Το σώμα σου, δες
στην καρδιά της ομίχλης.
Λάμπα θυέλλης
*
Ώσπου κάποτε
γιασεμιά στολισμένοι
θα ‘ρθουν οι νεκροί.
*
Κυρά καρδερίνα
στις σκιές του νερού
τι γελάς στην μυρτιά;
*
Η Κλειώ πενθεί.
Στα ξέπλεκα μαλλιά της
χίλια σπουργίτια.
*
Πίνοντας
το φαρμάκι του φιδιού
ηλικιώθηκα.
*
Παχύ ψαράκι
σπιθίζει στο ποτάμι.
Ο ψαράς κοιμάται.
*
Κοίτα στο δρόμο!
Κάποιος νύχτωσε μόνος
με τους νεκρούς του.
*
Η Λαίδη Μάκμπεθ
κουβεντιάζει τους νεκρούς
στην οδό Θηβών.
*
Πικραμύγδα
οι λέξεις στη γλώσσα μου.
Σκλήθρες συλλαβές.
*
Μέτρα και μέτρα
στο μάτι του πηγαδιού
άστρα χυμένα
*
Τα άφωτα του χθες
σκοτεινές μνήμες -φωλιές
στο κορμί της Ρουθ
*
Το γραμμόφωνο
ξανά και ξανά γρατζουνά.
Τριζόνια παντού
*
Γυρνά σελίδα.
Δεν διαβάζει πια λέξεις.
Πουλιά μοναχά.
Χρυσοκόκκινα φύλλα
χορεύουν στον άνεμο
************************************************************************
Ο Δημήτρης Κούνδουρος γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είναι πτυχιούχος του Φυσιογνωστικού τμήματος του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Εργάστηκε με την ιδιότητα του Γεωλόγου αρχικά στην Μεταλλευτική Βιομηχανία και στη συνέχεια στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Έχει εκδώσει πέντε ποιητικές συλλογές: “Μυθογραφία” Αθήνα 2000, “Τέλος Εποχής” Αθήνα 2002. «Ντυμπούκ, αναγνώσεις μιας θεατρικής παράστασης» Αθήνα 2009, «Η σιωπή των λέξεων» Αθήνα 2017, και «Νούφαρα στη λίμνη Κερκίνη» Αθήνα 2020. Έχει εκδώσει επίσης το μυθιστόρημα «Γυναίκες χωρίς πρόσωπο» Αθήνα 2008. Ποιήματα και κείμενα του έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και ανθολογίες. Υπήρξε εκδότης του περιοδικού «Πράσινη Πόλη, κείμενα για το περιβάλλον και τον πολιτισμό», στο Περιστέρι. Έχει ασχοληθεί με το περιβάλλον και υπήρξε συνεργάτης της Βιβλιοθήκης Αικατερίνης Λασκαρίδη στον Πειραιά για θέματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Τα τελευταία χρόνια συντονίζει την άτυπη λογοτεχνική συλλογικότητα της πόλης «Συντροφιά των Φίλων της Ποίησης» παράλληλα με την “Ομάδα Ανάγνωσης Ποίησης” στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Περιστερίου.
