Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μετρονόμος το βιβλίο «Θανάσης Γκαϊφύλλιας – Ατέλειωτη εκδρομή. Η ζωή, το έργο, οι στίχοι, τα κείμενα», σε επιμέλεια Ηρακλή Οικονόμου. Ένας τόμος αφιερωμένος σε έναν από τους ιδιαίτερους και αναγνωρίσιμους τραγουδοποιούς του ελληνικού τραγουδιού.
Η έκδοση συγκεντρώνει υλικό από και για τον Θανάση Γκαϊφύλλια και παρακολουθεί την προσωπική και καλλιτεχνική του διαδρομή, από τα πρώτα χρόνια μέχρι σήμερα. Στον πυρήνα του βιβλίου βρίσκεται μια εκτενής αυτοβιογραφική αφήγηση του Γκαϊφύλλια προς τη ραδιοφωνική παραγωγό Έλενα Διάκου, μέσα από την οποία ο ίδιος ανατρέχει στη ζωή, στις επιλογές, στις αναζητήσεις και στις σημαντικές στιγμές της πορείας του.
Παράλληλα, ο αναγνώστης συναντά πλήθος κειμένων του ίδιου του Γκαϊφύλλια. Σημειώματα, σκέψεις, παρεμβάσεις και κείμενα που αποκαλύπτουν τον προσωπικό του τρόπο να βλέπει την τέχνη, την κοινωνία και τη ζωή. Ανάμεσά τους βρίσκεται και ένα απρόσμενο τεκμήριο: ένα δικό του σενάριο για παράσταση Καραγκιόζη.
Ξεχωριστή θέση στον τόμο έχει το σύνολο των στίχων των τραγουδιών του, δίνοντας τη δυνατότητα στον αναγνώστη να παρακολουθήσει συγκεντρωμένα μια σημαντική πλευρά της δημιουργικής του γραφής.
Το βιβλίο συμπληρώνεται από κείμενα ανθρώπων που γνώρισαν, συνεργάστηκαν ή παρακολούθησαν από κοντά τη διαδρομή του Θανάση Γκαϊφύλλια. Γράφουν οι Θέμης Ανδρεάδης, Γιώργος Ανδρέου, Έφη Γεωργοπούλου, Χαράλαμπος Κατσιμίγας, Τάκης Κεραμέας, Μανώλης Κοττάκης, Δημήτρης Κωστούλας, Κώστας Λειβαδάς, Γιώργος Β. Μονεμβασίτης, Γιάννης Πανούσης, Θανάσης Παπακώστας, Θέμης Ροδαμίτης, Λία Τζιαμπάζη, Φώντας Τρούσας και Γιώργος Φραντζολάς.
Από την «Ατέλειωτη εκδρομή», τον δίσκο που αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους σταθμούς της διαδρομής του, μέχρι τα τραγούδια, τις συνεργασίες, τις προσωπικές του αναζητήσεις και την πολύχρονη παρουσία του στη μουσική και την πολιτιστική ζωή της Θράκης, το βιβλίο συνθέτει ένα πολύπλευρο πορτρέτο του καλλιτέχνη.
**********************************************
Σταβέντο
(στίχοι: Θανάσης Αβραμίδης- μουσική-ερμηνεία: Θανάσης Γκαϊφύλλιας)
Μ’ οργή και κακιωμό ένας τυφώνας
το πέλαγο βαθιά ανακατεύει
και λύτρωση η ψυχή μου να γυρεύει
τη νύχτα αυτή που γίνηκε αιώνας
Το sos έχει η καρδιά μου τώρα εκπέμψει
την ύστατη απευθύνω ικεσία
σε μια αφροντυμένη οπτασία
δική σου, έχει ο νους μου πια σαλέψει
Σταβέντο περπατάω στην κουβέρτα
και μέσα στο χαμό παραμιλάω
τα κύματα με πάνε και δεν πάω
σε ξέφρενο αλήθεια σούρτα φέρτα
Δεν έχω πια κορμί έχω κουρέλια
σμπαράλια το σαρκίο μου έχει γίνει
που καίγεται σε διάπυρο καμίνι
θα πέσω κι ας κρατιέμαι από τα ρέλια
Το πέλαγος αυτό θα με δροσίσει
δυο μέτρα μένουν ως το παραπέτο
κι ο χάρος πειρατής μ’ ένα μουσκέτο
μεσόφρυδα όπου να ναι θα χτυπήσει
Ανάξιο της θάλασσας θρασίμι,
που αγέρωχη αφρίζει από κάτου,
η άλλη όψη θα ναι του θανάτου.
Λικνίζομαι κι εγώ σ’ ένα ταξίμι
πνιγμένου ναυτικού οργανοπαίχτη
που αγάπησε πολύ ωσάν κι εμένα
κι ονείρατα στη θάλασσα αφημένα
τον δίκασαν τον άμοιρο σαν φταίχτη
και πριν τη δυστυχία μου να ρίξω
στο πέλαγο που μαίνεται ακόμα
φιλί γλυκό μου έδωσες στο στόμα
εγώ στην αγκαλιά μου θα σε πνίξω
μου σφύριξες, και τέρμα το παλάντζο.
Διαλέγω τη ζωή που δεν ορίζω
πως θα ρθεις να με βρεις ξανά ελπίζω
κι η πόρτα της καρδιάς μου είναι στο γάντζο
