Αυτοβιογραφία
(τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας)
Με αυταπάτες δεν γεμίζω τη ζωή μου
το ξέρω δεν είμαι ποιητής
λέξεις που σπάνε τα τείχη της σιωπής μου
σε πληγωμένες ρίμες θα τις βρεις.
Πολιτικός δεν είμαι και το ξέρω
αλλά από κάποιες ρίκινες μορφές
ψελλίζω περισσεύματα απ’ τα λόγια τους
ασήκωτη η αντάρα απ’ το χθες.
Τι να ‘μαι, τι να ‘μαι
ό,τι κι αν ήμουν τώρα πια το ‘χω ξεχάσει
Τι να ‘μαι, τι να ‘μαι
γιατρός κι αν ήμουν τώρα πια το ‘χω ξεχάσει.
Πάνω σε πάνινο καθρέπτη κάποια χρώματα
ξέφυγαν για να καρφωθούν
δεν είμαι σίγουρα ζωγράφος, πώς το τόλμησα
ανύποπτα μου τ’ ομολογούν.