Δημήτρης Στενός, Εφτά ποιήματα
9Ιου
ΠΕΡΙΓΥΡΟΣ
Η ώρα κέρινο ομοίωμα επιταφίου
λιώνει
Κάποιος είναι σκεπασμένος με λουλούδια
νεκρός.
Πρασινο μαντήλι στο κεφάλι
σκεπάζει τη σχισμή που αποδομεί
το έσχατο όνειρο
νέφος θανάτου αραχνούφαντο.
ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ
Το πεπρωμένο μου
είναι ένα μαύρο
συκώτι γεμάτο
στάχτες
Κάπου-κάπου μεταμορφώνεται
το χειμώνα κυκλάμινο
το καλοκαίρι τριαντάφυλλο
Το πεπρωμένο μου
είναι κατάστιχτο
από τις εμμονές μου.
Αφήστε ένα σχόλιο







