Shinichi Sawada, Χωρίς τίτλο, 2007, πηλός και σμάλτο, 53,6Χ26,5Χ26 εκ. Φωτογραφία Onishi Nobuo, Συλλογή Άξεστης Τέχνης, Λοζάνη-Ελβετία.
Short Cuts
ΚΑΡΙΝΑ
στην πλέον απαλή bossa nova η γλώσσα μου κεντάει συνέχεια το ίδιο όνομα
ΚΑΡΙΝΑ 2
πάντα πάντα μετά μετά το το νησί νησί κύματα κύματα ξεφεύγουν ξεφεύγουν
11. 09. 2000
ώχρινο μεσημέρι μεσημέρι του μεσιανού τʼ αντίχειρα του δείχτη
Η VANIGLIA ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
το υποβρύχιο στον ουρανίσκο νʼ αφήνει τη μεταλλάδα του μικρού ασημικού
ΤΟ ΜΑΤΙ
τις σουβλερές κορυφές των χρωματιστών μολυβιών κρατούσα οπόταν ξύνοντας
ΜΕΣ ΣΤΟ ΑΥΤΙ
της αρχαίας Αφρικανής καλλονής ο έβενος ζωντανεύει τον ήχο στα σκουλαρίκια
ΜΠΑΝΑΝΕΣ
πορτοκάλια σταφύλια πεπόνια ροδάκινα καρπούζια φράουλες καϊσιά νεκταρίνια μήλα δαμάσκηνα μούσμουλα και χουρμάδες
Ο ΡΟΜΒΟΣ
φιλοξενεί την ξύλινη καρέκλα δοξάζοντας το χρώμα του Ισλάμ
ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ
του κοίταξε μες στα νερά του Πεδιαίου έβγαλε με γκριμάτσες το έτσι του Θεού
Short Cuts 2
DEPARTURE
των παχύδερμων τη σκέψη πρόσθεσα πολλαπλασιάζοντας τη χρεία
ΛΕΥΚΩΣΙΑ Α
το καράβι τωόντι βυθίστηκε το τζόβενο όμως έτυχε κι έζησε
ΕΝΑΤΟΣ
να τερματίζεις στον πρώτο την τρικυμία που οι αριθμοί διάλεξαν του αρουραίου της κατσαρίδας του εντόμου το αγέλαστο
ΝΕΡΟ
το αραβούργημα μπορεί η σφαγή το νόμισμα τέλος πάντων τα ρόδα να σμίγουν τριπλά τον ουρανό στο στήθος
EL MATRIMONIO
υπερήφανο ακραίο ασήμι των αποστρόφων της Σύρου του Αττικού αρχιπελάγους
ΕΝΑ ΔΑΧΤΥΛΟ
ο φοίνικας νʼ αντικρίζει τον κάκτο με το βλέμμα σοφά άνυδρο να γυρίζει
ΛΕΥΚΩΣΙΑ Ω
τʼ ανέμου της τʼ αυγινού η δροσιά καθώς τα ρεύματα σχημάτιζαν απʼ το τίποτα φίλοι μιαν αύρα θνητή μικρή απέραντα πικρή
ARRIVAL
εύστοχοι καλπασμοί ολοκληρώνουν την πτήση ό,τι ακούγεται συγκεντρώνεται το νου ενός το πρόσωπο στεγνό πια κυματίζει
Short Cuts 3
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
τʼ αυγό που οικεί στο ύψιλον ένα σίγμα τελικό εισχωρεί σε Σεπτέμβριο νησί
ΑΒΑΤΟ
το Σάββατο παλεύει με τον καιρό ή συμμετέχει αρμονικά
ΒΟΥΤΙΑ
μυστικά αναποδογυρίζοντας το ρούχο της βροχής στεγνώνοντας
ΑΝΑΡΧΑ
λόγος καρκινικός το στομάχι άξεστα θωπεύει
ΓΥΝΑΙΚΑ
λαιμητόμος ουσία στην οδοντοστοιχία στον οισοφάγο στις γεύσεις της γλώσσας
ΔΕΛΤΑ
η σπειροειδής ζέστη του πορτοκαλιού
ΑΝΑΣΤΡΟΦΑ
τα δαχτυλάκια περπατούν χαϊδεύοντας τη βάλανο όχι μακριά χάσκει ένα μελαχρινό μουνάκι
ΒΑΛΚΥΡΙΑ
ερχόταν λέει από κι έλεγε για κατόπι έβγαλε το σκασμό
ΣΩΜΑ
δε μυρίζεις εσύ η γαλλική κολόνια σου μυρίζει
ΣΩΜΑ 2
δε μυρίζεις εσύ το γαλλικό σου άρωμα μυρίζει
Short Cuts 4
ΕΝΑ
κλασικό υπόγειο της Κυψέλης ξεριζώνοντας την καρδιά του κροκόδειλου ξεκινά του ενοικιαστή τη μετακόμιση
Ο,ΤΙ
γελοίο ακούστηκε έφερε θάνατο να καθαρίσει το φαινόμενο
ΤΟ
ψέμα σχεδιάστηκε μέσα στα κείμενα της νύχτας με δευτερόλεπτα μέτρησε τʼ ανάποδο του στομαχιού
Η
πρόβα έφτασε τη σφαγή της μαριονέτας το ξύλο η χορδή το χέρι του παίκτη ο εμπρησμός του θεάτρου
ΔΕΝ
ήρθε ό,τι εξόντωσα η αυλή το είδε
ΚΑΝΕΙΣ
δεν τόλμησε να γράψει κανείς δεν τόλμησε να σφηνώσει το χέρι στον πυρήνα
Short Cuts 5
ΕΡΜΑΦΡΟΔΙΤΟ
υπόλοιπο με συμπάντιους λογισμούς αγκύλη βλέμμα ρέον
NOSFERATU
προτιμώ να μην υπάρχουν άλλα ζωντανά όταν κοιμάμαι στο χώρο
ΣΑΥΡΑ
το πτερόεν έχει καρφωθεί το έγχρωμο όνειρο
ΑΚΑΡΙΑΙΑ
η γραφή συνοδεύει τον ήχο της γκιλοτίνας καθώς το κεφάλι αργά μελίζεται το γράμμα
ΒΟΥΗΤΟ
έλα μαλάκα το ψυγείο είναι
ΝΑ
συναντιέμαι όποτε με τʼ ό,τι επιτρέπει μία λεπτή οδό πʼ οφείλει να περπατηθεί αν όχι να σκοτώσει κανείς μʼ αυτή
Short Cuts 6
ΑΝΤΙΠΑΡΟΣ ΣΙΓΜΑ ΤΕΛΙΚΟ
ο Αύγουστος χρίστηκε το βιασμό της Ιουλίας πλήρης ημερών θύμα και θύτης χαιρετήθηκαν
ΑΣΗΜΕΝΙΑ ΤΑ ΟΡΑΜΑΤΑ
έρχεται πουλί μου μπρούντζινο να κοιτάς να φέρνεις
ΕΝΑ ΜΑΝΙΤΑΡΙ
στραβώνει ο καρπός στο τελευταίο σφύριγμα νερού η γραφή τρέμει αγγίζοντας την
ΟΤΑΝ
και η αφή αποφασίζει τη στροφή που αντικρίζει σημαδεύοντας το κύμα το δάχτυλο φροντίζει τη διάρκεια
Ο,ΤΙ ΤΟ
όνειρο επέλεξε μουγκρίζει στη θέα δυο κίτρινων φαναριών ομίχλης
Short Cuts 7
ΠΥΡΡΩΝΟΣ
πριν αυτοκτονήσει η μικρή αδελφή της μάνας ήρθε χαρίζοντας μια δράκαινα
ΦΩΤΕΙΝΗ
σκοτεινή μʼ είπαν τρελή και πέταξε
ΔΡΑΚΑΙΝΑ
τʼ αγαπημένο της φυτό χρίστηκα κηπουρός να το φροντίζω
ΤΟ
κόκκινο αυτοκίνητο μάζεψε τις λαμαρίνες κι άφησε το ψυγείο άνυδρο να πυρώνει
Ο ΝΕΚΡΟΣ
έψαξε για κάτι μεταλλικό ο θόρυβος
ΕΙΠΕ
πρέπει να υπερασπιστεί τη γραφή
ΔΑΓΚΩΝΟΝΤΑΣ
τον αέρα πάνω στον οργασμό έλυσα τον αφαλό και εκτοξεύτηκα
Short Cuts 8
HEALER
τι ράμμα το γράμμα είπε ο μάγος πιάνοντας να κεντήσει στʼ άνοιγμα μιαν αροδάφνη
JUEVES
ησύχασε γιε μου ακούστηκε ο πατέρας δίνοντας κύμα αγκαλιά ενώ ο τρελός άφριζε στο στόμα κυρίως το σταυρό του
ΔΙΑΦΑΝΟ
χάραγμα ύφαλο σκόπελο ήλιο στοιχείο ύπαρξης μιας Κορινθίας μισής Μικρασιάτισσας
ΣΤΟ
νησί οικείς αιώνες σε πέτρα θαλασσινή βομάργυρη
ΝΟΤΙΑ
της πόλης κάμπος μένει ντύνοντας την πέτρα με βιολέτες ενώ στο έξω της αυλής η σαγκουινιά άκαρπη ανθίζει εκ νέου
*
Η Εποχή Της Ώχρας-Short Cuts Take
OTOÑO
η εποχή του κηπουρού ως αλχημιστής ξύνω την πλάτη των δρόμων παρατάσσοντας τα χρώματα ενώ η βροχή καλείται να ελάσει
HIVER
η εποχή της κιβωτού όπως φράζω ιδρύοντας στʼ άυπνο πολιτεία βλέποντάς τα tout a la couleur de lʼ aurore πώς εκδικούνται τʼ απίστευτο
ΩΧΡΑ
η εποχή του πτερούντος τη μια σε μιναρέ στη Λευκωσία νʼ αναπνέω το χρώμα ιερό την άλλη στις Βάσσες Φιγαλίας να μυρίζω αώρως σε πέτρα ασβέστη το χρησμό
SPRING
η εποχή του άξεστου καθώς λαξεύω μάρμαρο φέρω στην ύλη Κύπρο Άνδρο Ικαρία οι τεχνίτες τραγουδούν τʼ ατέλειωτο του έαρος
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
η εποχή του ομφάλιου ηλιακός ξερός κομμένος έτοιμος να κολυμπήσω εκ νέου στʼ άπατα
***********************************
* Πρώτη δημοσίευση στο περιοδικό της Υπερρεαλιστικής Ομάδας Αθηνών Κλήδονας, τεύχος 3, Φεβρουάριος 2009.











Μπανάνεσ…πορτοκάλια…σταφύλια…ροδάκινα…καρπούΖια…καΐσια…δαμάσκηνα…χουρμάδες…ΑΛΗΘΕΙΑ τι να πρωτοδιαλέξει στην Κύπρο ο υπερρεαλιστής μανάβης…
………………………………………………………………
συγχαρητήρια για τα δροσερά και νόστιμα στιχάκια
Κύριε Ρεούση, μαθαίνω ότι η απόδοση της Καρίνας σας, από εσάς τον ίδιο, ήταν εξαιρετική (υπερπραγματική… -και σε σχέση με ό,τι συνηθίζεται..). Προσπαθώ να τη φανταστώ με τα όμορφα εδώ.
Νομίζω πως ο φίλος Κώστας επιδιώκει την απόλυτη αφαίρεση, σε σημείο που η πραγματικότητα να είναι απλά μια υποψία συμβάντων, με τρόπο που να καταργείται η αφήγηση, ακόμη και ο τρόπος ομιλίας. Οι τρόποι ομιλίας είναι καθορισμένοι αιώνες τώρα. Αν απευθύνεσαι στο Θείο, είναι προσευχή, σε κάποιο θείο σου, μπορεί να είναι μπινελίκια, και πάει λέγοντας… ανάλογα με τις περιστάσεις. Μπορεί κάποιος να τα ανακατέψει όλα αυτά, και να βγει ένα γευστικό σουφλέ. Όμως ο Κώστας δεν αρκείται σε αυτοσχεδιασμούς παραδοσιακών συνταγών. Επιμένει στην έσχατη αφαίρεση. Σε έναν κόσμο όπου συχνά αναρωτιόμαστε για το νόημά του, με τόσες αλήθειες όσες και τα φάσκελα της καθημερινότητας, η γραφή του μοιάζει να ξορκίζει αυτό που ο ίδιος υφίσταται, την ασυνεννοησία, και να την προβάλλει από το μετερίζι του.
Ενδεχομένως δεν ισχύει τίποτα από όλα αυτά.
Απάντηση στο σχόλιο #2
Είχα την τύχη να είμαι παρών στην παρουσίαση του βιβλίου “Καρίνα” του Κώστα Ρεούση που έγινε στη Λευκωσία την περασμένη Κυριακή. Πέραν του ότι η ανάγνωση ήταν εξαιρετική – συναρπαστική εμπειρία -, η ακρόαση των ποιημάτων από τον ίδιο τον (συγκεκριμένο) ποιητή μου έδωσε τη δυνατότητα να εισχωρήσω στα ποιήματά του (ή να εισχωρήσουν αυτά σε μένα), ενώ προηγουμένως έβρισκα την ποίησή του, ενδιαφέρουσα μεν, αλλά ιδιαίτερα δύσβατη. (Η απουσία στίξης, διαχωρισμού στίχων, κτλ που συνάντησα στη συλλογή του “Ο κρατήρας του γέλιου μου” δεν με βοήθησαν να διαβώ την ήδη ιδιόμορφη γραφή.)
Παρόλο που γενικά δεν είμαι καθόλου φαν της ακρόασης της ποίησης, πιστεύω ότι όποιος θεωρεί ότι η ποίηση του Ρεούση δεν έχει και πολλά να πει, δεν έχει παρά να τον ακούσει. Έχει εξαιρετικά ποιήματα.
Τελειες δημοσιες σχεσεις, μετριοι ποιητες.Το βλεπουμε μπροστα μας καθε μερα!
Κώστα διαβάζω και απολαμβάνω τα πολλαπλής απόσταξης εκχυλίσματα της σκέψης και της ψυχής σου. Ποτό ανώτερης ποιότητας ομολογώ.
Ωραία συνεχίσατε το ιδικόν μου
“γ΄
Εις τον ηρημωμένον
αιγιαλόν της νήσου
ούτω φέρνουσιν τα κύματα
και το παράπονόν τους
η Ωκεανίδαι.” [Εις Χίον]
Αναλογία εύπλαστος:
ΛΕΥΚΩΣΙΑ Α
το καράβι τωόντι βυθίστηκε το τζόβενο όμως έτυχε κι έζησε