Πηγή φωτογραφίας
ΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ
Οι μαραμένες παπαρούνες θα πεταχτούν μαζί με το πένθος.
Μια Φρίντα στον τοίχο δεν θέλει να δει τίποτ’ άλλο.
Ούτε κι εγώ.
Τα παιδικά βιβλία δίνουν ελπίδα.
Το κυριακάτικο τσάι μιας μεσήλικης.
Μαύρες καρέκλες για όσους καλεσμένους μετατράπηκαν
σε μια αριστουργηματική απογοήτευση.
Το τραπέζι δεν ταιριάζει άλλο.
Θα πεταχτεί – μαζί με τη ζωή μου.
Το κεφάλαιο 1 δεν θα ξεκινήσει με τη φράση
«Μια φορά και έναν καιρό».
Αρκετάχρόνια παραμύθιασα τον εαυτό μου.
Μια Κυριακή λοιπόν.
**
ΠΑΓΩΤΟ ΦΙΣΤΙΚΙ
Είχε αυτούς τους αφόρητους, ξαφνικούς πόνους στη μέση,
το έλεος κάθε μεσήλικης πριν την εμμηνόπαυση.
Ο γιατρός της έδωσε μετέωρες πνευματικές συμβουλές:
να μην έχεις στρες, κάνε στρέτσινγκ 30 λεπτά κάθε μέρα.
Την πρώτη μέρα ακολούθησε τις οδηγίες.
Την δεύτερη σκέφτηκε:
30 λεπτά × 365 μέρες × 30 έτη = 328.500 λεπτά ζωής.
Άνοιξε το ψυγείο, πήρε παγωτό φιστίκι.
Το απόλαυσε καθισμένη στη βεράντα,
ο ήλιος έλουζε το πρόσωπό της.
«Δε βαριέσαι!» αναστέναξε.
