Οι ατζέντες

«Μυστικό δεν κράτησες ποτέ σου, στην ατζέντα σου και στον ναργιλέ σου…»Τραγούδησε η Σωτηρία Λεονάρδου πριν χρόνια. Και είναι αλήθεια. Ποτέ δεν κρατήσαμε μυστικό. Εμείς που γράφουμε, όπως γράφουμε. Ποτέ. Γιατί υπάρχουν λογιών, λογιών γραφιάδες.
Για την δικιά μας συνομοταξία μιλάω. Για τους δικούς μας , τα δικά μας παιδιά κάργα στο συναίσθημα. Που ότι και αν πάθαμε, δεν λέμε να βάλουμε μυαλό. Ο κόσμος αδηφάγο τέρας.
Οι ζωές πολλές, τα ενδεχόμενα της ζωής πολλά, και πολλές οι ατζέντες. Και πολύχρωμες. Που το κάθε χρώμα σηματοδοτεί, κέφια, στάσεις, ονειρώξεις. Άλλη η τοξική άλλη η γκομενική, άλλη με τους ανθρώπους της νύχτας, για την επαγγελματική μη μιλήσω.. Τοξικοί άνθρωποι, τοξικές ζωές, γκόμενες και γκόμενοι, γκόμενες για τα μπάζα και βυζαρούδες σφιχτές , γκόμενοι άτριχοι και γκόμενοι μες την τρίχα με χαρακωμένο πρόσωπο, και κάποιοι ντυμένοι στην τρίχα, πορνεία αποδεκτή, και πορνεία μη αποδεκτή, χασίσια, χαπάκια, πρέζες, ξύδια και νιάτα. Και από την άλλη ψυχολογική και σωματική βία, έρωτας και αγάπη για τον Άνθρωπο, και πολλαπλά ψυχιατρικά δεσίματα. Άνθρωποι της νύχτας ατόφιο χρυσάφι…. Φυλακόβιοι για ναρκωτικά και νταβατζηλίκια…. Ποιητές…. Και συνάδερφοι που για να διασχίσουν την Ομόνοια από την μια πλευρά στην άλλη παίρνουν ταξί. Γιατί ο κίνδυνος είναι παντού. Και κάθε στιγμή.