`
Έρωτας
Στο Nίκο Βουτυρόπουλο
Αθήνα 30/11/08
Είναι μια στάλα, πάνω σε διάφανο κρύσταλλο.
Είναι μια παρατεταμένη σιωπή.
Είναι ένας χώρος όπου δεν έχεις χώρο.
Είναι, να κλαις, όταν έλθει η στιγμή της συνάντησης.
Είναι το όνειρο που έρχεται, ακούοντας ένα τραγούδι.
Αναγέννηση είναι, την ώρα που ξεπουλάς την καρδιά σου.
Είναι , να εκμηδενίζεις τον χρόνο.
Να ψάχνεις μια τοποθεσία όπου θα ακούσεις την ψυχή σου.
Να φτιάξεις έναν ολόκληρο κόσμο , μόνο για δύο
όπου ο ένας θα καταλαβαίνει
και ο άλλος θα συγχωρεί
Είναι γεύση πικραμύγδαλου πασπαλισμένη με μέλι.
Είναι μια βροχή καλοκαιριάτικη
μια λιακάδα στο καταχείμωνο.
Είναι να γράφεις ένα ποίημα,
την ώρα που η καρδιά σου είναι νεκρή.
Έρωτας… είναι!
`
*****
Στην Πασιονάρια μου
Γαρυφαλλιά Κανέλλη
Αθήνα 22/2/13
Και τώρα απέμεινα
(πάντα δακρυσμένος)
νʼ αναρωτιέμαι
πού θα βρω «αγάπη»
να αποπληρώσω
αυτή την αγάπη.
Και τώρα κρύφτηκα
(πάντα φοβισμένος)
ελπίζοντας
πως υπάρχει αγάπη
που περιμένει
να μου πει
πως Ζω.
`
******
Υποκρισίες
Στον Γιώργο Κεντρωτή
Αθήνα 11 / 12 / 13
Τι σʼ έπιασε;
Τι το ʼθελες;
Πετάνε ποτέ πέτρα
σε λάκκο με «λήμματα»;
Άλλωστε το είπε
και ο ποιητή.
Η παραβατικότητα
έδωσε μεγαλείο.
Όπως τουλάχιστον
νομίζει η πλέμπα.
Ρεβιζιονισμός της ηθικής
θα μου πεις.
Να πετάξουμε στον Καιάδα
ένα Χριστιανό;
Να εκτελέσουμε
έναν Άγη Φάνο;
Από ʼκει και πέρα
βιάστηκες να τρέξεις
να ξορκίσουμε την καταραμένη καύλα ˙
αγχώθηκες να αφορίσουμε
τον εωσφόρο ίμερο
ενώ επιμένεις να ανεχθούμε
την αβελτηρία.
`
*******
Παραφθορά
Στον Σπύρο Αραβανή
Αθήνα 1 / 5 / 13
Μα κάτεχε
πως για να έχεις μερτικό
στο δίκαιο
-που σίγουρα κάποτε θα ʼρθε-
θα πρέπει πρωτίστως
να έχεις κηρύξει το δίκιο απ’ έδρας
να έχεις σκάψει
να έχεις οργώσει
να έχεις σφυρηλατήσει
να έχεις ακροβατήσει στη σκαλωσιά
να έχεις εισπνεύσει αμίαντο
να έχεις αποκοιμηθεί στο τιμόνι
να έχεις θαλασσοπνιγεί
να έχεις κλάψει από ευτυχία
να έχεις αιμορραγήσει εν καιρώ ειρήνης
για την ειρήνη
να ΜΗΝ έχεις τέλος κάνει ποτέ
τον σταυρό σου!
`
*
Ωσαύτως
Στον φίλο μου Παν. Παπαναγιώτου
Αθήνα 21 / 5 / 13
Κατέχω το
φως ορατό
ολίγον εστί .
Κατέχεις με
έρεβος ατέρμων
αδιάψευστο χάος .
Κατοχή ημών
ώσπερ φως
την ψυχή
θανάτου
ωσαύτως έρεβος .
