τίτλο «ἄβυσσος ἄβυσσον ἐπικαλεῖται» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΑΩ εκθειάζει τον έρωτα και πλημμυρίζει την καρδιά μας αγάπη. Οι καρδιές των πιο ρομαντικών θα σκιρτήσουν πιο γρήγορα μέσα από 31 ερωτικά ποιήματα. Ο τίτλος «ἄβυσσος ἄβυσσον ἐπικαλεῖται» [Ψαλμός Δαυίδ 41] αναφέρεται στην Άβυσσο του κόσμου ,στην ανθρώπινη καρδιά , στα πάθη που ζήσαμε και σε εκείνα που μας περιμένουν…

-Κυρία Γκίκα μιλήστε μας για τον τίτλο της ποιητικής σας συλλογής «ἄβυσσος ἄβυσσον ἐπικαλεῖται» και την σημασία του Ψαλ. 41,8  «ἄβυσσος ἄβυσσον ἐπικαλεῖται εἰς φωνὴν τῶν καταῤῥακτῶν σου». 

  Αφ’ ενός έχω αδυναμία στους Ψαλμούς και στα Πατερικά Κείμενα, αφ’ ετέρου ερωτευόμαστε με τον πιο σκοτεινό και βαθύ εαυτό μας, από το ασυνείδητο της αβύσσου που εμπεριέχουμε. Οι πληγές μας και οι σκοτεινιές μας ελκύουν τον άλλον. Γι’ αυτό αν μας ρωτήσουν, δεν ξέρουμε. Λέμε ότι ο έρωτας είναι τυφλός αλλά δεν είναι. Βλέπει με τα μάτια των σπλάχνων μας. Εξ ου και ο τίτλος. Με τις αβύσσους μας ερωτευόμαστε. Τις ελλείψεις και τις πληγές μας ενώνουμε.