Χειμώνας

Τον χειμώνα ξεμάκραινε όλο και λιγότερο•
γυρνώντας γύρω από το ίδιο παίδεμα,
αυτό του ανθρώπου, που λέει πως θέλει,
αλλά δεν μπορεί.
—–
Ξεμάκραινε όλο και λιγότερο•
δεν ήταν που μίκρυνε η μέρα,
ήταν που είχε μικρύνει ο ήλιος εντός του
και δεν μπορούσε να διαβαστεί η ψυχή.

****

Χρονικό επίθεμα

«Κάποτε…»
βολική λέξη για όλους,
τους παραμυθάδες,
τους μοναχικούς,
τους ρομαντικούς
και όσους ελπίζουν ακόμη.
Η ασάφεια βολεύει,
κάποτε στο παρελθόν
και κάποτε στο μέλλον,
κάποτε το ζήσαμε
ή κάποτε θα το ζήσουμε.
Όλοι έχουν ένα κάποτε,
είτε για να θυμούνται,
είτε για να ελπίζουν•
ένα «κάποτε»,
για να ξορκίζουν το «ποτέ».