εδώ Ο Βασίλης Λαλιώτης μεταφράζει και απαγγέλει Αντόνιο Πόρτσια
Proyecto PORCHIA
Το όλο πρότζεκτ αφιερωμένο στην μνήμη του Επαμεινώνδα Γονατά.
Algunas Voces
1) Algunos, adelantándose a todos, van ganado el desierto.
2) Ya no sabes qué hacer, ni cuando te vuelves un niño. Y es triste el ver a un niño que ya no sabe qué hacer.
3) Y si crees que eres como cualquier ser, como cualquier cosa, eres todos los seres, todas las cosas. Eres el universo.
4) A veces necesito la luz de un fósforo para alumbrar las estrellas.
5) Quien ha hecho mil cosas y quien no ha hecho ninguna, sienten iguales deseos: hacer una cosa.
6) Cuando me acerco a un alma, no llevo el deseo de conocerla; cuando me alejo, sí.
7) Las flores sin perfume deben el llamarse flores a las flores perfumadas.
8) Cuando no ando en las nubes, ando como perdido.
9) Mi sed agradece un vaso de agua, no un mar de agua.
10) Los méritos de una cosa no vienen de ella: van a ella.
11) Cuando no puedes hacerme reír o llorar, sólo puedes cansarme.
12) El mal que no he hecho, ¡cuánto mal ha hecho!
13) No me hables. Quiero estar contigo.
14) Hasta el más pequeño de los seres lleva un sol en los ojos.
15) Si eres bueno con éste, con aquél, éste, aquél dirán que eres bueno. Si eres bueno con todos, nadie dirá que eres bueno.
16) Para los que mueren, esta tierra es lo mismo que la más lejana estrella. No debiera preocuparnos tanto lo que sucede… en la más lejana estrella.
17) He perdido doble, porque también he ganado.
18) Quien hace un paraíso de su pan, de su hambre hace un infierno.
19) Si crees que no me debes nada, nada me debes, porque respeto todas las creencias y porque todas las creencias son iguales. Todas son creencias.
20) A veces para aislarme del mundo lo levanto en torno de mí a modo de muro.
21) Las cosas que más contrastan entre sí son las que menos contrastan conmigo.
22) Todo se había quedado sin engaño, esa vez. Y esa vez tuve miedo de todo.
23) Si se mira siempre una misma cosa, no es posible verla.
24) Quien abre todas las puertas, puede cerrarlas todas.
25) Yo le pediría algo más a este mundo, si tuviese algo más este mundo.
26) Temer no humilla tanto como ser temido.
27) El amor, cuando cabe en una sola flor, es infinito.
28) Los que dieron sus alas están tristes, de no verlas volar.
29) No ves el río de llanto porque le falta una lágrima tuya.
30) La pobreza ajena me basta para sentirme pobre; la mía no me basta.
31) Sí, sufro siempre, pero sólo en algunos momentos, porque sólo en algunos momentos pienso que sufro siempre.
32) Y casi todo lo voy pasando así, por el tiempo que, como un puente, pasa por encima de todo.
Antonio Porchia (1885-1968)
1. Κάποιοι, απομακρυνόμενοι από όλους, πάνε κερδίζοντας την έρημο.
2. Δεν ξέρεις πια τι να κάνεις, ούτε όταν ξαναγίνεσαι παιδί. Και είναι θλιβερό να βλέπεις ένα παιδί που πια δεν ξέρει τι να κάνει.
3. Αν πιστεύεις πως είσαι σαν οποιαδήποτε ύπαρξη, σαν οποιοδήποτε πράγμα, είσαι όλες οι υπάρξεις, όλα τα πράγματα. Είσαι το σύμπαν.
4. Φορές χρειάζομαι το φως ενός σπίρτου για να φωτίσω τʼ άστρα.
5. Όποιος έχει κάνει χίλια πράγματα κι όποιος δεν έχει κάνει κανένα, νιώθουν τις ίδιες επιθυμίες: να κάνουν ένα πράγμα.
6. Όταν πλησιάζω μια ψυχή, δεν έχω την επιθυμία να τη γνωρίσω· όταν απομακρύνομαι, ναι.
7. Τα λουλούδια δίχως άρωμα οφείλουν την ονομασία λουλούδια στα λουλούδια που μυρίζουν.
8. Όταν δεν βαδίζω στα σύννεφα, βαδίζω σαν χαμένος.
9. Η δίψα μου ευχαριστιέται ένα ποτήρι νερό, όχι μια θάλασσα νερό.
10. Τα πλεονεκτήματα ενός πράγματος δεν έρχονται απʼ αυτό: πάνε σʼ αυτό.
11. Όταν δεν μπορείς να με κάνεις να κλάψω ή να γελάσω, μπορείς μονάχα να με κουράσεις.
12. Το κακό που δεν έχω κάνει, πόσο κακό έχει κάνει!
13. Μη μου μιλάς. Θέλω να ʽμαι μαζί σου.
14. Μέχρι και το πιο μικρό από τα όντα έχει έναν ήλιο στα μάτια.
15. Αν είσαι καλός με αυτόν, με εκείνον, αυτός, εκείνος θα έλεγαν πως είσαι καλός. Αν είσαι καλός με όλους, κανείς δεν θα πει πως είσαι καλός.
16. Για αυτούς που πεθαίνουν, αυτή η γη είναι το ίδιο με το πιο μακρινό αστέρι. Δεν θα έπρεπε να μας ανησυχεί αυτό που συμβαίνει…στο πιο μακρινό αστέρι.
17. Έχασα διπλά, γιατί επίσης κέρδισα.
18. Όποιος κάνει έναν παράδεισο από το ψωμί του, από την πείνα του κάνει μια κόλαση.
19. Αν πιστεύεις πως δεν μου οφείλεις τίποτα, τίποτα δεν μου οφείλεις, γιατί σέβομαι όλες τις πίστεις και γιατί όλες οι πίστεις είναι ίδιες. Όλες είναι πίστεις.
20. Φορές για να απομακρυνθώ από τον κόσμο τον σηκώνω γύρω μου σαν ένα τείχος
21. Τα πράγματα που περισσότερο αντιτίθενται μεταξύ τους είναι αυτά που λιγότερο αντιτίθενται σε μένα.
22. Όλα είχαν μείνει χωρίς πλάνη, εκείνη τη φορά. Κι εκείνη τη φορά είχα φόβο για όλα.
23. Αν κοιτάζεις πάντα ένα και το ίδιο πράγμα, δεν είναι δυνατόν να το δεις.
24. Όποιος ανοίγει όλες τις πόρτες, μπορεί να τις κλείσει όλες.
25. Εγώ θα του ζήταγα κάτι περισσότερο αυτού του κόσμου, αν είχε κάτι περισσότερο αυτός ο κόσμος.
26. Να φοβίζεις δεν εξευτελίζει τόσο όσο το να είσαι φοβισμένος
27. Ο έρωτας όταν χωράει σʼ ένα μόνο άνθος, είναι άπειρος.
28. Αυτοί που δώσαν τα φτερά τους είναι θλιμμένοι, με το να μην τα βλέπουν να πετούν.
29. Δεν βλέπεις το ποτάμι του θρήνου γιατί του λείπει ένα δικό σου δάκρυ.
30. Η ξένη φτώχια μου αρκεί για να νιώθω φτωχός· η δική μου δεν μου αρκεί.
31. Ναι, υποφέρω πάντα, αλλά μονάχα κάποιες στιγμές, γιατί μονάχα κάποιες στιγμές σκέφτομαι πως υποφέρω πάντα.
32. Και σχεδόν όλα τα περνάω έτσι, από τον καιρό που, σαν μια γέφυρα, περνάει πάνω από όλα.
Η ανάγνωση
στη Μνήμη του Επαμεινώνδα Γονατά.
( Μιίκρυνε λίγο τη φωτό,
είναι οριακά και ασχημίζει)
Αντε καλορίζικα!