Η Κρίση της Ποίησης

Δημήτρης Κοσμόπουλος, «Pixels», εκδ. Κέδρος, 2020 (γράφει η Παναγιώτα Λάσκαρη)

Έμπονη ενορχήστρωση νοήματος σε καιρούς πανδημίας: από τα εικονοστοιχεία της τεχνο-ψηφιακής αλογίας στην ψηφιδωτή νοσταλγία του νυν καὶ αεί Ερχομένου.

 

Πῶς καὶ πῦρ ὑπάρχεις βλύζον,

πῶς καὶ ὕδωρ ἧς δροσίζον;

πῶς καὶ καίεις καὶ γλυκαίνεις

πῶς φθορὰ ἐξαφανίζεις;

Άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος

 

Αν η προσωρινότητα του εφήμερου βρίσκεται στον αντίποδα της διαχρονικότητας του επικαιρικού, αν, δηλαδή, το διαχρονικό είναι πάντα επίκαιρο και το επίκαιρο διαχρονικό, τότε, τούτη η απόπειρα γραφής με ἀποχρῶντα λόγο το ποιητικό πανδημικό σύνθεμα του Δημήτρη Κοσμόπουλου υπό τον ευρηματικό τίτλο «Pixels» , που εκδόθηκε το 2020 από τις εκδόσεις «Κέδρος», εν μέσω καραντίνας, ίσως έχει κάτι ελάχιστο να προσθέσει, ως μία ακόμη μικρή πινελιά, στον πολύχρωμο ήδη καμβά της βιβλιοκριτικής για αυτή την ενδέκατη κατά σειρά και εξόχως ενδιαφέρουσα συλλογή του ποιητή. Διότι, ανεξαρτήτως της διαβόητης δράσης του εξώλους και προώλους ιού με την κορώνα (IX, σ.19), που έτσι κι αλλιώς καλά κρατεί εν έτει 2023, το συμφωνικό ποίημα του Δ. Κοσμόπουλου εγείρει διαρκώς απαιτητικές, εκ των έσω, αξιώσεις γόνιμου διαλόγου, καλεί σε ενεργητική πράξη ανάγνωσης, μία εκδοχή της οποίας είναι και τούτο το συγγραφικό εγχείρημα.

Η συλλογή αποτελεί ένα οργανικό συνεχές από 35 αυτοδύναμα ποιήματα (1) σε οντολογική σύνδεση, έτσι ώστε το καθένα να λειτουργεί ως μια ιδιότυπη ψηφίδα ενός ενιαίου ψηφιδωτού ποιητικού συνθέματος, ιδιότυπη γιατί εν σπέρματι εμπεριέχει το όλον. Πρόκειται για μια πλούσια ενορχήστρωση φωνών που διασώζουν την ετερότητά τους, την ίδια ακριβώς στιγμή που την κοινωνούν κατά τον τρόπο του ομοουσίου. Το έργο διατηρεί την ομοιόστασή του, ως ζων οργανισμός, απ΄ όπου κι αν αρχίσεις να το αφουγκράζεσαι, καθώς είναι πολύ συνεκτικό το ίδιο το νόημα που ο ποιητής ενορχηστρώνει.

Ο τίτλος, κατά την εκτίμησή μου, είναι ευρηματικός και εξαιρετικά επιτυχής, γιατί, κινούμενος σε περισσότερα του ενός σημασιολογικά και επομένως αναγνωστικά επίπεδα, συνέχει κατά τρόπο ρητό και υπόρρητο το ποιητικό συνεχές, διαρκώς ερμηνευτικά αναδομώντας το. Αναδεικνύεται σε υποδειγματικό οιακοστρόφο του σκαριού της συλλογής. Αρκεί να μην τον προσεταιριστείς μονομερώς, και το ταξίδι που σού επιφυλάσσει εξελίσσεται σε συναρπαστικό…

Διαβάστε περισσότερα