Άκουσμα της γαλήνιας φωνής
και ξάφνου ξεκινάει η ζωή.
Έπειτα, ηχηρή βροντερή φωνή
και επικρατεί ο θάνατος μες την ζωή.

Κτίρια, φώτα, πόλεις,
που αγοράζουν την ζωή σου το πρωί
και ύστερα, σαν έρθει το σκοτάδι
την πωλούν μισοτιμής.
Σε έναν έμπορο σκοτεινό, κλειστό, εγκλωβισμένο
σε ένα μελανό τσιμεντόχαρτο.

Ήχοι αρχικά μελωδικοί, ρυθμικοί,
που σε προσκαλούν σε έναν ακόμη χορευτικό συνειρμό.
Σκέψεις σαν άλλοτε ονειρικές
και ιδέες που τρέχουν
την πράξη να προλάβουν.
Και μετά, επικρατεί η σιγή,
αυτή η χαμένη σιωπηλή μορφή
και η απεμπλοκή του νου
από οποιαδήποτε νοητική συζήτηση,
από κάθε οπτική αναζήτηση.