`

Ένα εμπύρετο φως διέτρεχε τα ουράνια τη νύχτα της Μεγάλης Παρασκευής.

Εγώ διέκρινα τα περιγράμματα μιας μυστικής πολιτείας στη σκιά και το συμβολισμό μιας κλίμακας ιπτάμενων ήχων στην μετανοημένη σιωπή.

Εγώ είχα προβάλλει στο παραθύρι αφού είχα ορίσει σε ένα γραπτό τις ατυχίες ενός ιδεατού πάθους. Εγώ έστρεφα την διάλεξη στην περίπτωση του Δάντη, στα βάσανα του έρωτα μες την κάμαρη του τρόμου και της πικρίας.

Εγώ υπέφερα από την τόλμη της σκέψης μου. Ένα κακότροπο σχήμα αντέγραφε το αντικείμενο των περιστασιακών ερώτων μου και υπονοούσε με μια χειρονομία τη θέα ενός μαρτυρίου.

Η καταιγίδα, γεννημένη στα χλωμά όρη, έτρεπε σε φυγή μπροστά από τον εαυτό της τον σαματά των σκοταδιών και σκόρπαγε τις φωνές ενός κολασμένου πλήθους. Εγώ μέσα από εγκώμια είπα το υπέρτατο όνομα, ψηφί των πόθων μου, και το λακωνικό φάντασμα λύθηκε πάνω από την παρουσία μου, αφήνοντας στη θέση του ένα ρυάκι σκόνης.

`

ΕΠΙΜΕΤΡΟ
Ο Χοσέ Αντόνιο Ράμος Σούκρε, υπήρξε ποιητής, συγγραφέας και διπλωμάτης της Βενεζουέλας. Θεωρείται μια από τις πιο διακεκριμένες μορφές των γραμμάτων της χώρας του. Τα στοιχεία που συνθέτουν το έργο του είναι η ποιητική πρόζα, ο στοχασμός, το σύντομο δοκίμιο και η αφήγηση. Του άρεσε να μαθαίνει ξένες γλώσσες, μεταξύ των οποίων Αρχαία και Νέα Ελληνικά. Διατήρησε σε όλη του τη ζωή στενές σχέσεις με το αυταρχικό καθεστώς του Χουάν Βισέντε Γκόμες και με τον ίδιο προσωπικά, γεγονός που οδήγησε στην απαξίωση του έργου από πολλούς ομότεχνους του . Οι συχνές κρίσεις αϋπνίας (τις νύχτες διέσχιζε ακατάπαυστα τους δρόμους της πόλης) είχαν ως συνέπεια μια σοβαρή, ψυχική διαταραχή, τη νοσηλεία του σε έναν σανατόριο στο Μεράνο της Ιταλίας και εντέλει την αυτοκτονία του με τη λήψη υπερβολικής δόσης βαρβιτουρικών, την ημέρα που συμπλήρωνε 40 χρόνια ζωής.

από Σπύρος Αραβανής
3 Comments