DÜRER: INNSBRUCK, 1495

I had often, cowled in the slumberous heavy air,
Closed my inanimate lids to find it real,
As I knew it would be, the colourful spires
And painted roofs, the high snows glimpsed at the back,
All reversed in the quiet reflecting waters —
Not knowing then that Dürer perceived it too.
Now I find that once more I have shrunk
To an interloper, robber of dead menʼs dream,
I had read in books that art is not easy
But no one warned that the mind repeats
In its ignorance the vision of others. I am still
the black swan of trespass on alien waters.

ΝΤΙΡΕΡ: ΙΝΣΜΠΡΟΥΚ, 1495

Είχα συχνά, τυλιγμένος στον βαρύ υπναλέο αέρα,
κλείσει τα άψυχα βλέφαρά μου για να το βρω αληθινό,
όπως ήξερα ότι θα ήταν: τα πολύχρωμα καμπαναριά
και τις ζωγραφισμένες στέγες, τα ψηλά χιόνια ιδωμένα φευγαλέα στο βάθος,
όλα ανεστραμμένα στα ήσυχα ανακλώντα ύδατα-
δεν γνώριζα τότε ότι ο Ντίρερ το συνέλαβε επίσης.
Τώρα βρίσκω πως για μια ακόμη φορά έχω συρρικνωθεί
σʼ έναν παρείσακτο, ληστή του ονείρου των νεκρών.
Είχα διαβάσει σε βιβλία ότι η τέχνη δεν είνʼ εύκολη
αλλά κανένας δεν προειδοποίησε πως το μυαλό επαναλαμβάνει
στην άγνοιά του τʼ όραμα άλλων. Είμαι ακόμα
ο μαύρος κύκνος της παραβίασης ξένων υδάτων.