(Ε.Μ. Βεντούρη, «Το νησί της Κίρκης», λάδια σε καμβά, 100Χ150 cm)

ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΚΙΡΚΗΣ

Αυτό που λίγοι ξέρουν, είναι ότι η Κίρκη στον ελεύθερο χρόνο της, ύφαινε άντρες που ξέπεφταν στην πρόχειρη κατηγορία των χοίρων. Απολάμβαναν ξέφρενα λασπόλουτρα, μέσα στο παλάτι της νήσου Τόρε Πάολα, περιτριγυρισμένο από δύο σπήλαια, όπου προσάραζαν οι ναυτικοί τα κουρασμένα ιστιοφόρα τους.

Ναι, τους έκαμε όλους γουρούνια με λίγο κόκκινο κρασί και μπόλικη υπόσχεση για ευδαιμονία.

Οι άντρες άπραγοι τράβαγαν –όλους τους μήνες της απογοήτευσης– τα έντερά τους έξω, όπως κλωστή απ’ το ξηλωμένο μάλλινο του σώματος. Κατασκεύαζαν βλέπετε με δαύτα, αλλαντικά της Λουκανίας αντί για ταξίδια και εκστρατείες της Τροίας, που τα ύφαινε στον αργαλειό της πλάνης η ίδια η μάγισσα Κίρκη, η Κόρη του Ήλιου και της Ανατολίτισσας Πέρσης.

Στον χρόνο πάνω, οι άντρες ξαφνικά ξεμέθυσαν απ’ το ψυχοτρόπο κρασί. Τη μαρτύρησε ο Ευρύλοχος στον Οδυσσέα.

Την κατάλληλη στιγμή, έτρεξαν πίσω στο καράβι να δραπετεύσουν αφήνοντας πίσω την Κίρκη να αποτελειώνει μόνη το υφαντό της νύχτας με μαλλιά απ’ την εξαίσια κόμη της σκυφτής μελαγχολίας της.