Μιχάλης Κούτρας, “Εμείς. Τώρα.”, Ιωλκός, 2017
16Φεβ
ΑΥΡΙΟ
Δε νιώθουμε ανυπεράσπιστοι.
Επιθέσεις,
φονιάδες, εφιάλτες,
μα οι ανοιχτές πληγές μας
δε χωράνε σε φέρετρα.
Πεδιάδες γίνονται.
Δέντρα, μέλισσες,
μαργαρίτες, παιδιά
φυτρώνουν
πάνω τους.
Δε νιώθουμε μόνοι.
Μας δένουν τα μάτια
– Εμείς βλέπουμε.
Μας δένουν τα χέρια
– Εμείς αγγίζουμε.
Μας δένουν τα πόδια
– Εμείς συνεχίζουμε.
Δε νιώθουμε ανυπεράσπιστοι.
Δε νιώθουμε μόνοι.
Πώς θα μπορούσαμε;
Φωτιά είμαστε!
Το Αύριο!
Αφήστε ένα σχόλιο







