ΣΒΗΣΤΕ Τ’ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ
Εσύ, γυναίκα που γυμνώθηκες
μπροστά μου
για να φρίξει η μοναξιά μου
απ’ τη γύμνια σου…
σβήσε τ’ όνομά μου.
Εσύ, λουλούδι που μαράθηκες
στο χώμα μου
για να πενθήσει η πεταλούδα
το φορτίο της ψυχής μου…
σβήσε τ’ όνομά μου.
Εσύ, θάλασσα που ήπιες
το νερό μου
για να σκάει αλμυρή
η γλώσσα μου στο κύμα…
σβήσε τ’ όνομά μου.
Εσύ, πέτρα που ντύθηκες
τον ήλιο μου
για να τυφλώνει ισχυρή
η ουσία μου τον πόνο…
σβήσε τ’ όνομά μου.
Σβήστε τ’ όνομά μου
για να γράψετε ένα στίχο.
Ό,τι αγάπησα ήταν ποίηση
αλλιώς δε θα μπορούσα να το πω.
Από το βιβλίο “Αυτάρεσκη Σιωπή“, εκδόσεις Ενδυμίων, 2009.
****
ERASE MY NAME
You, woman who stripped
before me
so that my loneliness would scream deranged
by your nakedness…
erase my name.
You, flower who withered
in my soil
so that the butterfly would mourn
the burden of my soul…
erase my name.
You, sea who drank
my water
so that my salty tongue would burst
into the waves…
erase my name.
You, stone who dressed
my sun
so that my essense
would strongly blind pain…
erase my name.
Erase my name
as to write a verse.
Everything I loved was poetry
otherwise I would be mute.
(μετάφραση: Δημήτριος Μουζάκης)
