Σκεφτήκατε ποτέ τι θα γινόταν αν μια ισχυρή πλημμύρα χτυπούσε την
πόρτα της πρωτεύουσας, κι αυτή απαντούσε «καλωσορίσατε!» Έτσι
ακριβώς συνέβη κείνη την…λάθος, δεν υπάρχει μήνας θηλυκού γένους,
είναι όλοι φαλλοκράτες…αλλά, την Οκτώβρη λοιπόν…για να μην έχουμε
στο εξής κοινά μυστικά μήτε scripta occulta. Γιατί ποιος τολμά να πει: δε
μ’ αρέζει το μέλι και διάφορα μικρά κι όμορφα πράγματα.
Λοιπόν, στην εξιστόρηση. Σκεφτείτε τώρα όλη την Αθήνα στη Γιορτή του
Έθνους να χλαπακιάζει σε ταβέρνες και σαλόνια, κι έξω να βρέχει
αλύπητα, ενώ όλοι οι χλαπάκηδες να μένουν για μια στιγμή αμίλητοι,
ακούνητοι κι αγέλαστοι, με μια μπουκιά στο μέγεθος κουράδας,
σφηνωμένη στον οισοφάγο. Τα κινητά να φλέγονται απ’ το έκτακτο
δελτίο θυέλλης: κατακλυσμός του Νώε, βροχόπτωση 15 χιλιοστών ανά
δεκάλεπτο. Τα σκατά να βγαίνουν σε παρέλαση, οι επίσημοι να
φεύγουν χεσμένοι. Άπειρα σκατά, σε μέγεθος νάνων, να κολυμπούν
στους δρόμους, να πασχίζουν να σωθούν, να γίνονται διασώστες λόγω
εκτάκτου ανάγκης και να περιμαζεύουν δίποδα και τετράποδα, ακόμη
και τετράτροχα. Κάποια σκατά να γίνονται μαφιόζοι, άλλοι ρουφιάνοι,
και να δουλεύουν μαζί με τους διασώστες ολονυχτίς, μπας και σωθεί
τίποτα απ’ τη σκατούπολη.
Ο κατακλυσμός κατέθεσε ένσημα μέσα σε λίγα λεπτά, όμως για λόγους
πολιτικής ανορθοδοξίας, κι ασφαλώς εξαιτίας της επετείου, δεν
ακούστηκε κιχ στα μίντια. Το περιστατικό θεωρήθηκε ανάξιο περαιτέρω
αναφοράς και πολύ σωστά καταχωρήθηκε ως μια συνήθης φάρσα, απ’
αυτές που κυκλοφορούν με κουκούλες και παριστάνουν τους κολλητούς
του Ρομπέν των Δασών. Και για να μην τα ρίχνουμε όλα στα σκατά,
υπάρχει η παραλλαγή γνωστού τραγουδιού: δεν έχει δίκτυο στην
Ελλάδα/ δίκτυο δε θέλησαν ποτέ.
