Οστομάχιον

Για να παιχτεί το αρχαίο παιχνίδι, λέει, χρησιμοποιούσαν 14 γεωμετρικά σχήματα,
που – κινούμενα πάντα μέσα στο ίδιο τετράγωνο – έπρεπε να
σχηματίσουν διάφορες φιγούρες, όπως:

μια χήνα που πετάει, ένα σκυλί που γαβγίζει,
έναν κυνηγό που παραμονεύει, έναν αρματωμένο πολεμιστή.

Παρ’ όλο που έχω υπάρξει όλα αυτά, κατά σειρά, καθώς και άλλα ακόμα, δεν
έχω καταφέρει να λύσω το πρόβλημα, που μου ‘χεις βάλει.
Όσες φορές κι αν μετακίνησα τα κομμάτια μου.

***

Αντικατάσταση

 

Όταν είμαστε μαζί, μου θυμίζει τη σύντομη περίοδο, που δούλευα σαν
αναπληρωτής σε σχολεία.

Τα «χαρτιά» που κρατάω δε σε ξαφνιάζουν, ούτε σε φοβίζουν. Με βρίσκεις
μάλλον ακίνδυνο, σχεδόν πάντα αδέξιος ή απροετοίμαστος, όπως είμαι
. Εξάλλου, πώς να με πάρεις σοβαρά, όταν δεν είναι καν σίγουρο, ότι θα με
ξαναδείς;

Κι εγώ που ‘χα ορκιστεί ότι δε θα ξαναβρεθώ σ’ αυτή τη θέση, να ‘μαι τώρα στα
ίδια και μάλιστα αμισθί.

 

**

Δέκα μποφόρ

 

Το μετεωρολογικό

μας είχε προειδοποιήσει

για την ανεμοθύελλα,

ξέραμε τι θα’ρθει, πώς και πότε

μα άλλο είναι να βλέπεις τον αέρα

να λυσσομανάει – να μαστιγώνει

το δέντρο πάνω απ’ τη σκεπή

να σείεται – να χαμηλώνει

επικίνδυνα

τι να σου κάνει μια προειδοποίηση

Σάμπως κι εγώ δεν ήξερα

από τα πριν, πώς τελικά

θα έφευγες;

 

**

Υπεκφυγές

 

– ΤΙ ΚΑΙΡΟ ΚΑΝΕΙ Βρήκα ΤΙ ΜΑΓΕΙΡΕΨΕΣ δουλειά ΒΓΗΚΕΣ ΒΟΛΤΑ δε θα ΜΟΝΟΣ Η ΜΕ ΠΑΡΕΑ γυρίσω ΚΟΙΜΗΘΗΚΕΣ ΚΑΛΑ προς το παρόν

– ΒΡΟΧΕΡΟ δεν βράχηκες κι εσύ απ’ τη βροχή που έριξε ΚΑΤΙ ΠΡΟΧΕΙΡΟ δεν καθόσουν στο τραπέζι μαζί μου ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΟΝΟΣ ούτε έτρεχα να προλάβω το βήμα σου ΚΑΛΑ ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ όπως πάντα ελαφρά, ξυπνώντας κάθε λίγο ΧΑΡΗΚΑ ΠΟΥ ΣΕ ΑΚΟΥΣΑ

 

**

Λογαριασμοί

 

«Στείλε μια φωτογραφία, τουλάχιστον!»

Πέρασε καιρός που έχει να με δει και πόσος ακόμα θα περάσει…

Φαίνεται, προτιμάει να εξοφλήσει ό,τι τρυφερότητα περίσσεψε σε μικρές δόσεις:

Κι ας ήταν πάντα η παλιά προπληρωτέα.

 

**

Τα σνομπάρουν

 

Από τότε που σε γνώρισα, όλο και γράφω για τα δικά μας…

Βέβαια, πολλοί σνομπάρουν τα ερωτικά. Τετριμμένα, σου λέει.

Θα μπορούσε όμως να’ταν και χειρότερα: να γράφω κι εγώ ποιήματα

ποιητικής. Ο Θεός να με φυλάξει κι απ’ αυτό…

Αρκετά χαμηλά έχω πέσει μαζί σου.