Τι βιάζεσαι παστάκα;
Απέτυχες να προσδιορίσεις
τι χρώμα έχουν τα συναισθήματα,
εφόσον υποθέσουμε την ταχύτητά τους,
παράξενο παιγνίδι αλκοολικού
ψυχιάτρου τον στα τέσσερα δεμένο
ν’ ατενίζει κενό
να μετρά το χώρο
απ’ τους ιμάντες ασφαλείας
στο ταβάνι
στο πρόσωπο της νοσοκόμας
κι από κει στο μούσι του Φρόιντ
τεθλασμένες ευθείες γραμμές
που ενώνουν το πεδίο
αναζητώντας βαλβίδα εκτόνωσης,
αφού δεν έμαθες ακόμη
με τι ταχύτητα τρέχουν
τα συναισθήματα
κι η σκέψη σου με πόσα;
Μη βιάζεσαι παστάκα.
Δεν βιάζεται το συναίσθημα
απ’ το σκοινί
στην σπονδυλική στήλη,
απ’ τη θηλιά στο λαιμό
στην πρώτη γουλιά του ουίσκι,
με τι ταχύτητα πίνεις
τα ποτά σου παστάκα;
Όταν έχει πανσέληνο,
νύχτες χωρίς φεγγάρι
όταν έχεις μικρόφωνο πολλών μποφόρ
κι ηχεία νηνεμίας,
όταν είσαι ξαπλωμένος
σε χειρουργικό τραπέζι
παραδομένος στη νάρκωση
όταν θέλεις να σηκωθείς
μικρό ακούνητο δακτυλάκι
με τι ταχύτητα τρέχουν
τα συναισθήματα
κι η σκέψη σου με πόσα;
Κάθε τόσο αλλάζουν σε msec
γιατί δεν συμπίπτουν στο χρώμα
στη μουσική σκάλα
οι επτά νότες
τα επτά χρώματα
κάθε τόσο αλλάζουν θέση
μεταξύ τους τελικά
με τι χρώμα τρέχει
το μαύρο στον Βαν Γκογκ,
με τι ταχύτητα καταναλώνεις
τη νύχτα σου παστάκα;
Πάρα πολύ καλό! Μπράβο Σωτήρη.
αν αληθεύει το μνμ μέσω του φατσοβιβλίου, αλλά και να μην αληθεύει το ίδιο κάνει…
Χρόνια πολλά, Καλά και Δημιουργικά!
Χρόνια πολλά Σωτήρη.
Τα δυο πεντάρια
κάνουν ένα ολοστρόγυλλο δέκα.
Με τόνο.
Την παρουσία σου
στη ζωή μας.
Να είσαι γερός.
Όσο και να θέλει η ζωή
ο τόνος στη λέξη δεν θα αλλάξει.
Γερός.
Σώτο, χρόνια πολλά κι εδώ.
Το ποίημα το βλέπω κάπως να έρχεται από τον Μπέρρυμαν. Και είναι ανάμεσα στα καλύτερά σου.
Τα υπόλοιπα από κοντά εντός εβδομάδας.
Sempre.
Tελικά
με τι ταχύτητα τρέχουν
τα συναισθήματα
κι η σκέψη σου με πόσα;
με τι χρώμα τρέχει
το μαύρο στον Βαν Γκογκ…
Ιλιγγιώδη τα χρόνια σου Παστάκα
πλούσια σε ιδέες
και γεμάτα.
Σε φιλώ
Χρόνια πολλά κι από μένα διαφορετικέ γιατρέ 🙂
Να προσέχεις το ψοφίμι στον έβδομο
είχε, λέει, στο ένα χέρι του μιαν ομπρέλα
να κόβει τη βροχή
και στ΄άλλο αγκαλιά μια θηλυκιά ζωή
δεν μπορούσε να ανοίξει το κινητό
και γελούσε γελούσε…
σου εύχομαι να συγκρούεσαι πάντα με την αγάπη, Σωτήρη, κατασώματα
Χρόνια Πολλά κι από δω
Πώς την έχασα εγώ τη βραδιά στο Φλου, ε; Πώς;
Ελπίζω να με τιμωρήσεις με κρασοκατάνυξη και κατ’ ιδίαν ψυχανάληψη όταν κατέβω σα ‘κατ…
Σώτερ, από τους ελληνιστικούς χρόνους ο γερο-Ηδύλος, σε χαιρετά κι εμείς από κοντά σου γράφουμε (εμπύρετοι):
“Ας πιούμε, ποια άλλη νέα χαρά μάς μένει…Δίπλα στο κρασί
λεπτός και μελιστάλαχτος πέφτει απ’ τα χείλη ο λόγος.
Κέρνα με κάδους χιώτικου κρασιού και πες: “Ηδύλε
παίξε!” Να ζω σ’ άδεια ζωή ξεμέθυστος δε θέλω.”
Να ‘ναι καλά κι ο Γιάννης Δάλλας με το απάνθισμα Ελληνιστικός Μικρόκοσμος, [εκδ. Ηριδανός, 2008]
Μύ-ς
Υ.Γ. Ενισχυμένες οι ευχές και στον Σπυρίδωνα.