Στην μνήμη Κ. Καβάφη
Κατάντησε ανέστια και πόρνη
αυτή η μοιραία χώρα
κα τι ʽθε να γενή τώρα ;
………………………………………………………………
Mεταπολιτευτικά
ατομικά και εθνικά
το χρέος και το έλλειμμα
όλο και διογκούται
ως ανδρικόν μόριον εντός κόλπου
τέως ξανθών πλουσίων τουριστριών
ροδαλών και παχουλών
(μπριτζόλα μες τα ξύγκια)
με καταθέσεις άφθονες-μυρμήγκια
που απʼ τον βορρά για να ξεχειμωνιάσουν
ήρθαν, αγόρασαν και σπίτια
Ναι.. δεύτερη κατοχή .. εμείς οι άλλοτε ωραίοι
τι πρέπει ; – να το κάνουμε- πνιγμένοι μες τα χρέη
άλλοι γκαρσόνια κι άλλες καμαριέρες
τρίτη δουλειά επιάσαμε, που ναι οι παλιές οι μέρες;
υπάκουοι πηδώντας Τευτονικές γραίες
που πριν σαράντα χρόνια μας φαίνονταν ωραίες
στο Σύνταγμα, την Πλάκα (τα καμάκια)
μιας και οι δικές μας είχανε μουστάκια
κι ασφυκτικό μαρκάρισμα απ΄το σπίτι.
Στην Ιο, την Πάρο ή την Κρήτη
μαθήματα έρωτα και ..ξένων γλωσσών
η ανάγκη των ωρών , των ορμονών
μα τώρα είναι το πλήθος τόσων αναγκών
Δεν είμαστε πλέον νέοι αλλά μʼ άριστη υγεία
Πατήσαμε μόλις τα πενήντα τρία
καλά μυαλά (;) από χωριό με δυό-τρία πτυχία
με μιάμιση γλώσσα : φταινε τʼ αστεία
που μας οδήγησαν σ΄ αυτήν την τραγωδία
(λέξη ελληνική παγκόσμιας ισχύος)
Με δανεικά ζήσαμε από το ʼ81
πρώτα ρούχα ιταλικά :ντύσιμο στην πένα
μετά “μπέμπα” ή μερσεντέ βάλαμε στο μάτι
την «Βουγιουκλάκη»-βαμμένη ξανθιά να πάμε στο κρεβάτι
και στο χωριό σύντομα να κάνουμε «κομμάτι»
Διορισμένοι, σίγουροι, δίωρη εργασία
Δημόσιοι υπάλληλοι, οι πιο καλοί στις ΔΕΚΟ
ΔΕΗ, ΟΤΕ,ΕΥΔΑΠ ακόμα και στην ΕΚΟ
(5 ψήφους ο διορισμός να φέρετε στο πιάτο)
δύο κόμματα αλληλο-αναδείχθηκαν πάνω στην εξουσία
αλληλο-διορίζοντας χωριάτες που΄ χαν πλάτες,
καρέκλες σε διάδρομους δείχνει η φωτογραφία
οι ηττημένοι, κι αυτοί αργόμισθοι, μπαίνουν στα ψυγεία
η νομή του θησαυρού αυτή είναι η ουσία
Αποβιομηχάνιση και υπερ-προβληματικές
εμπόριο οι έλληνες λένʼ οι στατιστικές
το έλλειμμα μεγάλωσε φταινε οι εισαγωγές.
Η οικοδομή- η οικοδομή :τούβλα και βιτρίνα
μας έσωσε προς το παρόν αυτή η “λοκομοτίβα”
Μετά το τείχος το ΄89 ήρθαν κι οι Ρωσίδες
και εξωτικές ημι-καλλονές από άλλες πατρίδες
μ΄αυτές ανανεώθηακν αγρότες και τσομπάνοι
μ΄επιδοτήσεις άφθονες μήπως τις ξαναείδες ;
(τα ΕΟΚικά μας τα λεφτά ή τα θηλυκά 😉
Τους Αλβανούς τους βάλαμε πρώτα οι Αρβανίτες,
κι ύστερα οι Πόντιοι, Βλάχοι και Μωραϊτες
στην ύπαιθρο και στα γιαπιά, γίναμε αφεντικά
στο εργοτάξιο μόνο ο εργοδηγός μιλούσε ελληνικά
Βορειοηπειρώτης ήτανε, θέματα εθνικά
FYROM, Σκόπια τσακωμοί–συλλαλητήρια
Πλήθος σαλονικιό χριστιανο-σταυροφόρο
αφού… έλληνας ήταν ο Γκλιγκόρωφ
Αφρονες εμείς … οι μόνοι εχθροί της χώρας
Σπίτι με πεύκα είχαμε Πεντέλη- θέα πιάτο
ψηλός πληθωρισμός- δάνειο βαρβάτο
η κόρη μας στα 12 και ο γιος μας μόλις έξη
το επιτόκιο έπεσε γύρω στο ʽ96
Ανέτοιμοι, οι μόνοι έξυπνοι της Γηραιάς Ηπείρου
δουλέψαμε τους κοινοτικούς : λογιστικά τερτίπια
εισήλθαμε λάθρα μες της ΟΝΕ τα σπίτια
Παγκοσμιοποίηση : ξεπούλημα των πάντων
νέα δανεικά : μικροπαροχές και πληρωμή των τόκων
Κι ύστερα νέο δάνειο πήραμε στεγαστικό
το σπίτι του χωριού πατρικό ή εξοχικό
και τα παιδιά δεν πέτυχαν – γαμώ το- στην Αθήνα
μας βγήκε η πίστη τέσσερα σπίτια να διατηρούμε :
σπίτι, εξοχικό, δυό των παιδιών, δεν το μπορούμε
κι αφού τελειώσουν θαʼ χουνε καμία τύχη
η ανεργία θέριεψε, τι είναι αυτοί οι ήχοι;
Kλητήρας θυροκόλλησε τον πλειστηριασμό
να χέσω φιλελεύθερους και τον “σοσιαλισμό”
……………..
Όπως το καταλάβατε έχουμε φαλιρίσει
Δεύτερη δουλειά έπιασα, δεν φτάνει αυτή η λύση
Τρίτον να κάνω τη “δουλειά” σε ευρωπαίες γραίες-
μόνιμοι κάτοικοι Αττικής(” επιστροφή στην φύση”)
……………………………………………………………………………………….
Το βράδυ σκέφτομαι στην Ιγκριντ να την πέσω
καλά κρατιέται η γριά αλλά πολύ τσιγκούνα
αν δεν με πληρώσει σίγουρα πουλάω και την γούνα.
Να στείλω, λέω, τον μικρό καθήκοντα ν΄ αναλάβει
Μήπως καψουρευτεί η γριά κιʼ αυτός το χρήμα λάβει;
Κι να αυτή η ηλίθια δεν μου… τον προσλάβει
Πηγαίνω παρευθύς στην Mary την Αγγλίδα
είχανε κτήσεις υπερεθνικές ετούτοι για αιώνες
μα ζήλευαν πάντα τους δικούς μας Παρθενώνες
κι΄ αν αυτή –ωιμέ- δεν μας εκτιμήσει
τόσα προσόντα ο μικρός που τουʼ δωσε η φύση
(Εξʼ άλλου κι εγώ όταν ήμουν μικρός δεν ήμουν κακός)
Η άτιμη τον άνδρα της πάσαρε στον μικρό
Εμείς τοιούτοι δεν είμαστε με το παραμικρό
……………………………………………….
Απλήρωτος δοκίμασα επίσης μια γραία Σουηδέζα
πιο ελευθερωμένη από την παλιο-Εγγλέζα.
“Πάντως (θα ʽπρεπε) να μας θελήσει μία από τις τρείς
κι είναι η συνειδησή μου ήσυχη για το αψήφιστο της εκλογής”
Βλάπτουν κι οι τρείς τους την Ελλάδα , την Ευρώπη.
“Αλλά κατεστραμμένος άνθρωπος , τι φταιω εγώ .”
Από κάπου ζητώ ο ταλαίπωρος να κρατηθώ.
Ας φρόντιζα να μην ψήφιζα αλληλοδιαδόχως :
Εθνάρχη και Ανδρέα, τον Κρητικό ή τον κοντό
(και δυό φορες τον ανηψιό)
Ολοι τους έβλαψαν και βλάψαμε εξίσου την Ελλάδα.
Η χρήση του “ας” και το παιχνίδι μεταξύ πρώτου και τρίτου προσώπου δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι θα μπορούσε να είναι και αλλιώς.
11 αιώνες βυζάντιο+ 4 τουρκιά είναι πολλοί…
Ο Τίτος Πατρίκιος έχει αποφανθεί οριστικά πως “τα ίδια μη και χειρότερα θα ξανακάναμε” και καταλήγει:
“άστα και γαμησέ τα”
…και στον ποιητή έμεινε είτε να ακροβατεί στα όρια του ακατανόητου (πιθανόν και χαμένος εκεί) είτε να θρηνεί (και) για το κυπαρίσσι…
Ελλείψει ορισμού ονοματίζομαι (…) και επιλέγω το δεύτερο…
Ελληνικέ λΑ.Ε.,
τα Πράσινα Άλογα (κατά Παστάκα)
καλπάζουν.
Εγώ θα προτιμήσω το μαυρισμένο δέρμα.
Κύριε Πρίμπα
Ξέχασες στις κατάρες αυτού του λαού
20 αιώνες χριστιανοκαπιταλιστικής αποχαύνωσης .
Πιστεύω πως δεν υπάρχει νεοέλληνας που
να ψηφίζει συνειδητά προοδευτικό χώρο .
Απλά δεν πρόκαμε να βολευτεί.
Δεν ξέρω τι να ψηφίσω περισσότερο από κάθε άλλη φορά.
20 αιώνες Τυρταίε; 20 αιώνες;
Έχω δε βαρεθεί αυτές όλες τις αβάσιμες γενικεύσεις και επιτέλους τι εννοείτε προοδευτικό χώρο;
Αγαπητέ Τυρταίε, τα όνειρα στην Ελλάδα πέθαναν οριστικά το 80. Μετά υπάρχει μόνον επιβίωση. Οι χώροι που βασιλεύει η διαφθορά είναι πολλοί και σε αρκετούς συμμετέχουν όλοι. Οι λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις – τι εκπληκτικός ορισμός και αυτός;! – περιλαμβάνονται. Η εκκλησία ως ο, και συνταγματικά κατοχυρωμένος, πνευματικός ηγέτης εννοείται ότι είναι παρόν στους αγώνες του έθνους. Το σύστημα είναι τέτοιο που απαγορεύεται να είσαι εκτός. Στους χώρους για παράδειγμα των γρηγορόσημων το ταμείο είναι κοινό και μοιράζεται ανάλογα και με τη θέση στην ιεραρχία σε όλους (από τον κηπουρό μέχρι το γενικό). Το να ξεχαστείς και να κλειδώσεις το συρτάρι του γραφείου σου, που έπρεπε να αφήνεις ανοιχτό φεύγοντας, επιφέρει σύσταση και την επόμενη τιμωρείται. (Κάποιοι αντέχουν. Δεν είναι εύκολο)
(είχα να το δω κάποια χρόνια, το έψαξα σήμερα – χθες δε μου ήταν δυνατό – και σας το μεταφέρω ολόκληρο και ακριβώς)
Η ΒΙΝΤΕΟΚΑΣΕΤΑ [Τίτος Πατρίκιος]
Κι αν γύριζε ο χρόνος πίσω στην αρχή
όπως γυρίζει πίσω μια βιντεοκασέτα
το ίδιο αδέξια, με την ίδια ταραχή
τα ίδια θα κάναμε, άστα και γάμησε τα.
Περιηγητά : Ότι μη φασιστικό
μη φιλελεύθερο μη σοσιαλιστικό
τέλος μη συναπάντημα .
Κύριε Πρίμπα σαφώς αναφέρεστε
στα πολιτικά όνειρα , υποθέτω .
Για ένα σύνταγμα που έφτιαξαν
ρασοφόροι και όχι νομομαθείς
δεν συζητώ .
“Ότι μη φασιστικό
μη φιλελεύθερο μη σοσιαλιστικό…”
Δεν ξέρω Τυραίε τι έννοια δίνετε εσείς στους παραπάνω όρους, γιατί με τη δική μου, η συλλογιστική σας οδηγεί σε “άτοπο”. Δεν υπάρχει φοβάμαι τέτοιο πράγμα!
Αυτοκριτική (πάνω στο σχόλιο νο7)
“η εκκλησία… ο πνευματικός ηγέτης… παρόν”
το ξεκίνησα για :παρούσα (η εκκλησία) και το πήγα για καλύτερα: ο παρών (ο ηγέτης) κι έμεινε παρόν για να θυμίζει το ρητό: “ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο”…
«…Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου. Κάθε χρόνο τέτοια μέρα έχει καθιερωθεί η δωρεάν μετακίνηση στην Αθήνα με όλα τα συγκοινωνιακά μέσα (αστικά λεωφορεία, τρόλεϊ, ηλεκτρικό σιδηρόδρομο, τραμ, Μετρό μέχρι το Κορωπί και προαστιακό μέχρι τη Μαγούλα). Αυτό γίνεται στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την «Ευρωπαϊκή Μέρα Χωρίς Αυτοκίνητο». Στο πλαίσιο, λοιπόν, αυτό, κυβέρνηση και ΟΑΣΑ καλούν το επιβατικό κοινό της Αθήνας να αφήσει το αυτοκίνητο και να μετακινηθεί δωρεάν με τις αστικές συγκοινωνίες της Αθήνας. Στόχος – λέει – των εκδηλώσεων είναι «η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση του κοινού για το θέμα της μετακίνησης με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, ως παράγοντας που συμβάλλει σημαντικά στη μείωση των ατμοσφαιρικών ρύπων». Να πιστεύουν άραγε αλήθεια ότι με τέτοιες πρωτοβουλίες (δωρεάν μετακίνηση) και διάφορες φιέστες, συμβάλλουν – έστω και στο ελάχιστο – στην επίλυση ενός τόσο σοβαρού προβλήματος, όπως είναι το περιβαλλοντικό – κυκλοφοριακό σε όλες τις μεγαλουπόλεις της Ευρώπης και όχι μόνο; Είναι προφανές ότι δεν μπορεί να πιστεύουν κάτι τέτοιο. Απλά επιδιώκουν, με υποκριτικούς γιορτασμούς και αποφάσεις για δωρεάν μετακινήσεις μια μέρα το χρόνο, να ρίξουν «στάχτη στα μάτια του κόσμου», για να σκεπάσουν την πολιτική που ακολουθείται σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, της ιδιωτικοποίησης των μέσων μαζικής μεταφοράς και της πριμοδότησης του ΙΧ. Αντί, λοιπόν, οι κυβερνώντες να αναλώνονται σε υποκριτικούς γιορτασμούς, οφείλουν να πάρουν ουσιαστικά μέτρα για την αντιμετώπιση αυτού του τόσο σοβαρού προβλήματος. Τα κυριότερα απ’ αυτά προβάλλει και διεκδικεί το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα:
– Δημόσιες, σύγχρονες και φθηνές συγκοινωνίες, με δωρεάν ζώνη το πρωί και μείωση των εισιτηρίων την υπόλοιπη μέρα.
– Υποδομές και έργα που πρέπει να αναλαμβάνει το κράτος, χωρίς να πληρώνει ο λαός.
– Κατάργηση όλων των διοδίων και ελεύθερη πρόσβαση στο οδικό δίκτυο, χωρίς χαράτσια πουθενά»
(http://www2.rizospastis.gr/columnPage.do?publDate=22/9/2009&id=11306&columnId=161 )
______________________________________
Το παραπάνω κείμενο (το οποίο αρχικά είδα σε ένα blog) που έχει να κάνει με τη σημερινή ημέρα δωρεάν μετακίνησης στα ΜΜΜ στην Αθήνα, δείχνει γιατί ΚΑΙ η αριστερά έχει τεράστιες ευθύνες για το σημερινό μας χάλι. Όχι τόσο σε επίπεδο εξουσίας όσο σε επίπεδο (παρα)λόγου.
Κατ’ αρχή να τονίσω ότι συμφωνώ στη λογική όλου του κειμένου μέχρι και το πρώτο αίτημα προς διεκδίκηση (αρκεί η τιμολογιακή πολιτική να διασφαλίζει σωστές συγκοινωνίες).
Τα δυο τελευταία όμως όχι μόνο ακυρώνουν τη λογική του άρθρου (αυτή που ο συντάκτης θέλει να περάσει) αλλά αποδεικνύουν ότι ΚΑΙ η αριστερά κινείται στη λογική του γλειψίματος του ψηφοφόρου (του οδηγού ΙΧ τη φορά αυτή) ότι δε φταίει αυτός αλλά πάντα κάποιοι άλλοι.
Αν δεν πληρώσει ο λαός (μέσω του κρατικού προϋπολογισμού) τα έργα και τις υποδομές και αν δεν εισπράξει από τις υπηρεσίες (και από την απόσβεση), ποιος θα πληρώσει και αυτός ο κάποιος αν το κάνει γιατί να το κάνει;
Η κατάργηση των διοδίων σημαίνει και κακούς δρόμους αλλά και μετατόπιση του κόστους συντήρησης τους σε αυτούς που δεν τους χρησιμοποιούν και που δεν είναι οι προνομιούχοι (παράλογο και αντιδημοκρατικό εξ ορισμού). Θεωρώ ότι στο πρόβλημα «ΙΧ αυτο-κίνητο» όχι μόνο πρέπει να μειωθούν τα (κρατικά και όχι ιδιωτικά – όπως συμβαίνει) διόδια αλλά να επεκταθούν και στις προσβάσεις στα κέντρα των μεγάλων πόλεων και τα έσοδα να πηγαίνουν στη βελτίωση των ΜΜΜ και τη συντήρηση των δρόμων.
Θα έλεγα επίσης ότι είναι επιτακτική ανάγκη να επεκταθεί το μετρό σε όλη την πρωτεύουσα. Κανένα άλλο μέσο δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα. Τα φθηνά ΜΜΜ δεν αποτελούν λύση όταν σέρνονται μέσα στην κίνηση. Το μόνο μέσο που δεν επηρεάζεται από την κίνηση στους δρόμους είναι το μετρό. Δεν είναι δυνατό στο Λονδίνο για παράδειγμα να έχουν μετρό εδώ και έναν αιώνα και εμείς να έχουμε μόνο δύο γραμμές που αφήνουν ολόκληρες περιοχές και πολυπληθείς δήμους χωρίς εξυπηρέτηση.
καθόλου δεν ακυρώνουν το πνεύμα του άρθρου κύριε Πρίμπα.Εγώ πιστεύω το αντίθετο. Γράψατε, “η τιμολογιακή πολιτική να διασφαλίζει σωστές συγκοινωνίες”. Μα προφανώς δεν είναι το πρόβλημα τιμολογιακής πολιτικής(δειτε για παράδειγμα στην ΤΣΕΧΙΑ, Στη ΓΕΡΜΑΝΙΑ κλπ).Έιναι αρκετά ακριβά τα εισητήρια για να διασφαλίσουν σωστές συγκοινωνίες και δίνουμε όλοι αρκετά στο κρατος για να το κάνει.Είναι προφανές ότι -απο την πηγή και μόνο του άρθρου- το γεγονός ότι το κράτος δεν θέλει να εξηπηρετήσει αυτές τις ανάγκες και μόνο( τουλάχιστόν για αυτόν που το έγραψε ).
Ο λάος πληρώνει και με το παράπάνω. Οι καλοί δρόμοι δεν οφείλονται στους μεγάλοεργολάβους που κατακλέβουν το κράτος με τις κοστολογήσεις (μιζες κλπ) και τους υπεργολάβους που κλέβουν και αυτοί για να βγάλουν κάτι υποβαθμίζοντας την ποιότητα των έργων(μέχρι και τα διόδια τους ανήκουν σε ορισμένες περιπτώσεις πράγμα εξωπραγματικά παράνομο και αντισυνταγματικό.).Πρώτα και κύρια, οι κακοί δρόμοι οφείλονται σε αυτούς που νέμονται τα λεφτά του κόσμου. Το κράτος δεν απώλεσε την ικανότητα να φτιάχνεί δρόμους στα ξαφνικά και ανεξήγητα και χρειάστηκε την βοήθεια μέσω ΣΔΙΤ του ιδιώτη. Την χάρισε και μάλιστα έκανε για χρόνια τα στραβά ματια στο έλεγχο αυτής της διαδικασίας.
Τα ειδικά συμπεράσματά σας έχουν κοντά πόδια και δεν μπορούν να δούν αρκετά ξωπίσω και μπροστα την ευθύνη της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ(το χρησιμοποιώ αν και είναι μεγάλη κουβέντα να καθορίσουμε ποιος είναι αριστερός σήμερα).
Ο τρόπος που συμμετέχει ο καθένας πληρώνοντας είναι γνωστός(φπα, εισητήρια ας πούμε γενικά έμμεσοι και άμεσοι φόροι) και πιστέψτε με είναι αρκετοί.Το ζουμί τού άρθρου για μένα είναι το “της ιδιωτικοποίησης των μέσων μαζικής μεταφοράς και της πριμοδότησης του ΙΧ” και η αναγνώριση του αρθογράφου αυτής της αιτίας απάλλάσει ως ένα μικρό κομμάτι ευθύνης του ως αριστερού. Πάνω στην λύση αυτού του προβλήματος προτείνει τα παραπάνω και για για αυτό με βρίσκουν σύμφωνο.
Λάμπρο, απλώς δεν καταλάβατε τίποτα από την ένστασή μου…
Η συσχέτιση “της κατάργησης των διοδίων” και “της αντίθεσης στην πολιτική πριμοδότησης των ΙΧ” θεωρείται ως επιτυχία του ορθόδοξου μαρξιστικού λόγου;
Κύριε Πρίμπα,
συγνώμη αν δεν ήμουν κατανοητός.
Με ρωτάτε τι θεωρώ επιτυχία του ορθόδοξου μαρξιστικού λόγου ή το ερωτηματικό βρέθηκε εκεί τυχαία;
Η συσχέτιση αυτή είναι δική σας εκτός αν θεωρείται ότι ο αρθρογράφος συσχετίζει μόνο αυτά τα δύο. Σε αυτό πρέπει να ρωτήσετε τον ίδιο.
Εγώ πάντως βλέπω ότι το πρώτο είναι μια πρόταση (ανάμεσα σε άλλες ) και το δεύτερο μια εφαρμοζόμενη πολιτική (ανάμεσα σε άλλες )
Μάλλον δεν είμαι ο αρμόδιος να σας απαντήσει για τις επιτυχίες του ορθόδοξου, παράδοξου κλπ κλπ μαρξιστικού λόγου παρόλο που κατακαιρούς καταπιάνομαι με μαρξιστικά και άλλα πολιτικά βιβλία και ταυτόχρονα ασχολούμαι όσο μπορώ με τα κοινά. Εγώ απλώς είπα τη γνώμη μου με αφορμή το άρθρο και το σχόλιο σας όπως το εξέλαβα εγώ (προφανώς.).Αν θεωρείτε ότι σας παρερμήνεψα κάπου είμαι πρόθυμος να ανακαλέσω αν και κατα βάση δεν χρησιμοποίησα- πέρα από αφορμή να πώ τη γνώμη μου – το σχόλιο σας.
Μιας και το αναφέρατε όμως επιτυχιά(αν και το βρίσκω αδόκιμο ώς όρο εδώ, θα προτιμούσα κατάκτηση) του μαρξιστικού λόγου στην δεδομένη εποχή εγώ θεωρώ την ικανότητα αποκάλυψης της αλήθειας(που πλεόν την κρύβουν καλά) και την δημιούργία λύσεων που να αντανακλούν στις πραγματικές δυνατότητες της ανθρωπότητας. Σας είπα όμως δεν είμαι κατάλληλος.
Βρήκα ενδιαφέρουσα την ανάρτηση του κυρίου Πάστακα και τη συζήτηση που ακολουθεί. Αν νομίζετε ότι σας προσβάλω με τον τρόπο που κατανόησα το σχόλιο σας ζητώ συγνώμη. Απλά διαφωνώ με το συμπέρασμα ότι οι προτάσεις γίνονται για “γλύψιμο” και ότι “αν δεν πληρώσει ο Λαός”(που πληρώνει αρκετά κατ’ εμε.) τότε ποιος;”
Η συντήρηση των ΜΜΜ μπορεί να γίνει με χρήματα που μπορεί να πάρει το κράτος από άλλους τομέις με υπερκέρδη(πχ τράπεζες που ευαγγελίζονται κιόλας ότι έπιτελούν και κοινωνικό έργο κλπ).
Την καλησπέρα μου
(ποιος μίλησε για προσβολές; Συζήτηση κάνουμε και νομίζω ότι οι δημιουργοί του “ποιείν” έχουν εκφραστεί θετικά στο να γίνονται πολιτικές συζητήσεις, και γι αυτό συμμετέχω)
Το πρόβλημα με το ΚΚΕ είναι ότι σε πολλά βασικά θέματα οι προτάσεις του (θα μπορούσαν να) είναι καταστροφικές.
Απλώς δείτε τη θέση του για το λιγνίτη. Επειδή τυχαίνει να το ξέρω πολύ καλά το θέμα δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑΣ τρόπος να καις λιγνίτη (γαιάνθρακα γενικότερα) χωρίς καταστροφικές συνέπειες για το περιβάλλον (ως όξινη βροχή σε τοπικό επίπεδο και ως φαινόμενο του θερμοκηπίου πλανητική κλίμακα). Η λύση είναι μόνο μια λελογισμένη κατανάλωση ενέργειας (πράγμα που απαιτεί ένα άλλο τρόπο ζωής μακριά από την υπερκαταναλωτική λαίλαπα και μιαν άλλη παιδεία) προερχόμενη όλο και περισσότερο από τις ανανεώσιμες πηγές (κυρίως αιολική και ηλιακή) που είναι άφθονες αν μη τι άλλο σε αυτό τον τόπο. Και φυσικά όλα αυτά όχι από ιδιώτες-λαμόγια, αλλά από μια «ΔΗΜΟΣΙΑ Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (της οποίας δεν είμαι υπάλληλός για να μην υπάρξουν παρανοήσεις) με σωστή ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ.
http://www1.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=4425590
«Η διέξοδος – τόνισε στη συνέχεια – βρίσκεται στην ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής του δικομματισμού, στην κατεύθυνση της κοινωνικής κρατικής ιδιοκτησίας συνολικά στον τομέα της ενέργειας και γενικότερα στα βασικά μέσα παραγωγής. Σ’ αυτό το πλαίσιο της λαϊκής οικονομίας, ο Ενιαίος Αποκλειστικά Κρατικός Φορέας Ενέργειας μπορεί να διασφαλίσει τη συνδυασμένη ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Μπορεί να αξιοποιήσει τον εγχώριο λιγνίτη στην κατεύθυνση της μείωσης της ενεργειακής εξάρτησης και της συγκράτησης του κόστους ηλεκτροπαραγωγής, με δεδομένο ότι η Ελλάδα είναι η 2η λιγνιτοπαραγωγός χώρα της ΕΕ. Για να ανοίξουμε το δρόμο γι’ αυτή την ελπιδοφόρα προοπτική ξεδιπλώνουμε, σήμερα, την αγωνιστική μας αντεπίθεση προτάσσοντας την ικανοποίηση αυτών των αναγκών και κριτηρίων στο σύνολό τους»
Αντί λοιπόν να προτείνει να αυτονόητο, μιλάει για λιγνίτη και αφήνει τον καπιταλισμό, όπως εκφράζεται από ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, να κατηγορεί την αριστερά για άγνοια και να κάνει χωρίς αντίλογο παιχνίδι με τους εργολάβους εκ του ασφαλούς.
Παρανόησα τότε κύριε Πρίμπα.
πιστεύω ότι αυτό το λινκ
http://www.dpk.tee.gr/Hmerida_Energy_6Feb2008/Hmer_Energy_rizos_06_02_08.htm
είναι πιο ολοκληρωμένο από το αντίστοιχο άρθρο του ριζοσπάστη, όσον αφορά στις θέσεις του ΚΚΕ αλλά και γενικότερα για την πληροφόρηση του καθένα για καποια ειδικά ζητήματα αλλά και γενικά για τον τομέα της ενέργειας. Πρόκειται για μια ημερίδα για το θέμα.
Νομίζω ότι είναι κατι αξιόλογο και πρέπει να μελετηθεί..
κατατοπιστικό, για τις θέσεις ΚΚΕ, το άρθρο. Δυστυχώς όμως τα ποτάμια μας δεν είναι Αμαζόνιος, άρα τα υδροηλεκτρικά φράγματα μόνο υποστηρικτικό ρόλο μπορούν να παίξουν, και οι ΑΠΕ (ανανεώσιμες πηγές ενέργειας) είναι η μόνη μακροπρόθεσμη συμβατή με το περιβάλλον λύση (όλος ο κόσμος το βλέπει πλην του ΚΚΕ). Βραχυπρόθεσμα οι γαιάνθρακες, αλλά με όλο και μειούμενη χρήση, και τα πετρέλαιο-φυσικό αέριο, που αναγκαστικά εισάγονται, καλύπτουν τις ενεργειακές ανάγκες ρυπαίνοντας (όχι βέβαια το ίδιο). Αυτά που βλέπουν χώρες όπως η Γερμανία και η Δανία, εμείς με τα μποφόρια του Αιγαίου και τις 330 ημέρες ηλιοφάνεια θα έπρεπε να τα έχουμε λύσει εδώ και δυο τρεις δεκαετίες…
Κι εγώ είμαι πεπεισμένος ότι φταίει το ΚΚΕ για το ενεργειακό, το συγκοινωνιακό και όλα τα άλλα προβλήματα της χώρας. Η πολιτική του απ’ το 1949 -που επέβαλε στυγνή δικτατορία του προλεταριάτου- έχει φέρει τη χώρα στα πρόθυρα της κατάρρευσης και το 1/3 του πληθυσμού να ζει κάτω απ’ το όριο της φτώχιας.
Είναι αλήθεια ότι στην ελλάδα ένα Βαρδάρη να πιάσεις απ’ τα μαλιά γεμίζεις τις μπαταρίες μιας ολόκληρης πόλης.
Για τα ποτάμια όμως και τα υδροηλεκτρικά φάρματα νομίζω ότι δεν είναι τόσο άσχημα τα πράγματα. Για παράδειγμα αν κοιτάταξετε το φράγμα της Μεσοχώρας (τυγχάνει να ξέρω την περιοχή λόγω καταγωγής) το υποτιθέμενο υδροηλεκτρικό εργοστάσιο που βρίσκεται εδώ και καμποσα χρόνια στο χτίσιμο θα παράγει τεράστιες ποσότητες ηλεκτρικού. Φυσικά εκέι μπαίνει και το σύνθετο ζήτημα της εκτροπής και της καταστροφής στο οικοσύστημα της περιοχής αλλα αναφέρω απλά το παράδειγμα γιατί υπολογίζεται ότι θα συμμετείχε με διψήφιο ποσοστό στην εγχώρια παραγωγή ενέγειας της χώρας.
Συμφωνώ και εγώ με την όλοένα και μειούμενη χρήση του ορυκτού καυσίμου(για την οποία υπάρχουν μελέτες που βοηθούν στην ελαχιστοποίηση των συνεπειών όπως του πολυτεχνείου) και τη σταδιακή αντικατάσταση με ΑΠΕ.
Πάλι όμως πλάνεται το καίριο ερώτημα του αν πρέπει να υπάρχει ελέυθερη αγορά ενέργειας(ιδιώτες) ή χρειάζεται αποκλειστικά δημόσιος φορέας .(Παρατηρώ ότι τέτοιες συζητήσεις γίνονται πλέον για το νερό παγκόσμια.Νομίζω ένα ντοκυμανταίρ του Εξάντα έθεσε πολύ ωραία το ζήτημα).
Εύστοχο το σχόλιο του περιηγήτη.
Πάντως, αν θέλεις να γκρεμίσεις συθέμελα ένα κτίριο για να χτίσεις κάτι νέο,δεν βάζεις δυναμίτη στην ταράτσα!
(δε σας παρεξηγώ, παρατηρητή. Είναι η ανικανότητά συμμετοχής σε διάλογο και η εμμονή εκφοράς λόγου επί παντός επιστητού προκαλεί παρενέργειες – ευτυχώς μόνο που scripta manent, για όλους)
Ορμώμενος από το πνεύμα του κου Πρίμπα και το σχόλιο 20 του περιηγητή, σκέφτομαι ότι το ΚΚΕ εγκαλείται στη συνείδηση πολλών με την κατηγορία της διάψευσης προσδοκιών. Και το ότι δεν είναι κόμμα εξουσίας, παρόλο που κάποιος θα μπορούσε να το δει ως ελαφρυντικό, κάνει, κατά τη γνώμη μου, ακόμη εντονότερη τη διάψευση.
Η συνέχεια δική σας.
Την καλημέρα μου.
κ.Πρίμπα
υποθέτω ότι με το “παρατηρητή” εννοείτε εμένα. Αν όχι σας ζητώ συγνώμη.
Τώρα… αν δεν θέλατε την άποψή μου έπρεπε να μου το πείτε. Θα το σεβόμουν. Όσο για το διάλογο που λέτε, νομίζω ότι είστε αρκετά έξυπνος για να καταλάβετε το πνεύμα το σχολίου μου. Επιτρέψτε μου δεν να σας υπενθυμίσω τη ρήση του Thomas Pynchon που έχω παραθέσει σε προηγούμενο σχόλιό μου.
Είναι αλήθεια πολύ παράξενο που παραμονές εκλογών εγκαλείτε το ΚΚΕ – και μόνον αυτό- για κάποιες θέσεις του.
Όλα αυτά δεν εμποδίζουν πάντως σε τίποτα τον Παναγιώτη να έχει σε μεγάλο βαθμό δίκιο στο σχόλιο 23. Τα πράγματα απέχουν πολύ απ’ το να είναι άσπρο-μαύρο.
Σχετικά δε με το σχόλιό σας #7, θέλω να σας πω ότι η ιστορία δεν τελείωσε ούτε το ’80, ούτε το ’90, παρ’ όλο που προσπαθούν χρόνια τώρα να μας πείσουν για το αντίθετο. Κάποιοι άνθρωποι συνεχίζουν να ονειρεύονται. Μπορεί να είναι λίγοι. Αλλά έτσι ήταν πάντα.
Και βέβαια δεν ονειρεύονται τον “υπαρκτό σοσιαλισμό”, γιατί όπως είπε και ο παππούς με τα πυκνά γένια, “Η ιστορία επαναλμβάνεται ως φάρσα ή τραγωδία”.
Αν εννοείτε εμένα δεν παρεξηγήθηκα.
Scripta manent και όταν πρόκειται για μια ενυπόγραφη ανάρτηση υπερβαίνουν πρώτα και κύρια τη χρησιμότητα του καθρέφτη.
Στην πραγματικότητα όμως ποτέ δεν μπορούμε να είμαστε ψηλότεροι από την αντανάκλαση μας (γραπτή ή όχι).
Επίσης η διαφωνία είναι ο ρυθμός του διαλόγου κατα τη γνώμη μου.Το μέτρο της μέχρι τη στιγμή της μπλέ νότας για αυτούς που γουστάρουν τζαζ.
Σας Βρίσκω επιθετικό χωρίς ιδιαίτερο λόγο κύριε Πρίμπα. Αν νομίζετε ότι δεν έχει αξία ο διάλογος αυτός το σέβομαι και θα κρατήσω το ρυθμό και το μέτρο με τη σιωπή απο εδώ και πέρα. Ακριβώς όπως γράψατε στη συλλογή σας
“… τακ τικ τακ τικ τακ …
Ακόμα και η σιωπή
στόλισμα θέλει.”
…σε σας αναφερόμουνα, και μόνο, περιηγητή (από λάθος έγραψα «παρατηρητή») με αφορμή αυτό που υπονοήσατε και που είναι πολύ κουραστικό (έχει καταντήσει αηδία) σα να ακούς κασέτα χιλιοπαιγμένη σε κακό κασετόφωνο. Μόλις κάποιος πει κάτι διαφορετικό από την επίσημη γραμμή του ΚΚΕ, πρέπει να είναι τουλάχιστο αντικομουνιστής για να μην πω πράκτορας του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου και… και… και…
Η εγγραφή (στο «ποιείν») ήταν σαφώς πολιτική και το θέμα έτυχε να πάει (με δική μου πρωτοβουλία ή ευθύνη αν σας εξυπηρετεί) στο ΚΚΕ (και τις παράλογες και θέσεις που υιοθετεί σε σημαντικά ζητήματα) με βάση το χθεσινό άρθρο του ριζοσπάστη για τη μέρα ελεύθερης πρόσβασης στα ΜΜΜ.
Αυτά. Την καλημέρα μου.
Δεν έχω καμμία σχέση με το επίσημο ΚΚΕ ούτε με τη γραμμή του. Άλλωστε έδωσα ήδη δίκιο στον Παναγιώτη.
Αυτό όμως που κάνατε το θεώρησα άδικο, ανεξάρτητα απο την ορθότητα ή μη των θέσων του συγκεκριμμένου κόμματος. Δεν αποδώσατε τα του Καίσαρος…
“Δεν αποδώσατε τα του Καίσαρος…”
στο σχόλιο νο 17 τελειώνω με:
“Αντί λοιπόν να προτείνει να αυτονόητο, μιλάει για λιγνίτη και αφήνει τον καπιταλισμό, όπως εκφράζεται από ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, να κατηγορεί την αριστερά για άγνοια και να κάνει χωρίς αντίλογο παιχνίδι με τους εργολάβους εκ του ασφαλούς”
Αγαπητέ περιηγητά, ποιον μπορείς να πείσεις σήμερα λέγοντας “Μόνον εν τη εκκλησία εστί σωτηρία”, όταν η αλλοτινή πίστη έγινε διάψευση μέσα στα χρόνια; Στο χωράφι της διάψευσης δεν μπορείς πλέον να σπέρνεις παλιό σπόρο. Κι αν κάποιοι ισχυρίζονται ότι το μήνυμα “στις μέρες μας είναι πιο επίκαιρο από ποτέ”, το γεγονός ότι παραμένει αδικαίωτο δείχνει κάτι για την αλήθεια του πράγματος.
Αν ο κύριος Πρίμπας αρνείται σήμερα το διάλογο, εγώ τουλάχιστον του το αναγνωρίζω και ως δικαίωμα και ως δικαιολογημένη στάση. Κι αν εγκαλεί μόνο το ΚΚΕ, είναι επειδή, τουλάχιστον στη δική μου ανάγνωση, ενώ θα έπρεπε (θα ήθελα, αν προτιμάτε) να είναι πρωτοπόρο, δεν είναι καν παρόν (με το να αρνείται κι αυτό, με το δικό του τρόπο, το διάλογο).
Ασφαλώς υπάρχει και ο αντίλογος στα παραπάνω…
Μα κ.Πρίμπα πάλι το ΚΚΕ κατηγορείτε…
Ποιός ευθύνεται για τα εκατομμύρια καμμένα (και αποχαρακτηρισμένα) στρέμματα δάσους, τον Ασωπό, τις μολυσμένες ακτές, τις απάνθρωπες πόλεις ή το απεμπλουτισμένο ουράνιο με το οποίο γέμισαν οι αμερικάνικες βόμβες τα Βαλκάνια και που τώρα μολύνει τον υδροφόρο μας ορίζοντα;
Ποιοί αποφάσισαν ότι οι ρύποι μπορούν να είναι αντικείμενο οικονομικής συναλλαγής;
Ποιοί μας έπεισαν ότι η τεχνολογία θα μας έλυνε όλα τα προβλήματα και τώρα βρήκε νέα σημαία (οικολογία-πράσινη ανάπτυξη);
Πως είναι δυνατόν το οικολογικό πρόβλημα να προσεγγισθεί σαν ανεξάρτητο πρόβλημα αποκομμένο απ’ τα υπόλοιπα προβλήματα; Πως είναι δυαντόν να ξεχάσουμε το λιγνίτη απ’ τη μια μέρα στην άλλη; Ποιός έχει υποβάλλει ένα ολοκληρωμένο κια τεκμηριωμένο οικολογικό σχέδιο;
Σ’ εκείνο που έχετε δίκιο είναι στο ότι θα περίμενε κανείς απ’ το ΚΚΕ (και την Αριστερά γενικότερα) μια εμπεριστατωμένη ανάλυση για το πως περνάμε απ’ το λιγνίτη σε άλλες μορφές με μοχλό τη ΔΕΗ, μακριά απο συμφέροντα, εξασφαλίζωντας ταυτόχρονα απεξάρτηση και χαμηλή τιμή. Δυστυχώς όμως μένουμε πάλι -οπως και σε άλλα θέματα- στο ότι χρειάζεται μιαν άλλη πολιτική, την οποία όμως δεν αναλύει.
Δεν μπορούμε όμως νομίζω να εγκαλούμε το ΚΚΕ και να “ξεπετάμε” ΝΔ-ΠΑΣΟΚ σε δυό γραμμές. Θα μου πεις έχει σημασία η ποσότητα; Έχει λέω εγώ!
Οι αναφορές μας αξιολογούνται και σημειολογικά!
Παναγιώτη δεν αρνούμαι το διάλογο, αλλά διάλογος σημαίνει να κρίνονται τα γραφόμενα…
Περιηγητή, να τη δούμε την άλλη πολιτική (στο ενεργειακό, γιατί αν μη τι άλλο, αν ψάξετε προς τα πίσω για τα δάση έχω εκφέρει άποψη πολύ ξεκάθαρη για ΝΔ-ΠΑΣΟΚ)
http://www.syriza.gr/theseis/ekloges-2009/oi-theseis-toy-syriza-gia-to-periballon-1
με το ΣΥΡΙΖΑ διαφωνώ σε πολλά θέματα (και έχω εκφραστεί), αλλά στο θέμα ενέργεια ΔΕ ΘΑ ΑΛΛΑΖΑ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ. Η άποψη του είναι, κατ’ εμέ, απόλυτα τεκμηριωμένη και υλοποιήσιμη. Και είναι δυστυχώς η μόνη από όλα τα κόμματα.
Να σας προβληματίσω;
Είναι δεδομένο ότι δε μπορούμε να περάσουμε από τη μια μέρα στην άλλη στη μετά λιγνίτη εποχή. Οι ΑΠΕ θέλουν αρκετές δεκαετίες για να αποτελέσουν τη βασική πηγή ενέργειας. Αν σήμερα (κάτι που έπρεπε να έχει γίνει από προχθές) δεν ξεκινήσουμε και στραφούμε στο λιγνίτη (αδιαφορώντας για το περιβάλλον – λες και δε θα το πληρώσουμε – και στο όνομα και μόνο του να ρίξουμε το «κόστος») χωρίς ΔΗΜΟΣΙΕΣ επενδύσεις στις ΑΠΕ (αφού η μόνη αναφορά στο πρόγραμμα του ΚΚΕ για τις ΑΠΕ έχει να κάνει με ταξικά θέματα) τι θα γίνει όταν τα κοιτάσματα θα αρχίσουν να τελειώνουν; Ποια πηγή ενέργειας θα είναι αυτή στην οποία θα στραφούμε; Τα υδροηλεκτρικά δε φτάνουν ότι και να γίνει. Αιολικά πάρκα και φωτοβολταϊκά συστήματα (άρα και υδρογόνο) δε γίνονται από τη μια μέρα στην άλλη. Η ενέργεια από βιομάζα θα μπορεί να καλύψει ένα πολύ μικρό κομμάτι των αναγκών. Θα εισάγουμε (αυτό που δε θέλουμε δλδ) λιγνίτη ή το πολύ ακριβότερο πετρέλαιο/ φυσικό αέριο σε πολλαπλάσιες από σήμερα ποσότητες εκτινάσσοντας την τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος σε πολλαπλάσια σε σχέση με σήμερα τιμή; Ή μήπως πυρηνική ενέργεια; Μήπως λέω…
(στα όνειρά μου, περιηγητή, βλέπω μια αταξική-μη αναρχική άμεση δημοκρατία χωρίς ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και χωρίς μεγάλες περιουσίες, αλλά σήμερα η εποχή της αθωότητας τελείωσε και σήμερα κανένα “κενό” δεν είναι τυχαίο…)
(απάντηση σε κάτι που τέθηκε στο σχόλιο νο 24)
http://www.youtube.com/watch?v=fvJTk0r6vaE
Κύριε Πρίμπα,
συμφωνώ να κρίνονται τα γραφόμενα όπως είπα και πριν.
Συμφωνώ πως δεν μπορούμε να περάσουμε από τη μια μέρα στην άλλη στη μετά λιγνίτη εποχή.
1)Στο σχόλιο 15 με ειρωνευτήκατε παρόλο που δεν είχα καμία πρόθεση να κάνω το ίδιο εκτός αν κάποιος άλλος απο τους αναγνώστες αντιλαμβάνεται διαφορετικά τη συγκεκριμένη ερώτηση.
2)βεβαίως στο σχόλιο 17 με βάλατε στη θέση μου λέγοντας ότι δεν πρόκειται για προσβολή αλλά για συζήτηση και ταυτόχρονα γραψατε ότι το ΚΚΕ έχει πολλες προτάσεις που το θα μπορούσαν να είναι καταστροφικές(πληθυντικός αριθμός ο οποίος δεν τιμά τον συγκεκριμένο ειδικό ζήτημα που συζητάμε κατα τη γνώμη μου).Έπειτα αναφέρατε το ζήτημα του λιγνίτη και σωστά πράξατε (τονίζοντας ότι επιφέρει όξινη βροχή σε τοπικό επίπεδο και ως φαινόμενο του θερμοκηπίου πλανητική κλίμακα). Βεβαίως αυτό είναι η μισή αλήθεια καθότι ο περιορισμός των συνεπειών με τεχνολογίες παρακράτησης των βλαβερών αποτελεσμάτων της κάυσης είναι εφικτός τουλάχιστον ως τη σταδιακή αντικατάσταση του. Σας έστειλα link στο οποίο φαίνεται ημερίδα για το συγκεκριμένο θέμα και φαίνονται απο τη μία το πλέγμα των θέσεων του ΚΚΕ αλλά και άλλες τοποθετήσεις παραγόντων και επιστημόνων πάνω στο ζήτημα. Και προφανώς μια απλή αναζήτηση σε ακαδημαικά άρθρα μπορεί να βοηθήσει χωρίς τη βοηθεια
του ΚΚΕ σε αυτό ούτε και της δική μου εφόσον ασχολέιστε με το ζήτημα.
3) είπατε ότι δεν έχουμε Αμαζονίους αλλά προσπεράσατε το γεγονός ότι ο υδροηλεκτρισμός στην ελλάδα μπορεί να αντικαταστήσει διψήφια ποσοστά στην συνολική εγχώρια παραγωγή ακόμη και σήμερα πόσο μάλλον σε μια Δημόσια επειχήρηση με Στρατηγική όπως είπατε. Επομένως δεν είναι απλά υποστηρικτικός ο ρόλος τους. Αυτό το ξέρω καλά ασχολούμενος με τα κοινά στην περιοχή μου που θα κατακλειστεί απο το φράγμα της μεσοχώρας. Ο συνδυασμός όλων των μορφών που λέει το ΚΚΕ δεν είναι αυτό που εννοείτε “καίμε λιγνίτη μέχρι να σωθεί”. Είναι δικό σας συμπέρασμα αυτό.
3) Σχολιάσατε (σχόλιο 26) με αφορμή τον περιηγητή ότι περίπου ο καθένας που διαφωνεί με το ΚΚΕ είναι όλα όσα είπατε. Δεν χρειάζεται να πώ κατι άλλο εδώ που να αφορά και στο δικό σας(δικαιολογημένο ίσως εν βρασμώ απο το σχόλιο) ολοκληρωτικό λόγο. Εγώ που προφανώς συμφωνώ με πολλές πρότασεις του ΚΚΕ “δεν σας πήρα ούτε απο τα μούτρα”, ούτε σας επιτέθηκα. Σύζητηση κάνουμε όπως είπατε. Απλώς νομίζω ότι οι θέσεις του για την ενέργεια και το περιβάλλον είναι πιο κοντά στη δική μου ολική πολιτική αντίληψη.
4)Παρόλο που ο περιηγητής ήταν ειρωνικός στο αρχικό σχόλιο του στο σχόλιο 30 έβαλε συγκεκριμένα ερωτήματα και την αποψή του για την αριστερά στην οποία μάλλον συμπιπτουμε.
τα ερωτήματα που εύστοχα έθεσε με απασχολούν και εμένα. Το γεγονός ότι προσπεράσατε με το τρόπο της προηγούμενης ιστορικά απαντήσης σας (μιλώ για την τελευταία παράγραφο του) αλλά και κάποια θέματα που έθιξα εγώ σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα 3 ζητήματα που έθιξα παραπάνω αναλυτικά με κάνουν να πιστεύω ότι δεν θέλετε μια πολιτική συζήτηση, τουλάχιστον όπως την εννοώ εγώ.
Επειδή Scripta manent αυτά είναι αρκετά για μένα όσον αφορά στο συγκεκριμένο ζήτημα, με σεβασμό στο χώρο αυτό. Επιφυλλάσομαι απο εδώ και πέρα. Θα να ενδίδω μόνο στα υπέροχα ποιήματα που φιλοξενούνται κατα καιρούς στο χώρο αυτό.
την καλησπέρα μου σε όλους.
Λάμπρο, αν νιώσατε ότι είχα πρόθεση να σας θίξω προσωπικα, ζητάω συγγνώμη και ξεκαθαρίζω ότι δεν υπήρχε τέτοια πρόθεση (το ειρωνικό της ερώτησης δεν απευθυνόταν στο πρόσωπο σας).
Όσον αφορά τα υπόλοιπα
– θεωρώ ότι απάντησα στον περιηγητή, αλλά δε θα ήταν κουραστικό να ξαναγράφω πράγματα που πρόσφατα έγραψα;
– το να κατηγορείς κάποιον για ολοκληρωτισμό προϋποθέτει ότι “απαιτεί από σένα να “προσκυνήσεις” την ιδεολογική του κλειστότητα”. Αν μη τι άλλο πρέπει να βρω μια… (δύσκολο στην ηλικία μου). Να σας πω κάτι, από την εποχή του Godel, κάθε ιδεολογικά “πιστός” είναι (και) θεωρητικά εκτεθειμένος απέναντι στο καινούργιο. Αυτή την αναλγησία καταλογίζω σε αυτούς που αδυνατούν να συλλάβουν το καινούργιο και να αρθρώσουν πειστικό λόγο μπρος στην εθνική τραγωδία που ζούμε από το 1996.
ΥΓ. Αν εξ αιτίας μου δε θα ξαναγράψετε πολιτικό λόγο, δεσμεύομαι για το ίδιο.
Δεκτή η συγνώμη σας. Συγνώμη και απο μέρος μου για τον χαρακτηρισμό. Περιοριζόταν μόνο στο συγκεκριμένο. Η μερική επαφή μου με το έργο σας δεν μου επιτρέπει a priori γενίκευση. Ίσως να φταίει η προεκλογική περίοδος που με επηρρέασε.
Βεβαίως είναι χρήσιμη η πολιτική συζήτηση σε ένα τόσο φιλόξενο χώρο και θεωρώ ότι μπορεί να σταθεί αφορμή για τον καθένα που θέλει -καλύτερα πρέπει – να ασχοληθεί και να προσθέσει, αναιρέσει, διαιρέσει κλπ. Απο τη δική μου τη πλευρά νιώθω πλήρης με αυτά που είπα -κατέδειξα για το ενεργειακό αφού μέχρι εκεί ξέρω. Μόνο να μάθω από τις υπόλοιπες γνώμες και να ερευνήσω μπορώ.
Υ.Γ.νιώθω πλήρης επίσης διότι προσυπογράφω το τελευταίο σας σχόλιο πλην της ημερομηνίας (δεν μπορώ να επιλέξω αφετηρία) και το βρίσκω μια υπέροχη αρχή για τέτοιου είδους συζητήσεις.
ειλικρινά συγνώμη και ελπίζω να με πιστέψετε πως εγώ στο “πίστεψε και μη, ερεύνα” δίνω έμφαση πάντα στο κόμμα.
Καλό βράδυ.
Αγαπητοί φίλοι μια παρατήρηση με αφορμή
κάποιες απαντήσεις ( δεν έχει σημασία ποιες ).
Το να είσαι κομμουνιστής δεν σημαίνει απαραίτητα
και οπαδός η στέλεχος του Κ.Κ.Ε .
Αρκεί λόγου χάριν , να έχουν εκτελέσει τον πατέρα
σου οι ταγματασφαλίτες .
Φίλε κύριε Πρίμπα μου αφήνετε την αίσθηση πως
σε θέματα τεχνολογίας υστερείτε ολίγον τι .
( Ξεκαθαρίζω πως δεν δίνω δυάρα για το τι λέει
το Κ.Κ.Ε για τις Α.Π.Ε ).
Θα αναφερθώ σε μια και μόνη (α.π.ε ) που θα
μπορούσε να κατακλίσει τον Ελλαδικό χώρο
σε μια νύκτα .Και δεν είναι άλλη , από την
εκμετάλλευση της αληγίας ( όταν φυσούν
αληγείς άνεμοι ) η οποία θα μπορούσε να μας δώσει
και εγώ δεν ξέρω πόσα megawatt ενέργειας .
Αυτό όμως δεν θα γίνει όσο υπάρχουν αποθέματα
πετρελαίου που λυμαίνονται οι επτά αδελφές
αγοράζοντας συνειδήσεις σοσιαλιστών (της έδρας)
και φιλελευθέρων (………..) .
Γεμίστε εσείς την παρένθεση.
κ.Πρίμπα
επι του προκειμένου δεν έχω να πω περισσότερα. Ήμουν νομίζω σαφής σε τι συμφωνώ και σε τι διαφωνώ μαζί σας. Όσο για τη αθωότητα, έγώ σαν λάτρης του Αισχύλου δεν πιστεύω σε αθώους. Όμως δεν μπορώ βάλω στο ίδιο τσουβάλι τον Ετεοκλή και τον Πολυνείκη, ούτε σ’ ένα άλλο -όλους μαζί- τον Αγαμέμνωνα, την Κλυταιμνήστρα, τον Αίγισθο, τον Ορέστη και την Ηλέκτρα. Τώρα, αυτό το “αταξική-μη αναρχική” δεν ξέρω πως το εννοείτε. Στο δικό μου το μυαλό αυτά τα δύο ταυτίζονται.
Αγαπητέ Παναγιώτη
ήδη σου έδωσα δίκιο αρκετές φορές. Και για να επανέλθω στην (μη) αθωότητα, έχω κι εγώ πολλά ράμματα για τη γούνα της ηγεσίας της σημερινής Αριστεράς (του ΚΚΕ συμπεριλαμβανομένου βέβαια) και όχι μόνο της Ελληνικής. Θα μπορούσα να πάω και πιο πίσω στο χρόνο αλλά αισθάνομαι πολύ μικρός για να κάνω δημόσια κριτική στο ελληνικό αλλά και παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα. Βλέπετε δεν ήταν μόνο ο Μάρξ, ο Ένγκελς κι ο Λένιν. Δεν ήταν μόνον ο Στάλιν, ο Μάο, ο Τρότσκι κι ο Τσε Γκεβάρα. Ούτε μόνο ο Γράμσι και ο Λούκατς.
Και η ελληνική αριστερά δεν είναι μόνο ο Ζαχαριάδης, ο Φλωράκης, ο Κύρκος, η Παπαρήγα ή ο Αλαβάνος. Ούτε μόνο ο Μπελογιάννης, ο Πλουμπίδης και ο Βελουχιώτης.
Οι προσδοκίες επίσης αποδείχτηκε ότι δεν ήταν όλες οι ίδιες. Άλλες οι δικές μου για παράδειγμα και άλλες αυτές του κ.Ανδρουλάκη ή της κ.Δαμανάκη. Όσο για το χωράφι, σαν παραδοσιακός Έλληνας θα πω “άστο να βρίσκεται”. Γη είναι, δεν ξέρεις…
Αγαπητέ Τυτραίε
το να έχουν εκτελέσει τον πατέρα σου οι ταγματασφαλίτες, είναι ομολογουμένως σοβαρό κίνητρο για να γίνει κανείς κομμουνιστής. Δεν είναι όμως φοβάμαι αρκετό. Μ’ αυτό δεν εννοώ ότι πρέπει να είναι κάποιος στέλεχος ή οπαδός του ΚΚΕ. Τα παράγματα γίνοται δύσκολα όταν τα συμφέροντα σου αρχίζουν να συγκρούονται με την ιδεολογία σου. Δεν υπονοώ τίποτα για σας προσωπικά. Δεν σας γνωριζω άλλωστε. Αλλά έχουμε πολλά παραδείγματα αριστερών γόνων που αναδείχτηκαν στους αξιότερους διαχειριστές (και όχι μόνο) του συστήματος.
«Τώρα, αυτό το “αταξική-μη αναρχική” δεν ξέρω πως το εννοείτε. Στο δικό μου το μυαλό αυτά τα δύο ταυτίζονται»
Αν αυτό που κατάλαβα (αταξική κοινωνία = αναρχική κοινωνία) είναι και το συμπέρασμα σας (είτε προσωπικό είτε συλλογικό) και μπορείτε να το τεκμηριώσετε, τότε είμαστε υποχρεωμένοι να δεχθούμε ότι οι μόνες επιλογές που έχουμε είναι στην επιλογή βαρβαρότητας. Της παρούσας ή αυτής της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Θυμήθηκα, από το φετινό αφιέρωμα του Επενδυτή για το γαλλικό Μάη, τη δήλωση ενός από τους πρωταγωνιστές (δεν τη μεταφέρω επακριβώς αλλά από μνήμης – αν κάποιος την έχει και θέλει ας την περάσει) ότι: «ευτυχώς που εισακουστήκαμε (και επηρεάσαμε) αλλά και ευτυχώς που δεν κερδίσαμε!». Αν αντιλαμβάνομαι σωστά κινείται στην ίδια λογική με τη δική σας. Ίσως να είναι ρεαλιστική είναι όμως απογοητευτική. Ουσιαστικά σημαίνει ότι οι αντιδράσεις μας, ακόμα και αν τον απαιτούν, δεν πρέπει να οδηγήσουν σε ένα «άλλο κόσμο» αλλά, μόνο σε μικρά βήματα προόδου εντός του παρόντος συστήματος. Δεν ξέρω. Η ιστορία δεν είναι σύμμαχος μου…
Παρ’ όλα αυτά, κατά την άποψή μου μια άμεση δημοκρατία πολιτών πραγματικά ισότιμων (χωρίς ατομικές ιδιοκτησίες στα μέσα παραγωγής και σε μεγάλες περιουσίες και βέβαια οργανωμένη κατ’ αρχή σε μικρές πολιτείες, τμήματα μεγαλύτερων συνομοσπονδιών) που θα συναποφασίζουν, θα συνδιοικούν και θα θεσμίζουν χωρίς ιδεολογικά στερεότυπα, θα μπορούσε να λειτουργήσει. Αυτό όμως δεν είναι αναρχία. Είναι θέμα ΕΠΙΛΟΓΗΣ μου να θέλω να γνωρίζω ότι οι ΝΟΜΟΙ που διοικούμαι αντανακλούν την πραγματική βούληση της πλειοψηφίας και απευθύνονται ισότιμα προς όλους.
Μιας και επικαλεστήκατε τον Αισχύλο συμφωνώ. Αφού θυμίσω το χάος μεταξύ Αισχύλου-Σοφοκλή (που προφανώς δεν είναι το ίδιο) και Ευριπίδη (με την εισαγωγή του από μηχανής θεού) να πω ότι ο κόσμος, των πρώτων, αυτό που αντανακλά είναι η αξία στους φυσικούς νόμους αλλά και αυτών που θεσμοθετούνται, και που πρέπει να συνάδουν με τους πρώτους (*), για την τήρηση των οποίων ο άνθρωπος είναι και ο μόνος υπεύθυνος και που αν αγνοήσει θα υποστεί τις συνέπειες. Ο Αισχύλος και ο Σοφοκλής οριοθετούν την πρώτη, και μόνη, απόπειρα άμεσης δημοκρατίας.
(*) ο Ετεοκλής και ο Πολυνίκης δεν είναι το ίδιο, αλλά και οι δυο (και κατ’ επέκταση οι συγγενείς και η κοινωνία) δικαιούνται την ταφή με τον τρόπο που έχει θεσμοθετηθεί.
Πραγματικά δεν κατάλαβα πως το αταξική κοινωνία = αναρχική κοινωνία, “Ουσιαστικά σημαίνει ότι οι αντιδράσεις μας, ακόμα και αν τον απαιτούν, δεν πρέπει να οδηγήσουν σε ένα «άλλο κόσμο» αλλά, μόνο σε μικρά βήματα προόδου εντός του παρόντος συστήματος.”
Βήματα απαιτούνται σίγουρα αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Αυτό είναι ζητούμενο μόνο για τους σοσιαλδημοκράτες.
Μια αταξική κοινωνία δεν χρειάζεται κράτος και νόμους γιατί δεν θα υπάρχουν ταξικά συμφέροντα για να προστατευθούν. Εκείνο που πραγματικά χρειάζεται είναι έναν άλλο “άνθρωπο” που απέχει απ’ το σημερινό, όσο ο σημερινός απέχει απο εκείνον πριν σηκωθεί στα δυό του πόδια.
Γι’ αυτό πιστεύω πως μια τέτοια κοινωνία είναι έτη φωτός μακριά. Δεν απογοητεύομαο όμως. Όπως είπε κι ο Τσε, “Είμαστε ρεαλιστές. Επιδιώκουμε το αδύνατο”.
Τώρα πάλι, το ΚΚΕ μπορεί να κατηγορηθεί για αγκυλώσεις, αδιαλλαξία, σοβαρότατα λάθη και παραλείψεις και αδυναμία να αναλύσει ικανοποιητικά τόσο το παρελθόν όσο και το μέλλον. Όχι όμως και βαρβαρότητα…
Αγαπητέ περιηγητά, όσο δίκιο και να μου δώσετε, δεν φτάνει να καλύψει το χαμένο δίκιο. (Βλέπετε, το δίκιο χάνεται σε κάθε ευκαιρία που χάνει κανείς να το διεκδικήσει.) Όμως ευχαριστώ για τη χειρονομία.
Η ιστορία είναι γεμάτη από διαψεύσεις και καμμένη γη. Και ως τέτοια, “η ιστορία δεν είναι σύμμαχος μου…”, λέει ο κος Πρίμπας. Και θα συμπληρώσω, αν μου επιτρέπετε εσείς κι ο κος Πρίμπας, ότι η ιστορία δεν υπήρξε σύμμαχος ούτε του Ζαχαριάδη, ούτε του Τρότσκι, ούτε κανενός άλλου από αυτούς που αναφέρετε (παρά μόνο ίσως σε επίπεδο μελέτης και θεωρητικής έρευνας). Σε πρακτικό επίπεδο, οι αλλεπάλληλες “διορθώσεις” του θεωρητικού μοντέλου (από αυτούς που επιχείρησαν να το κάνουν βιώσιμο και εφαρμόσιμο) απομακρύνουν από θεμελιώδεις αρχές του ίδιου του μοντέλου. Απομένει μόνο ένα μετέωρο θεωρητικό σχήμα και μια ξύλινη φρασεολογία, ανάλογη με τη σωτηριολογική φιλολογία μεταφυσικών ιδεολογημάτων, στερούμενη παραδειγμάτων. Οι εργατικοί και ευρύτεροι κοινωνικοί αγώνες είναι ασφαλώς αναμφισβήτητοι, αλλά η ιστορία των τελευταίων 150 ετών δεν μαρτυρά ανάλογη πρόοδο. Θα μου πείτε “μα φταίει μόνο η αριστερά γι’ αυτό;”
Δεν ψέγω την αριστερά περισσότερο από όσο ένα κοινωνικό σώμα που εφησυχάζει με πρόσκαιρες διακηρύξεις και χρυσωμένα χάπια, ενώ βλέπει να υφαρπάζονται κεκτημένα δικαιώματα (αλήθεια, δεν είναι νίκη του αντίπαλου αυτή;) Εξαιτίας αυτής της στάσης, δεν μπορώ πλέον να θεωρώ κεκτημένα δικαιώματα αυτά που κληροδοτήθηκαν, αλλά μόνο αυτά τα οποία διεκδίκησε και κέρδισε κάθε γενιά για λογαριασμό της. Το μέλλον των παιδιών μας ανήκει στα παιδιά μας, μαζί με τους αγώνες που θα δώσουν και τα δικαιώματα που θα κερδίσουν από τους αγώνες τους. Το “να εξασφαλίσουμε το μέλλον των παιδιών μας” δεν απέχει από τον αγώνα του γονιού να προικίσει την κόρη του, πιστεύοντας ότι με αυτό τον τρόπο θα της εξασφαλίσει καλύτερη ζωή. Και δεν θα υπήρχε κανένα κακό σε αυτό, αν όλοι μοιράζονταν την ίδια ιδέα για το συνιστά “καλύτερη ζωή” και, κυρίως, μετέρχονταν κοινούς τρόπους για την εξασφάλισή της. Όμως αυτό προϋποθέτει, επιτρέψτε μου, ένα είδος ταξικής συνείδησης, η οποία κάθε άλλο παρά κεκτημένο μπορεί να θεωρηθεί. Και θα συμφωνήσετε, πιστεύω, μαζί μου ότι, απέναντι σε ένα τόσο σημαντικό έλλειμα, η ίδια η αριστερά (τουλάχιστον η εγχώρια) περί άλλα τυρβάζει.
Στην αρχική μου τοποθέτηση μίλησα για διάψευση. Ίσως θα έπρεπε να το θέσω αμφίδρομα: όσο έχει ο κόσμος σήμερα δικαίωμα να νιώθει διαψευσμένος από την αριστερά, άλλο τόσο έχει και η αριστερά να νιώθει διαψευσμένη από τον κόσμο σήμερα. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο κόσμος είναι το σώμα της αριστεράς. Ωστόσο, το ποιος οφείλει να κάνει το πρώτο βήμα για την οικοδόμηση της εμπιστοσύνης, μου φαίνεται ότι το ξέρετε. Χωρίς ευφυολογήματα, τσιτάτα και παραπομπές σε νεκρούς.
Με εκτίμηση