`
Ο τρομοκράτης
Ναʼ ρθει μια μέρα
που θα ζωθώ με στίχους
σʼ ένα μεγάλο δρόμο
με πολλούς ανθρώπους
Θαʼ χει φωνές
και γέλια και μαλάματα
Θα λάμπουν ήλιοι τα γράμματα
μέσα στο ποίημα
και θα χάνονται οι κανόνες
Και να τραβήξω το κορδόνι
ξαφνικά
Πάνω στην έξαψη της πλήξης
Εγώ ταιριάζω μοναχά με τις εκρήξεις
Χίλια κομμάτια
θα χαθούν τα μέτρα
Ίαμβοι και τροχαίοι
θα γίνουν κρότοι
κολασμένα κουδουνάκια
και θα τρομάζουν
τα φιλήσυχα ανθρωπάκια
Ε ναι λοιπόν η ποίηση
μια πράξη απελπισίας
`
*
Ο τουρίστας
Μικροί μου στίχοι
πρόχειροι
γυμνοί
ρυτιδωμένοι
μʼ ένα βερνίκι
θα σας βάψω
που να μπαίνει
και να βγαίνει
Θα σας φωτίζω
με την Αφροδίτη
και τον Άρη
Θα με γεμίζετε
με στόμφο
με καμάρι
και θα σας περιφέρω
σαν πραμάτεια
σα σκουπιδάκια
που θολώνουνε
των κριτικών τα μάτια
Θα λένε
Τι πνοή !
Τι μεγαλείο !
Ύστερα θα σας παρατάω
στο κρύο
χωρίς συμπάθεια
χωρίς καμία ενοχή
Θα πίνω τον καφέ μου
στο Θησείο
Ένας τουρίστας
στης ιδέας το κορμί
`
*
Επιδειξίας στίχος
Όταν σʼ έφτυσε η Μούσα
σε πήρα κάτω απʼ τα χαλίκια
μισοπεθαμένο στίχο
Στόμα με στόμα
σου έδωσα πνοή
σε φύσηξα
Κι όταν σηκώθηκες
αντί να βάλεις το κλειδί
στην πόρτα της ιδέας
κρυβόσουν πίσω από θάμνους
παραμόνευες
μην τύχει και περάσει
κάποιο θύμα
να πεταχτείς απότομα
μπροστά του να του δείξεις
τʼ απόκρυφά σου
κάτω από την καπαρντίνα
`
*
*
Παραλλαγές πάνω στο μοτίβο μιας λέξης
Σα φύλο / Σα σπέρμα
που το σήκωσε / που το τίναξε
η έμπνευση/ η έμπνευση
μέσα στα πόδια μου / μέσα στα χέρια μου
χορεύεις / γυαλίζεις
παιχνιδιάρα λέξη / παιχνιδιάρα λέξη
και μόλις πάω / Ύστερα πέφτεις
να σε χαιδέψω / και θρηνείς
απότομα γυρίζεις / στο πάτωμα
μου δαγκώνεις/ γιατί σου στέρησα
το μυαλό / τη μια σου ευκαιρία
να μπεις στο[ν] κόλπο
τη μια σου δυνατότητα
να γίνεις Ποίηση
`
*
Παρενόχληση
Εκείνος
στίχος πρόστυχος
πολιορκεί
μια λέξη επικίνδυνη
προκλητική
Κάθεται στο παγκάκι
και καπνίζει
κι έχει μισάνοιχτα
τα γράμματά της
Κάτω από το μπλουζάκι
δυο οξείες
ερεθισμένες
τονίζουν τα νοήματα
που κρύβει
Βάζει το χέρι του
στο καλλιγράφημά της
και το τρίβει
Πετάγεται απότομα
φωνάζει
Ασφυξία !
Τον χαστουκίζει
στο ρυθμό
στην ομοιοκαταληξία
Εκείνος
στίχος πρόστυχος
θυμώνει
επιμένει
της υπόσχεται καριέρα
στην ποίηση
στο πεντάγραμμο
λαμπρή πρεμιέρα
εν τέλει
στο γυμνό
και στο ακατάλληλο
Κύριε Τσιαχρή
Θα ήμουν πανευτυχής , εάν τις
”Παραλλαγές πάνω στο μοτίβο μιας λέξης”
τις είχα γράψει εγώ !
Να είστε καλά .
Γρήγορος στίχος , δε σε αφήνει να πάρεις ανάσα , σε αρπάζει και σε ταρακουνά ,γεμάτος από μουσική και ειρωνεία. Τα απόλαυσα πραγματικά
Αυτός ο “Επιδειξίας στίχος” είναι ένα ευφυέστατο ποίημα και κυριολεκτικά με γοήτευσε . Περιμένουμε με ανυπομονησία και άλλα ποιήματά σας και ελπίζουμε η συλλογή σας να είναι τόσο πολύ ενδιαφέρουσα όσο αυτά τα “στιχουργήματα” [μου αρέσει το ότι ο ποιητικός σας κόσμος παίρνει ζωή από υλικά της ποίησης] που διαβάσαμε .
Ερωτοπλοέειν από την αντίστροφη , κύριε Τσιαχρή .Αναστατώνετε πολλές χορδές και βάζετε στο τραπέζι πολλά ζητήματα αισθητικής με το δικό σας τρόπο , ασφαλώς . Διάβαζα τις προάλλες το “Περί ‘Ύψους” του Λογγίνου και πέφτοντας τυχαία πάνω στα “Αιμοπετάλιά” σας στάθηκα και παρατήρησα τη δύναμη της γραφής και το θαυμάσια κρυπτόμενο πονηρό που αναδίδει , αν μη τι άλλο , μία καθαρά ελληνική αίσθηση περί του κόσμου και του ανθρώπου . Και από την άποψη αυτή , αισθάνθηκα πόσο πολύ μας έχει λείψει η τόλμη στη ζωή μας . Πόσο βαθιά άνευροι και σχεδόν ά-νοστοι έχουμε καταντήσει ……..
https://youtu.be/l6zrEJddF_c
ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη μετάφρασή σου πάνω στο κομμάτι
που δανείστηκα και κοινοποίησα βέβαια ονομαστικά
να ΄σαι πάντα καλά