`
Important notice
Νʼ ασκείσαι
στην προπαίδεια των νεφών
και νʼ ανοίξεις
το βήμα σου στον Κόσμο.
Είτε ως γινόμενο
είτε ως ασθμαίνουσα ανάσα
κάποιος εύκαιρος Θεός
θα σε περιμένει
να τον συνδράμεις
έως τη μεταμέλεια του χώματος.
Και μετά ξανά μόνος.
Πώς;
Πού;
Read the fucking manual!
Ιmportant noise
comes
from
the holey within
from
the lowly beyond.
`
*
H φορά του σάλιου
Δεν σε φοβάμαι
Από τότε που άρχισα νʼ αλλάζω
τη θέση των δωματίων στο σπίτι
να τα μετακινώ, να τα γυρίζω ανάποδα ή στο πλάι
εφαρμόζω πάντα την συνταγή του σάλιου:
αν θαφτείς ζωντανός, λένε οι παλιοί νεκροί,
σκάψε στην αντίθετη φορά
από εκεί που πέφτει το σάλιο σου.
Υπάρχουν όμως και οι ουράνιες κατάλευκες σαύρες
και τα σκοτεινά λαγούμια του χώματος
που χρησιμεύουν για αυτιά ή κάτι παρεμφερές
που έχει να κάνει με ξεραμένη κόκκινη ακοή.
Διεγνώσθη πατέρας βαριάς μορφής,
στο εσωτερικό της κοιλιάς μου ένας αρουραίος
ακολουθεί μια γενικευμένη ευθύνη
ιστολογικά ακμαίος γονιμοποιεί τα εντόσθιά μου
αργότερα κρεμάει με συνδετήρες τα σκουλήκια
στον πίνακα των ανακοινώσεων,
σημάδια όσφρησης για τους καιρούς της βροχής, λέει,
και έτσι προχωράμε. Δεν σε φοβάμαι.
Υπήρξα πολύ πιο ζωντανός απʼ όσο άντεχε η ζωή
θα είμαι πολύ πιο νεκρός απʼ όσο επιτρέπει ο θάνατος.
Η επιβίωση είναι ένα είδος παχύσαρκο
που πασχίζει να γλιτώσει
βαρύ από το θλιβερό λίπος της πίστης
κινείται αργά
ο ιμάντας όμως προχωρεί πολύ πιο γρήγορα
ανοίγω τα πόδια, βγαίνουν σπασμένα γυαλιά
και πετρωμένο αίμα, η κοιλιά μου αδειάζει,
σήμερα γεννάω τις κρυστάλλινες κόρες του αρουραίου
αύριο θα είμαι πάλι νέα και όμορφη
θα με παντρευτείς
θα τρως κορν φλέϊκς
θα είσαι γενναίος.
Δεν σε φοβάμαι.
Γλύψε το σάλιο μου.
Ακόμα και στον θάνατο επικρατεί η βαρύτητα.
`
*
Καθʼ οδόν
Eίναι ήσυχος ο Θεός απόψε,
αμίλητος,
ανοίγει το παράθυρο
βγάζει το χέρι έξω
γέρνει το κεφάλι στο πλάι,
ζεστός αέρας, ο νυχτερινός.
Ρίχνω μια ματιά στον καθρέφτη,
στα πίσω καθίσματα
ο Παππούς και ο Σπυριδόνοφ
λαγοκοιμούνται,
γυρίζω και Τον κοιτάζω
«έχε το νου σου στον δρόμο» μου λέει
κι αυτό κάνω.
Καλή σας μέρα και Χρόνια Πολλά.
Σπανίως ποίημα μ’ έκανε να μπω σ’ έναν ιστότοπο ν’ αφήσω σχόλιο…
Το ποίημα “Η φορά του σάλιου” το βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρον. Ο ποιητής, τον οποίον δε γνωρίζω, δείχνει να διαθέτει μια εκφραστική τόλμη κι ευφάνταστες συλλήψεις που ξαφνιάζουν ευχάριστα τον αναγνώστη. Θα ήθελα να δω περισσότερα.
Εξαιρετικά!! Καλή συνέχεια να έχετε!!!
κι γω θα συμφωνησω πως η φορα του σαλιου ειναι ενα κειμενο με πολλη δυναμικοτητα.
ακομη και η εκτενοτητα του ποιηματος παραμενη ακλονητη και συνδετικα συμπαγης με ενα ομορφο μεστο καταληκτικο νοημα.
υπέροχα και τα 3
Θα συμφωνήσω απόλυτα με το σχόλιο του κ. Ι.Ν.Κυριαζή. Και να προσθέσω ότι, η γραφή του έχει ρυθμό που ξεκινάει μ’ έναν βηματισμό ολοένα αυξανόμενο και οδηγεί σε καλπασμό. Σαν καρδιοχτύπι, ένας χείμαρρος δακρύων ή χαράς που σε μπολιάζει και ανατρέπει την σκέψη. Εντυπωσιακά σαν σύλληψη και απόδοση. Θα ήθελα να δω κι εγώ περισσότερα. Ευχαριστώ και Καλή Χρονιά σε όλους!