Κατερίνα Νέζη, “Βίος ετών 47”, Poema, 2017
30Νοε
Βίος ετών 47
τελεία στη γενιά σου
λαχνός λεχώνας σου χαρίστηκε
παιδί λαχάνιαζες με αγρίμια
κάπως υπερβολικά -είπαν
σκάλες επι-βίωσης ανέβαινες καιρό
τα βράδια σβήνοντας προσεκτικά τα ίχνη σου
πέρασε η ώρα
άνθη βυθού υψώνονται, γνέφουν
τα όνειρα δεν άλεσε ο μύλος
Πότε θα βγεις από το αρχαίο πηγάδι;
Πώς;
Πόσο θόρυβο θα κάνεις;
Τρίτο διάλειμμα Τρίτης
Το γραφείο αιωρείται στη σιωπή
Χρωματιστά παγώνια ξιφασκούν στις γωνίες
Τα λουλούδια διακινούνται μέσω εσωτερικής αλληλογραφίας σε σφραγισμένους φακέλους
Φράσεις ποζάρουν στον αέρα στοιχηματίζοντας στη μοναξιά σου.
Τρίτο διάλειμμα Τρίτης
μέχρι σήμερα
ούτε ένας δικός σου δεν κατάφερε
να κομματιάσει τη θλίψη σου
Αφήστε ένα σχόλιο







