Μετά το πέρας της συγκέντρωσης και αξιολόγησης των ποιητικών συλλογών που απεστάλησαν ταχυδρομικά είτε συγκεντρώθηκαν προσωπικά από την επιτροπή που είχε αναλάβει την διεκπεραίωση της έκδοσης της «Ανθολογίας Νεότερης Ελληνικής Ποίησης», ανακοινώνεται πως:
Η δημιουργία μίας τέτοιας ανθολογίας θα μπορούσε να θεωρηθεί κατά το δυνατόν αντιπροσωπευτική και ολοκληρωμένη μόνο στην περίπτωση που θα ήταν δυνατή η παρουσίαση κειμένων που θα εξέφραζαν μία νέα δυναμική. Σκοπός αυτής της συγκέντρωσης ποιημάτων ήταν η απόδειξη της ύπαρξης κάποιας ποιητικής ανανέωσης σε τέτοιο εύρος και ποικιλία που θα αποτελούσε έναν πραγματικό σύγχρονο ποιητικό χάρτη, και δεν θα εξυπηρετούσε καμία σκοπιμότητα πέρα από την τεκμηρίωση μίας πιθανής αναγέννησης.
Αυτός ο στόχος, δυστυχώς, δεν επιτεύχθηκε. Ο αριθμός των ποιητών που ξεχώρισαν είναι τόσο μικρός που σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να σταθεί δυνατή η δημιουργία μίας πραγματικής ανθολογίας.
Κατόπιν μάλιστα μίας κοπιαστικής έρευνας αποδείχθηκε πως ένα μέρος των ποιητικών συλλογών που σε μία πρώτη φάση δημιούργησαν ένα ενδιαφέρον, δεν περιείχαν παρά αντιγραφές. Το φαινόμενο αυτό εντοπίστηκε σε «ποιήτριες» και «ποιητές» διαφόρων ηλικιών. Αυτό το αφήνουμε εσκεμμένα ασχολίαστο, κρίνεται από τη φύση του.
Σε ένα άλλο ποσοστό των νεότερων ποιητών τώρα, μπορούμε να πούμε πως δεν βρέθηκαν ισχυρά δείγματα, έστω, κάποιας συγκροτημένης αναζήτησης. Τα περισσότερα κείμενα στερούνται ύφους, αναλογιών, και το περιεχόμενό τους βρίσκεται εγκλωβισμένο μέσα σ’ έναν, πολλές φορές πανομοιότυπο, ψυχολογικό μηχανισμό, σε έναν εκφραστικό κόμπο. Βεβαίως κάθε ένας που εκθέτει μία κριτική άποψη, όπως και τα υποφαινόμενα μέλη αυτής της επιτροπής, ενδέχεται να περάσει το κατώφλι ενός ρίσκου που δεν είναι σίγουρο αν θα δικαιωθεί στο μέλλον. Σε αυτό το site όμως μετράμε ήδη περιπτώσεις που μία πρώτη επιδοκιμασία ενός πρωτοεμφανιζόμενου ποιητή ακυρώνεται σύντομα από την εκτενέστερη παρουσίαση του έργου του.
Οπωσδήποτε στους νεότερους πρέπει να είμαστε ανοιχτοί και καλοπροαίρετοι όχι όμως πέρα από το όριο που επιβάλλει η γνώση και η ευθύνη της ποίησης. Πολλοί απ’ αυτούς που αποπειρώνται να ασχοληθούν με την ποίηση εμφανίζονται σαν εμπορικά αγαθά της φιλολογίας. Εμείς αναζητήσαμε τους άλλους. Και τέτοιοι βρέθηκαν πολύ λίγοι, οι οποίοι ελπίζουμε να προωθήσουν και να ανανεώσουν περαιτέρω την ποιητική γραφή, αν όχι, τουλάχιστον θα έχουν ιστορικά καταγραφεί.
Αυτή η ανθολογία δεν θέλαμε να απαρτίζεται μόνον από εκείνους που έχουν ήδη διανύσει μία μικρή ή μεγάλη πορεία και κυμαίνονται από την ηλικία των τριάντα-πέντε έως εξήντα ετών, περίπου. Μα ούτε και να αποτελέσει λιγόψυχο μνημείο κειμένων των ανθρώπων που τυγχάνει να γνωρίζουμε κατ’ ιδίαν – ή, για λόγους που δεν αφορούν στην γραφή, να παρουσιάσουμε μία δήθεν εξευγενισμένη, ανοιχτή, μα ανύπαρκτη ποιητική κοινότητα.
Έργα των ποιητών που ξεχώρισαν, κυρίως νεοτέρων, αφού σε αυτούς είχε επικεντρωθεί και το όλο εγχείρημα, θα παρουσιαστούν διαδοχικά στις σελίδες του Ποιείν.
Με ευχαριστίες,
η επιτροπή.buy The Celestine Prophecy Elizabeth dvd
Και πως είπαμε το ονοματάκι σας?
Συγγνώμη αν το γράψατε αλλού, αλλά με μια μικρή αναζήτηση δε βρίσκω τις εξής πληροφορίες: Ποια είναι τα μέλη της επιτροπής – ή είναι μυστικά; Έστω ότι μαζευόταν υλικό: ποιος εκδοτικός οίκος θα έβγαζε τη συλλογή;
Αναρωτιέμαι επίσης: αυτοί που τα έστειλαν με την προσδοκία να τυπωθούν κάπου, θα δεχτούν να βγουν στο poiein; Όχι ότι θα πρέπει να τους χαλάει, αλλά να αυτό θα μπορούσε να γίνει και χωρίς να μπουν στη διαδικασία / ελπίδα της κρίσης από επιτροπή – με το να κάνουν post ένα σχόλιο ή να στείλουν τις δημιουργίες τους στον κύριο Παστάκα. Ας μας πει κάποιος από αυτούς που έστειλαν συμμετοχές.
Βασικό επίσης για να κατανοήσουμε την ουσία του λόγου σας: Πόσες συμμετοχές είχατε; Πόσοι ποιητές, πόσα ποιήματα; Ήταν μόνο για ανέκδοτους ή και για πιο γνωστούς; Αν πήρατε 10 και απορρίψατε 9 είναι άλλο από το αν πήρατε 100…
ευχαριστώ σε όποιον απαντήσει στις ερωτήσεις.
Αγαπητέ Περιστασιακέ Αναγνώστη:
α)Όσοι απέστειλαν τα πονήματά τους, και τους ευχαριστούμε ιδιαιτέρως, δεν αναρωτήθηκαν για το ποια θα είναι τα μέλη της επιτροπής.
β)Η λίστα όσων κόπιασαν για την όποια αξιολόγηση δεν υπάρχει λόγος να κοινοποιηθεί γι’ αυτό και δεν κοινοποιήθηκε εξ αρχής – ώστε να μην υπάρξει η παραμικρή πιθανότητα οποιασδήποτε διάκρισης ή μετέπειτα παράκρουσης από διαφόρους υποψηφίους και μη οι οποίοι επαγγέλονται τους διαδικτυακούς καυγάδες.
γ)Η ανθολογία θα τυπωνόταν μετά από συνεννοήση που είχε ήδη υπάρξει ανάμεσα σε δύο μικρούς εκδοτικούς οίκους των Αθηνών. Οι ίδιοι δεν θέλησαν να κοινοποιήσουν τα ονόματά τους εφόσον δεν προχώρησε η διαδικασία.
δ)Οι ποιητές που επιλέχθηκαν έχουν ήδη ενημερωθεί και εκφράσει την ικανοποίησή τους να αναρτηθούν στο Ποιείν.
ε)Το υλικό προς αξιολόγηση ήταν ένα σύνολο 214 ποιητικών συλλογών.
στ)Καλό είναι να ρωτάμε και να απαντάμε με τα ονομάτά μας.
Συμφωνώ μαζί σας Κύριε Μίχο. Τα ποιήματα είναι που μετράνε κι αυτά θα νικήσουν ή όχι το φράγμα του Χρόνου. Οι ποιητές πεθαίνουν (συνήθως νωρίς, από απελπισία και αηδία για την αντιπνευματικότητα του περιβάλλοντός τους). Γι’ αυτό δεν θα κουραστώ να λέω πως χρειάζεται αλληλεγγύη και σύμπνοια μεταξύ των ποιητών για τη δημιουργία πνευματικού περιβάλλοντος αρκετά ισχυρού ώστε να αλλάξει τον κόσμο. “Η κρίσιμη μάζα” που λέγαμε στη Φυσικοχημεία. Όσο για τις ανθολογίες είναι χρήσιμες σε αυτούς που δεν είναι μέσα στον μαγικό κυκεώνα της ποίησης και θέλουν να ενημερωθούν. Κατά τα άλλα, ας μην υπερβάλλουμε κι ας μην αρπαζόμαστε με το παραμικρό. Όλοι έχουμε διαφορετικές απόψεις και αισθητικές. Κανένας δεν είναι υποχρεωμένος να συμφωνεί με κανέναν. Οφείλουμε όμως να σεβόμαστε τους άλλους πνευματικούς εργάτες. Αλλιώς, είμαστε εμείς οι πρώτοι που θάβουμε ακόμα πιο βαθιά την Τέχνη μας και την καταδικάζουμε στο μαρασμό και στην αφάνεια εμείς οι ίδιοι. Συγγνώμη αν ακούγομαι μελοδραματικά συναισθηματικός, αλλά πιστέψτε με, αυτό βγαίνει από την ψυχή μου. Να έχετε όλοι ένα υπέροχο, αξέχαστο βράδυ.
Είναι νωρίς να γίνουμε μύθος . Και μία ανθολογία λιγηότερη δεν χάθηκε ο κόσμος. Με τόσες ανθολογίες που κυκλοφορούν έχασε κι η ανθολόγηση το νόημα της. Αλλά και η μανία μας να αναεύρουμε το καινούργιο και το πρωτότυπο κατέστει καταστροφική ιδαίτερα στις εικαστικές τέχνες και λιγότερο στην ποίηση που είναι και εκτός εμπορίου.
Εγώ πάντως εναγωνίως περιμένω να δω τι εκρίθη ικανό και άξιο λόγου.
Για να χαρώ ή να λυπηθώ που δεν θα γίνει εντέλει η ανθολογία.
Μια και δικαίως, ακόμα και οι κρίνοντες κρίνονται.
(214 ποιητικές συλλογές;;;; δηλαδή να υποθέσω πάνω από 80-100 ποιητές…πω πω αθάνατη Ελλάδα πόσους ποιητές έχεις…)
Οι αντιδράσεις που συνόδευσαν την Αναγγελία πρώτα και τη ματαίωση της υλοποίησής της αργότερα, καταμαρτυρούν το ενδιαφέρον για μια ανθολογία νεότερης ελληνικής ποίησης.
Και μόνον αυτό καταγράφεται στα θετικά του όλου εγχειρήματος. Είμαστε σίγουροι πως άλλοι θα τα καταφέρουν καλλίτερα. Ήδη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη ανθολογία των νεότερων στα αγγλικά, για την οποία δεν βρέθηκε ακόμη κανείς να γράψει κάτι στο “ποιείν”…
Η δημοκρατία τελειώνει στο επίπεδο της γραφής: όλοι έχουμε δικαίωμα να γράψουμε ότι μας καπνίσει. Από τη στιγμή όμως που δημοσιεύουμε, κρινόμαστε και δεν μπορούμε να αρνηθούμε την κριτική κανενός, όποιος κι αν είναι αυτός. Αποτέλεσμα προσωπικής κρίσης είναι και οι Ανθολογίες.
Οι ημέτεροι πολλές φορές δεν κρατούν τον βηματισμό, άλλοι καταλήγουν σε βήμα σημειωτόν κι άλλοι δεν τερματίζουν καν, για να αντικαταστηθούν πάραυτα από νέους ημέτερους…
Περί της ιεραρχίας των ποιητών εδώ: http://www.poiein.gr/poiein/letters/ipsilon.php
Συγχωρέστε με την αυτοαναφορικότητα, αλλά ορισμένα πράγματα πρέπει να τα επαναλαμβάνουμε για να γίνουν κατανοητά…
Γνωστός μας κ. Μίχο στις αρχές της δεκαετίας του 80 απέκτησε φήμη επειδή έλεγε πως θα κάνει περιοδικό…μάλλον πιο δυνατό πυροτέχνημα είναι η κυκλοφορία περιοδικού παρά ανθολογίας…
Μεγαλύτερη τσογλανιά από το να πληρώνεις για να μπεις σε ανθολογία, εγώ προσωπικά δεν γνωρίζω…
Κύριε Βασίλη Λαλιώτη Μίχο: είναι η τελευταία φορά που σας απαντώ για οτιδήποτε:
1)Από τσίπα είστε ειδικός μιας και σας τρέχουν στα δικαστήρια για τις προσβολές και τις “παρατηρήσεις” σας. Αλλά πέραν αυτού για εσάς το λοιδωρείν είναι χόμπυ.
2) Αν είμαι ή όχι ταπεινός το γνωρίζουν όσοι με γνωρίζουν, και μόνον.
3)Αποτυχία εγχειρήματος; (Μήπως έχετε σεξουαλικά προβλήματα;) Ουδεμία αποτυχία δεν προέκυψε – έχομε μία ανθολογία 6 ποιητών. Ενοχλείστε;
4)Τι είδους απόδειξει αναζητάτε κύριε; Μα και να υπήρχε τέτοιο πράγμα δεν θα αποτελούσε, εφόσον δεν είστε ποιητής ή κριτικός ποίησης, αντικείμενο για εσάς.
5)Εάν με θεωρείτε μαλάκα, και η σκέψη αυτή σας προσφέρει κάποιου είδους ψυχολογικό καταφύγιο, παραμείνατε στην θέση σας. Μα δεν είστε ικανός ούτε για εχθρός μου. Χρειάζεται κάποια τιμή για να γίνετε.
6)Ξεγελασμένος θα αισθανόταν μόνον αυτός που πίστευε πώς έχει τον μεγάλο Άσσο της Ποίησης στο μανίκι του… γνωρίζετε εσείς κανέναν τέτοιον μήπως;
7)Μετρήστε τους φίλους σας…
8)Κατρακυλάτε στον οχετό της δημόσιας διαπόμπευσής σας πανταχόθεν και ως γνήσιος αιθεροβάτης νομίζετε πως θα σας σώσει ο στοίβος του Ποιείν…
9)Αν νομίζετε πως είστε ικανός να με φοβήσετε ή να με κρίνετε είστε παραπάνω από γελασμένος κύριε…
Ένας άκοπος και ανέξοδος τρόπος να συγκεντρώσει κάποιος βιβλία, είναι στη φαντασία του να συστήσει –Επιτροπή- αξιολόγησης.
Αξιότιμη φωτοστεφανωμένη – Επιτροπή- που τόσο μόχθησες για τη δημιουργία Ανθολογίας νεότερων Ελλήνων ποιητών, δηλαδή ο εξής ένας, αγαπητέ κ. Λειβαδά!!!
Επειδή σέβομαι την επιθυμία της-Επιτροπής- για ανωνυμία θα απευθύνω σε σας
μερικά ερωτήματα με την παράκληση να απαντηθούν.
Ερώτημα πρώτο: Η επιτροπή που συστάθηκε θα εργαζόταν χωρίς αμοιβή;
Αν όχι, θα πληρώνατε εσείς τα μέλη της;
Ερώτημα δεύτερο: Αφού έχουν πλέον έχουν εκλείψει οι λόγοι για τους οποίους εστάλησαν, θα επιστραφούν τα βιβλία σε εκείνους τους ποιητές που θα σας το ζητήσουν;
Ερώτημα τρίτο: Θα είχατε μερίδιο από τα πιθανά κέρδη που θα απέφερε η πώληση των βιβλίων της Ανθολογίας νεοτέρων Ελλήνων ποιητών;
Ερώτημα τέταρτο: Για τους ποιητές που κατά τους ισχυρισμούς σας «εξέφρασαν την ικανοποίησή τους να αναρτηθούν στο Ποιείν» ποιο τίτλο ανάρτησης θα χρησιμοποιήσετε;
Ερώτημα πέμπτο: Στο Ποιείν θα αναρτήσετε τους ποιητές ή τα ποιήματά τους;
Ερώτημα έκτο, καίριο και τελικό: Διαπιστώσατε αν κάποια στιγμή τα μέλη της Επιτροπής κατά το χρόνο αξιολόγησης των ποιημάτων ευρίσκοντο σε νηφάλια κατάσταση ή είχαν περιέλθει σε κατάσταση απολύτου ποιητικής μέθης;
Με εκτίμηση
Ποιητικός Δημαγωγός
Με λυπεί το γεγονός ότι μαλώνουμε. Προς τι αυτή η φαγωμάρα; Τι είχαμε- τι χάσαμε. Άλλο αν τσιμπάμε γενικώς κι αδιακρίτως στα δολώματα που μας κουνάνε και μας κακοφαίνεται που δεν ήταν φιλέτο.
Η επιτροπή εξ’ αρχής δεν θέλησε να ανακοινώσει τα μέλη της, ωστόσο υπήρχαν ποιητές που έσπευσαν να στείλουν τα βιβλία τους. Όποιος είναι ανάμεσα σε αυτούς δεν έχει λόγο. Διορθώστε με.
Κε Μίχο έχετε αρχίσει και μ’ αρέσετε. Επιλεκτκά- μην παίρνετε θάρρος.
Κε Λειβαδά, κρατήστε λίγες δυνάμεις και για μετά. Νέος είστε ακόμα, θα σας χρειαστούν. Και προπαντός μην αφήνετε την αγάπη και το πάθος σας για την ποίηση να συνωστίζονται με τόσα αισθήματα (κατά Καρούζο) γιατί ο χώρος είναι λίγος και χωρίς να το θέλετε περνάτε τις διαχωριστικές γραμμές άνευ λόγου. Η ποίηση δεν έχει ανάγκη από φίλους. Ωστόσο έχει από ταπεινότητα.
Φιλιά.
Αγαπητέ Ανα-γνώστη: καλό είναι να ρωτάμε και να απαντάμε με τα ονομάτά μας γιατί αλλιώς τα σχόλια παραμένουν στο μηδέν.
Δεν σπαταλώ δυνάμεις και είναι μάλλον αστείο να μου υποδεικνύετε.
Λυπάμαι για την στάση που τηρούν ορισμένοι μπροστά σε αγαθές πρωτοβουλίες τις οποίες κοπιάζουν να μετατρέψουν σε πυροτεχνήματα. Οι λόγοι ευνόητοι.
Δεν θεωρώ πρέπον να δίνει ο ένας “συμβουλές” στον άλλον για ζητήματα που δεν αφορούν μάλιστα στην ποίηση καθ΄αυτή.
Διαχωριστικές γραμμές; Βεβαίως και υφίστανται μα δεν τις χαράζουν οι ανθολόγοι και οι επιτροπές – τις ορίζει η ίδια η γραφή.
Περί ταπεινότητας: αναρωτιέμαι γιατί δεν αντιλαμβάνεστε την απουσία της στις υπογραφές εκείνων που το “ρίχνουν στο κουμάρι” νιώθοντας περήφανοι που εκδίδουν “ποιητικές συλλογές”.
Σημ.: προσωπικά δεν ψάχνω για φίλους ή υποστηρικτές στο Ποιείν – για τούτο παρακαλώ όπως ουδέποτε με συμβουλέψετε.
Την ζω τη ζωή μου κυριολεκτικώς ξέρετε…
Στην ανάρτηση της Α’ Αναγγελίας υπήρχε ως σχόλιο το ακόλουθο ποίημα. Ας θυμηθούμε:
ΠΟΙΗΤΗΣ-ΑΝΘΟΛΟΓΟΣ
Kαι πάλιν ποιήσεις έλαβα και πάλιν βδελυγμίαι,
και πάλιν φράσεις τυπικαί, ανούσιαι και κρύαι.
Oποία πάλι συλλογή κλειστή με περιμένει,
ως έχιδνα υπό ψυχράν χιόνα κεκρυμμένη!
Kαι να την ίδω δεν τολμώ, ουχί να την ανοίξω•
τον κομιστή της μ’ έρχεται ν’ αρπάξω και να πνίξω,
την του ανθολόγου απεχθή ταυτότητα να σχίσω,
Kαι τρέχων προς την θάλασσαν χωρίς να
σταματήσω,
με πρώτον πλοίον να ριφθώ εις τα υγρά πεδία,
την έκδοσή μου παραιτών εις του λουτρού τα κρύα.
Mάτην, ώ Mούσα, έρχεσαι τον ποιητήν ζητούσα•
τον ανθολόγον αντ’ αυτού εμπρός σου βλέπεις, Mούσα•
κι ενώ με δίδετ’ εκ χειρός τόσον σεπτής η λύρα,
ογκώδη αίφνης συλλογή λαμβάνω εις την χείρα.
Aντί της Mούσης φάκελος μετά γραμματοσήμου,
αντί επών στίχοι νεκροί δια την έκδοσή μου,
αντί της ιεράς φλογός, έκδοσις εξ Aνάφης!
Tοιούτου είδους κόλασιν, ώ Δάντη, περιγράφεις;
Ω, και με λέμβον θα ριφθώ εις τα υγρά πεδία,
αφίνων την ανθολογία εις του λουτρού τα κρύα.
Προχθές με παρεφύλαττεν η πονηρά μου Mούσα,
Kι εφλόγισε τα στήθη μου προδοτικώς ελθούσα•
Kι έψαλλα πάλιν: «Αγαπώ το μύρον των ανθέων,
τον ρύακα της εξοχής, την αύραν των ορέων…»
Oπότε ως δϊάβολον εξαίφνης, παρ’ ελπίδα,
φακέλον πλήρη συλλογών ενώπιόν μου είδα!
Kαι Mούσα, μέτρα, και ρυθμός με άφησαν υγείαν,
παγώσαντα εις την μορφήν αυτού την ηλιθίαν.
Mετά σχεδίας θα ριφθώ εις τα υγρά πεδία,
αποστολέα παραιτών εις του λουτρού τα κρύα.
Σας χαιρετώ κύριε Μουζάκη και επαυξάνω. Είστε γνώστης.
Καλή επιτυχία στην παρουσίασή σας αύριο στην Θεσσαλονίκη.
Να είστε καλά.