Βάδιζε πότε πάνω και πότε κάτω από το πεζοδρόμιο. Για την ακρίβεια τρία βήματα επάνω και δύο βήματα κάτω, σαν να εκτελούσε ένα είδος χορευτικής φιγούρας. Η απόσταση μεταξύ μας μικρή. Διέκρινα τα ρούχα του, κοστούμι από ακριβό ύφασμα στο χρώμα του πούρου. Τα σκισίματα στο σακάκι ανέμιζαν κάθε φορά που ανεβοκατέβαινε το κράσπεδο, έδιναν στην φιγούρα του μια ανεμελιά. Τα παπούτσια του δερμάτινα, φθαρμένα στις μύτες που πρόβαλαν τσακισμένες στην κάθοδό του προς τον δρόμο. Στο κεφάλι του ένα καβουράκι που έστεκε σταθερό σε κάθε του κίνηση.