Γήινοι

Είπες πως έχεις χρέος
να γκρεμίσεις
και να ξαναχτίσεις τον κόσμο
πως δεν πάει άλλο η αδικία
ανέβηκες σʼ ένα βουνό
και πέταγες κεραυνούς
το κορμί σου μοίραζες κομμάτια
σʼ ανθρώπους, ζώα, ποταμούς
να πάρει φωτιά η πλάση
να ξεραθεί το κακό
της καλοσύνης τα λουλούδια
να φυτρώσουν
με την πρώτη βροχή
ήσουν μεγάλος
ήσουν ξεχωριστός
μα δεν σε χωράει αυτός ο κόσμος
στο είχα πει
εδώ κάτω ψάχνουν σιγουριά
ένα πιάτο φαΐ
κρεβάτι να ξαπλώσουν
υπέρ το δέον γήινοι
δεν θα σʼ ακολουθήσουν.