Μένω στα βιβλία – μαζί τους
Μένω στα βιβλία – μαζί τους.
Μένω μαζί σου σε σπίτι αλαβάστρινο.
Γίνεσαι πελαργός και γι’ αλλού πετάς.
Μένω μαζί σου σε πίνακα
που ’χει ξεχαστεί σε κάποια αποθήκη.
Γίνεσαι έκθεμα περιζήτητο στην Tate.
Ζω μαζί σου στον γκρεμό.
Γίνεσαι πέτρα και φτάνεις στο ποτάμι.
Ζω μαζί σου στον βυθό.
Γίνεσαι χταπόδι κάτω απ’ την άμμο.
Με συμμαζεύουν οι νεκροί.
Μένω στα βιβλία – μαζί τους.
***
Κάτι γίνεται
Μαθαίνω σιγά-σιγά να ξαναγίνομαι άνθρωπος
και
δεν μου αρέσει καθόλου (1)
*Τροποποιημένη φράση που συνάντησα στο βιβλίο του Μαρκ Φίσερ, (2025) Η ακύρωση του μελλοντος, εκδ. αντίποδες.
***
Disability poetry
(Αν)άπειρη
η νόσος
ποιητικά
ομιλεί με ηχολαλίες.
Σε προσκαλεί
αξιοπρεπώς
σπαρταριστά
τον πόνο σου
να μοιραστείς
-πολλές ανθολογίες
οσονούπω θα εκδοθούν-.
Κι αν ίσως είστε τυχεροί
κι ακόμα τιποτε
σε σας τους ίδιους
ως τα τώρα δεν συνέβη
παρακαλούμε να επιμείνετε
λιγάκι πιο πολύ
-κάτι θα βρείτε
στο εγχειρίδιο του βίου-.
Θυμάμαι
όταν
με ελικόπτερο
πήραν τον πατέρα
απ’ το χωριό
με ανακοπή.
Πετούσαμε
πάνω απ’ τα ψηλά βουνά.
Έτρεχε η μύτη μου
αίμα κόκκινο ποτάμι
μα τέτοιες ώρες
δεν το πήρε είδηση κανείς.
Θυμάμαι ακόμα
τον τέταρτο καρκίνο
της μεγάλης αδερφής
και τη μαμά
πού πριν πεθάνει
με δάγκωσε γερά
κι ας ήτανε δεμένη όλη μέρα
στο κρεβάτι
-είναι ύπουλη η άνοια πολύ-.
Τα δικά μου
με ενσυναίσθηση υψηλή
άλλη φορά
θα σας τα διηγηθώ
-είναι πολλά
τι να πρωτοδιαλέξω; –
Όλα θα τα μοιραστώ
αν στο πρώτο φεστιβάλ
μου δώκετε
το πρώτο
το βραβείο.
Εξάλλου
ξέρετε
πως έχω ήδη καταξιωθεί
στης γυναικείας ποίησης
το πεδίο.
Αν όμως όσα λέω
ακούγονται λίγο σαρκαστικά
μη διστάσετε
ούτε στιγμή
εμμονική ψυχασθενή
δημόσια να με πείτε.
Έπασχε λέτε από νόσο ψυχική
κι ο Κώστας Καρυωτάκης;
-δεν είναι δα και λίγοι αυτοί που το υποστηρίξαν-
***
Treat yourself
Σε άκαμπτους λαιμούς
βυθίζουμε τα δόντια
δροσιά ζητώντας
στο στέρνο των φευγάτων.
Κέρνα τον εαυτό σου
ακόμα κι αν η τροφοδοσία
γίνεται
με καλαμάκι δανεικό.
Η αυτάρκεια
χρειάζεται
ελλειπτικές τροχιές
και λιγοστούς ανθρώπους.
Μην πατινάρεις στην ομίχλη
ο πάγος για να σπάσει.
Πνίξου ακριβέ μου
στον γιαλό
θυσία για το μέλλον.
***
Χωρίς
Χωρίς μαγιό στην έπεσα
μα κοίταζες μιαν άλλη
είχε και κυτταρίτιδα
μού ήρθε μία ζάλη.
Τώρα στης κουλτούρας
τον αφρό
απάνω πάω να σταθώ
μα όλα είναι δύσκολα πολύ
χωρίς κορμί
χωρίς φιλί.
