Ποιήματα για μια γυναίκα
1.

Το σώμα σου είναι λευκό σαν άμμος
που εντός της τα παιδιά ποτέ δεν έχουν παίξει.

Τα μάτια σου είναι θλιβερά και όμορφα
σαν τις εικόνες λουλουδιών σʼ ένα βιβλίο.
Τα μαλλιά σου αιωρούνται προς τα κάτω
σαν τον καπνό απʼ τον βωμό του Κάιν.

Πρέπει τον αδελφό μου να σκοτώσω
κι ο αδελφός μου πρέπει να σκοτώσει εμένα.

2.

Είναι η ζωή μου θλιβερή ωσάν την περιπλάνηση
περιπλανώμενου.

Οι ελπίδες μου είναι χήρες,
οι πιθανότητές μου δεν θα παντρευτούν, ποτέ.

Οι αγάπες μας φορούνε τις στολές των ορφανών
σε ορφανοτροφείο.

Οι μπάλες επιστρέφουν στα χέρια τους
από τον τοίχο.

Ο ήλιος δεν επιστρέφει.
Κι οι δύο μας είμαστε μια ψευδαίσθηση.