Για ντουφέκι δεν με νοιάζει
ούτε βάζω πια μαράζι

Συντροφιά έχω τη λόγχη
τη γλυκιά μου ξιφολόγχη.

Αγκαλιά μ’αυτή κοιμάμαι
τους Κενταύρους δε φοβάμαι

Θαύματα με κείνη κάνω
στις βουνοκορφές απάνω.

Οι φρατέλοι σαν με ειδούνε
ψάχνουν δρόμο για να βρούνε

Μα τους στρώνω στο κυνήγι
και αυτοί όπου φύγει φύγει.