Και πάλι να γυρίζεις
στα χιλιοειπωμένα
και να τα βλέπεις
σαν μικρό παιδί,
ανήξερος ως πάντοτε
στο θαύμα και στον όλεθρο

***

Ψαλμός φτερούγισμα

αναμέλποντας
το τίποτα
το παντοτινό
και η φωνή
κατρακυλάει
μέχρι τον πιο
βαθύ τον ουρανό,
μέχρι το πιο
βαθύ αθράκι