Θεέ μου, φύλαε τούτη τη γυναίκα
Θεέ μου,
φύλαε τούτη τη γυναίκα
τούτη τη θηλυκή θεότητα ενθάδε
που μου τυλίγει το πρόσωπο με το χέρι των ονείρων
τούτη τη γυναίκα με τον ήλιο στο χαμόγελο της
με το ιερό φως στα μάτια της.
Θεέ μου
Φύλαε τούτη τη γυναίκα
που είναι η καρδιά μου έξω από μένα
όποτε δεν είμαι μαζί της.
Δε σου ζητάω άλλο τίποτα θεέ μου
η γυναίκα τούτη είναι η αρχή που δεν έχει τέλος
είναι αυτή που μου ξυπνάει την ανδροπρέπεια
αυτή που συλλέγει τις κρυφές επιθυμίες των αντρών
και τον απόλυτο σεβασμό τους φθόνους των γυναικών που θρέφουν με λάμψη το φως της.
Τούτη η γυναίκα είναι ο ατελείωτος πόλεμος και η γλυκιά ειρήνη
είναι η καρδιά μου εκτός μου
που χτυπάει ρυθμικά εντός μου.
Θεέ μου
Φύλαε για μένα τούτη τη γυναίκα
που με πλημμυρίζει όνειρα.
*******
Εξάπαντος έρχομαι
Δία παντός θα επανέρχομαι σε σένα,
Αργώ, αλλά εξάπαντος έρχομαι.
Σαν άσπρη τρίχα, σαν ρυτίδα, σαν αναθύμηση
Σαν κρυφό αφανές δάκρυ, σαν λησμονιά,
Σαν χέρι που ριγεί
Η δρόμος που δεν πατιέται.
Και όταν αργώ και δεν έρχομαι
Εξάπαντος έρχομαι!
Σαν οδύνη που πονεί…
****
Αποθάνει αυτή η βραδιά αποθάνει για σένα
Αποθάνει αυτή η βραδιά έτσι σιγανά
Με δάκρυα στα μάτια γιατί δεν ήρθες εσύ
Αποθάνει όπως πεθαίνουν οι ώρες, τ’αστέρια
Αλλά εσύ δεν ξέρεις πως αφήνει η βραδιά την ύστατη πνοή.
Αποθάνει η βραδιά για σένα αφήνει την ύστατη πνοή
Ο σφριγηλός ήλιος πνίγεται ολάκερος στη θάλασσα
Στην απουσία σου ή νύχτα πένθος κηρύσσει και μαυροφορεί
Πένθος αέναος για μια ζωή.
Αποθάνει η βραδιά αγάλια αγάλια
Η θάλασσα από οδύνη μου μπαίνει στην ψυχή
Πως να γιατρεύω την αμίλητη θάλασσα
Πως να γιατρεύω τη θάλασσα αν δεν έρθεις εσύ;
******
Εσύ δεν ήσουν ποτέ πιο όμορφη
Εσύ δεν ήσουν ποτέ πιο όμορφη
Απ’ όταν εγώ ζωγραφίζω σε σένα, στο πρόσωπο σου
Τη βεβαιότητα μου, το σκοτωμό του φόβου,
το χάιδεμα της ελπίδας.
Ποτέ δε θα μπορέσεις να είσαι πιο όμορφη
απ’ όταν πίνω το δάκρυ της χαράς στου ματιού σου την άκρη
Το δάκρυ της ασφάλειας ενός άντρα
όταν υγραίνει τις ρίζες της γαλήνης
και γαλουχεί τη δύναμη της ζωής.
Ποτέ δε θα μπορέσεις να είσαι πιο όμορφη
πέρα από τις στιγμές που σχηματίζω λέξεις στο κορμί σου
στο πρόσωπο σου με τα δάχτυλά μου
ανείπωτα λόγια που καμιά γλώσσα δεν τα περιέχει.
Ποτέ δε θα μπορέσεις να είσαι πιο όμορφη
πέρα από τις στιγμές που σου βαστάω το κεφάλι στα χέρια μου,
Ηλιόχαρος τρελαίνομαι και ξεχνάω να μιλώ,
Σε βλέπω και ξεφωνίζω σε βλέπω και σε φιλώ.
*******
Βραδιάζω
Σιγά σιγά βραδιάζω.
Δεν έχω πια μάτια,
Μόνο δυο βουνά καταχνιά.
Στο βάθος των ματιών δύο ιππείς χωρίς άλογα σέρνονται
Και ένας αφανισμένος ήλιος που τυγχάνει να μην ξέρεις από ποτέ έχει πεθάνει.
Σιγά σιγά αναχωρώ
Δεν έχω πια πόδια,
Αλλά δυο ελάφια μοναξιάς.
Τα κέρατα τους συγχέονται με το δάσος
Δεν ξέρω πως να ξεφύγω.
Σιγά σιγά γίνομαι οδύνη,
Δεν έχω πια χέρια,
Μόνο δύο κύκνους αναπόλησης.
Στα λευκά φτερά τους θα κρατήσω τον ουρανό
Και το κόσμο που είναι από αέρινη πνοή.
Αφήστε ένα σχόλιο
