στην Άννα Λι

 

Δουλεύω στην τηλεόραση και είμαι στο τρέξιμο από το πρωί, έρμαιο των διαθέσεων του κάθε μαλάκα. Πέφτει η νύχτα και έχω βγει με το συνεργείο μου για να καλύψω μια λαμπερή εκδήλωση με απανωτές βραβεύσεις επιτυχημένων λογοτεχνών. Γουστάρω και δεν γουστάρω. Το θέατρο είναι γκραντ και πολυτελές. Η σκηνή μεγάλη. Το σκηνικό ακριβό και καλαίσθητο. Οι φωτισμοί μάλλον πρόχειροι. Ένας γνωστός ηθοποιός κάνει τον κονφερασιέ και λέει κρυάδες. Αποφεύγω να αναζωπυρώσω παλιές γνωριμίες, πιέζω καταστάσεις για να πάρω δηλώσεις, περιποιέμαι αυτούς που πρέπει, βιώνω την σιγή ασυρμάτου όπως περίπου ο Καββαδίας και αφοσιώνομαι στο βίντεο γκέημ του κινητού, ώσπου…

…τελειώνει η εκδήλωση και περιμένει απ’ έξω ένα αρτιστίκ κέτερινγκ με παγωτά από τον Κωνσταντινίδη και γνήσια αμερικάνικα χοτντογκ. Ο πιο λιχούδης οπερατέρ του σταθμού με παρακαλεί να το καθυστερήσουμε λιγάκι μέχρι να ντερλικώσει. Δεν θέλω να του χαλάσω το χατίρι. Όταν επιτέλους χορταίνει, κοντεύουν μεσάνυχτα. Οι δημόσιες σχέσεις μετατρέπονται σιγά σιγά σε ιδιωτικές κι εγώ το μόνο που θέλω είναι έντονο σεξ δίχως συναισθηματισμούς με ωραίες λαβές και ταυτόχρονο οργασμό.

(Στην πραγματικότητα του το χάλασα το χατίρι του Γιώργου, επέστρεψα στο κανάλι, κάπνισα τράκα ένα τσιγάρο στο ντεσκ παρέα με την Άννα, την παλιά μου αγάπη, της διάβασα κάτι στιχάκια που είχα στην τσάντα μου: “γιατί να εμπιστευτώ, το σ αγαπώ, αν με πληγώσει, και με προδώσει, να μου ‘λειπε θα πω…”, την έκανα να κλάψει κι ύστερα μπήκα στ΄αμάξι κι αυτό ήταν το πιο κοντά που έφτασα ποτέ μου στη βράβευση και στη συγγραφική δόξα)

 

Tango till they’re sore

 

Ως γνωστόν η ταραντέλα ξεσηκώνει τα σκυλιά,

στον άνεμο σκορπίζει μια καλή βρομοδουλειά,

τους εφιάλτες διώχνουν χορεύοντας ταγκό

μια Ρωσίδα καμαριέρα μ΄ έναν Τσέχο μαραγκό.

 

Άφησε με να πεθάνω, βάλε με να κοιμηθώ,

μια πόλη θα σου δείξω βουλιαγμένη στο βυθό,

θα σου πω τα μυστικά μου, θα σου κρύψω μοναχά

αυτό το παρελθόν που με πονά.

 

Το τραγούδι που σ’ αρέσει, δυο λουλούδια από χαρτί,

στο ισόγειο ησυχία και στο δεύτερο γιορτή,

ο Άμλετ ρώτησε να ζει, κανείς ή να μη ζει

και οπλισμένος μπούκαρε σε κάποιο μαγαζί.

 

Άφησε με να πεθάνω, βάλε με να κοιμηθώ,

μια πόλη θα σου δείξω βουλιαγμένη στο βυθό,

θα σου πω τα μυστικά μου, θα σου κρύψω μοναχά

αυτό το παρελθόν που με πονά.

 

Το μπλουζάκι σου το πράσινο σέρνεται στο χολ

πριγκίπισσα της φάμπρικας, ο πρίγκηψ είναι γκολ,

το διάβασα στα μάτια σου, το λέει κι ο Ρεμπό

θα ζήσουμε έναν έρωτα με βάρδιες και ρεπό.

 

Άσε με να πεθάνω, βάλε με να κοιμηθώ,

μια πόλη θα σου δείξω βουλιαγμένη στο βυθό,

θα σου πω τα μυστικά μου, θα σου κρύψω μοναχά

αυτό το παρελθόν που με πονά.

 

 

 

****************************************************************************

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

 

Το τραγούδι Tango Till They’re Sore είναι του Tom Waits

 

Για να το δείτε και για να το ακούσετε στα ελληνικά ακολουθείστε το link:

https://www.youtube.com/watch?v=JQTPmRnkujA

 

Δείτε όλα τα βίντεο του Χ.Κ. εδώ:

https://www.facebook.com/christos.kanellopoulos.1/reels/?locale=el_GR