Νέοι Ποιητές

Γιώργος Συμνιανάκης, Έξι ποιήματα

ΑΣΧΗΜΟΣ

Δεν χωράω πουθενά.
Γιατί δεν έχω σχήμα.
Είμαι άσχημος.
Και πώς μ’ αρέσει.

ΕΡΩΤΗΜΑ.

Μέσα σε λάσπες περπατώ.
Κι ύστερα μπαίνω στο σαλόνι.
Τέτοια αντίθεση το χώμα με το πάτωμα.
Η φύση με το ανθρώπινο.
Έννοιες αντίθετες.
Να καθαρίσω.
Τι απ’ τα δύο;
Τις λάσπες απ’ το πάτωμα;
Το πάτωμα απ’ τις λάσπες;
Μάλλον τον ουρανό μου.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ

Ελεύθερα ακούμε.
Ελεύθερα μιλάμε.
Σε τέσσερις τοίχους
Ελεύθεροι.
Ελεύθεροι κοπήκαμε στα δύο.
Ελεύθεροι επιζούμε.
Ελεύθεροι είμαστε σώπα.
Ελεύθεροι είμαστε..
Δεν μας σκότωσαν ακόμη.

Διαβάστε περισσότερα