Έρμαιο του χρόνου
Μάζευα επιμελώς για χρόνια
μολύβια και στυλό
κάθε είδους και χρώματος
μη λησμονώντας να επιλέγω
και το μέγεθός τους
και χαρτιά και χαρτόνια
κλεισμένα έστεκαν
σε πακέτα και δέματα.
Περιχαρής παρατηρούσα αγέρωχος
τις ασταμάτητες διελεύσεις τυχοδιωκτών
κρυμμένους μέσα σε λευκούς φακέλους.
Ξεκίνησα από το ποτέ
ο δρόμος μου ανάμεσα
από σπασμένες φεγγαραχτίδες
και βυθισμένα όνειρα
φράχτες που υψώθηκαν
στην απέναντι πλευρά του ανύπαρκτου.
Οι ελπίδες θαμμένες κάτω
από τη στάχτη αιώνων
στον απόηχο του αύριο
εξακολουθώ άφθαρτος θα μένω
αλλάζοντας τόπους άνω θρώσκων
παραμένοντας έρμαιο του χρόνου.
**
Μεσίστιες σημαίες
Οι σημαίες εξακολουθούν
να κυματίζουν μεσίστιες
δίνοντας τόνο στα λυπητερά εμβατήρια
και οι σχοινοβάτες διατηρούν
έστω και στιγμιαία την ισορροπία τους
αποβλέποντας στα χειροκρότημα
των περαστικών ανύποπτων θεατών.
Ακίνητος παρακολουθείς
αυτοτελείς ιστορίες
σε ασπρόμαυρες τηλεοράσεις
με ιδιαίτερο ενδιαφέρον
σχολιάζοντας ταυτόχρονα
τα ανόητα σκίτσα
του εκπεσόντος πλέον γελοιογράφου
αγνοώντας τις επικείμενες συγχωνεύσεις
χρεοκοπημένων οίκων ανοχής
με τα απρόβλεπτα γεγονότα
να λαμβάνουν χώρα
υπό μορφή χιονοστιβάδας.
Τα λογοτεχνικά δελτία
εξακολουθούν να τηρούν
σιγή ιχθύος.
**
Εκλιπών χρόνος
Θα συνεχίσω να αναρωτιέμαι
πως κρατιούνται ξεκάρφωτα τα κεραμίδια
αγνοώντας τους εφιάλτες
που τυραννούν κάθε μου όνειρο
κάνοντας περισσότερο πεζό το λόγο
σαν τον αναζητούσα
σε κάθε άσκοπη περιπλάνηση.
Κανένας δεν βρίσκεται
πίσω από τις κλειστές πόρτες και τα παράθυρα
του εκλιπόντος χρόνου
που φεύγει άθελά του
ακολουθώντας γραμμές αντίθετες.
Αφήνω τις λέξεις εκτεθειμένες
σε γωνίες απόμερων δρόμων
που δεν οδηγούν πουθενά
να πουλιούνται αντί πινακίου φακής.
