36
Η μουσική σκάβει τον ουρανό
`
47
Όποιος δεν είναι ελαφρά δύσμορφος περνά απαρατήρητος∙ απʼ αυτό προκύπτει ότι το ακανόνιστο, δηλαδή το απροσδόκητο, η έκπληξη, το θάμβος συνιστούν ουσιώδες μέρος και το χαρακτηριστικό της ομορφιάς.
`
56
Αυτοειδωλολατρεία
`
68
Η προσευχή ενέχει μια μαγική πράξη. Αποτελεί μια από τις μεγάλες συνιστώσες της πνευματικής δυναμικής. Την βρίσκουμε εκεί σαν το εναλλασσόμενο ηλεκτρικό ρεύμα.
`
76
Όταν θα εμπνεύσω την καθολική αποστροφή και φρίκη, θα κατακτήσω τη μοναξιά.
`
83
Δυο μέρη υπάρχουν όπου πληρώνεις για να έχεις δικαίωμα να αφήσεις κάτι, τα δημόσια αποχωρητήρια και οι γυναίκες.
`
91
Η γέννηση κάθε υπέροχης σκέψης συνοδεύεται από έναν νευρικό κλονισμό που γίνεται αισθητός στην παρεγκεφαλίτιδα.
`
101
Λένε ότι είμαι τριάντα χρονών. Αν όμως εγώ μέσα σ’ ένα λεπτό έχω ζήσει τρία… δεν είμαι άραγε ενενήντα χρονών;”
`
110
Αυτός ο άνθρωπος είναι τόσο λίγο ελεγειακός, τόσο λίγο αιθέριος, ώστε θα τρόμαζε ακόμη κι έναν συμβολαιογράφο
`
115
Ο άνθρωπος -δηλαδή καθένας- είναι τόσο διεφθαρμένος από φυσικού του, ώστε υποφέρει λιγότερο από τον καθολικό υποβισμασμό παρά από την εγκαθίδρυση μιας έλλογης ιεραρχίας
`
132
Να βρίσκεις τη φρενίτιδα που χρειάζεσαι κάθε μέρα
`
184
Η Θεολογία.
Τι είναι η πτώση;
Εάν πτώση είναι οτι η μονάδα έγινε δυάδα, τότε ο Θεός εξέπεσε. Με άλλα λόγια, η δημιουργία δεν θα πρέπει να είναι η πτώση του Θεού;
`
207
Την ημέρα όπου ο νέος συγγραφέας διορθώνει το πρώτο του δοκίμιο είναι περήφανος σαν τον μαθητή που μόλις κόλλησε το πρώτο του αφροδίσιο.
`
**************************************************************
`
Όσο κι αν είναι αποσπασματικά ή και προχειρογραμμένα, τα κείμενα που περιλαμβάνονται σʼ αυτόν τον τόμο συνοψίζουν τις κοσμοθεωρητικές και πολιτικές αντιλήψεις του Μπωντλαίρ, καθώς επίσης και τις αντιλήψεις του για την τέχνη και τον ρόλο της. Αν και εκ πρώτης όψεως ίσως να φαίνονται σήμερα σε πολλούς παραδοξολογικές και «αντιδραστικές», αποκτούν άλλες διαστάσεις αν τις δούμε ως έκφραση της υπαρξιακής αντίθεσης του Μπωντλαίρ προς την αστική μυθολογία της προόδου, της επιστήμης, του διαφωτισμού και της ισότητας.
(ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
`
“ΞΑΠΛΩΝΩ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΓΙΑ ΕΚΠΛΗΣΣΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ” ΕΓΡΑΦΕ Ο ΚΑΡΟΛΟΣ ΛΙΓΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΑ.ΜΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ ΕΓΙΝΕ..Βλ.ΣΧΕΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ
ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΟΤΑΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΤΑ ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΛΑ.ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΓΙΑ ΔΑΝΔΗΔΕΣ ΠΟΥ ΕΨΑΧΝΑΝ ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ ΜΕ ΕΝΑ ΑΛΕΤΡΙ ΜΕΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΠΜΟΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΙΣΘΩΤΟΥΣ ΜΕ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ.ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΔΑΝΔΗ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΜΠΕΝΓΙΑΜΙΝ(ΕΚΔ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ) ΠΟΥ ΔΕΝΤΟΝ ΠΛΗΡΩΝΕ Ο ΑΝΤΟΡΝΟ…ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΜΙΣΘΩΤΟ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΠΟΙΗΣΗ ΘΑ ΓΡΑΨΕΙ ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΜΙΣΘΩΤΟΣ.MUTATIS MUTANTIS!
Ο Μπωντλαίρ υπήρξε επίσης ο πρώτος μεταφραστής, στα γαλλικά, του Πόε (κυρίως μετέφρασε τις “Αλλόκοτες Ιστορίες”), συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο στην διάδοση του έργου του στην Ευρώπη.
πηγή :βιπιδεια
Σαρλ Μπωντλαίρ
ΑΛΜΠΑΤΡΟΣ
Συχνά για να περάσουνε την ώρα οι ναυτικοί
άλμπατρος πιάνουνε, πουλιά μεγάλα της θαλάσσης,
που ακολουθούνε σύντροφοι, το πλοίο, νωχελικοί
καθώς γλιστράει στου ωκεανού τις αχανείς εκτάσεις.
Και μόλις στο κατάστρωμα του καραβιού βρεθούν
αυτοί οι ρηγάδες τ’ ουρανού, αδέξιοι, ντροπιασμένοι,
τ’ αποσταμένα τους φτερά στα πλάγια παρατούν
να σέρνονται σαν τα κουπιά που η βάρκα τα πηγαίνει.
Πώς κείτεται έτσι ο φτερωτός ταξιδευτής δειλός!
Τ’ ωραίο πουλί τι κωμικό κι αδέξιο που απομένει!
Ένας τους με την πίπα του το ράμφος του χτυπά
κι άλλος, χωλαίνοντας, το πώς πετούσε παρασταίνει.
Ίδιος με τούτο ο Ποιητής τ’ αγέρωχο πουλί
που ζει στη μπόρα κι αψηφά το βέλος του θανάτου,
σαν έρθει εξόριστος στη γη και στην οχλοβοή
μέσ’ στα γιγάντια του φτερά χάνει τα βήματά του.
μτφρ. Αλέξανδρος Μπάρας
(1906-1990)
Φίλτατε μας θύμισες τις ωραιότατες μεταφράσεις του Αλέξανδρου Μπάρα.Θα ήταν ωραίο να διαβάσουμε στο ΠΟΙΕΙΝ και κάποια ποιήματά του.Οι μεταφράσεις του Μπάρα είναι ασύγκριτα καλύτερες απ’ αυτές του Σημηριώτη και κάποιων σύγχρονων που εκτέλεσαν εν ψυχρώ τα Απαντά του.Η αναμέτρηση με τα θηρία δεν είναι εύκολη υπόθεση.Θυμάμαι την πρόταση του Νίκου Φωκά που επέμενε στην παρέα μας ότι ο δικός του Μπωντλαίρ ήταν η επιτομή του μοντερνισμού στη μετάφραση.Και να φανταστείτε ότι ο Φωκάς πίστευε ότι ήταν ο καλύτερος ποιητάρης της εποχής του. Μανί,Θεκέλ,Φαρές,τρεις φορές εβραική καταδίκη που θάλεγε κι ο Λευτέρης Πούλιος…