Ερμηνεύουν οι: Βασίλης Λέκκας, Κώστας Μάντζιος, Μαρία Φωτίου και Τάκης Φωλιάς
Ενορχήστρωση: Γιώργος Κομπογιάννης Μίξη: Γιώργος Κομπογιάννης – Αλέξανδρος Στεφόπουλος Ηχοληψία: Αλέξανδρος Στεφόπουλος (home Studio «Υμηττός») Masterig: Θανάσης Γκίκας (Studio Mythos) Φωτογραφία εξωφύλλου: Βαλάντης Νικολούδης Δημιουργία εξωφύλλου: Κάτια Ρίσκα Επιμέλεια κειμένων: Σοφία Γεωργαλλίδη Παραγωγή: Αλέξανδρος Στεφόπουλος
Ρίο ντε Τζανέιρο – Τάκης Φωλιάς
Αφιερωμένο στον ποιητή Νίκο Καββαδία
Κάποιο απομεσήμερο σε μπαρ μοναχικό
μια φυσαρμόνικα γλυκειά να λέει κάποιο σκοπό
να μου θυμίζει πως εγώ ξεκίνησα γι΄ αλλού
μα το ΄στριψα γιατ΄ η ζωή μου μοιάζει με λαγού
Και βέβαια ποιος το λέγε πως θα ΄φτανα ως εκεί
να πίνω ουίσκι σε σκαμπώ σε τρύπα σκοτεινή
του ονείρου μου να κυνηγώ την άπιαστη τροχιά
κι όσα ποθούσα κάποτε κοντά στα δεκαεφτά
χαθήκανε στις πρώτες τις βροχές
Τα βήματα μου βιαστικά τραβώντας στο λιμάνι
να δω καράβια φορτηγά καπνό ν’ αφήνουν πάλι
το Ρίο ντε Τζανέιρο καημός
Τις νύχτες μένω ξάγρυπνος και παίρνω τα στενά
το βλέμμα μου ακυβέρνητο, η πίπα μου στραβά
στην πολιτεία μοναξιά, κορίτσια που γερνούν
χωρίς ανάσα και φιλί, ζωές που αναχωρούν
Σαν ξημερώνει χάνομαι, σκορπίζεται η Καρδιά
Ας ήταν και να μπάρκαρα, να ´φευγα μακριά
Σε άλλη Γη και θάλασσα, σ΄απείραχτη στεριά
και μια γυμνόστηθη κυρά, με σκέλια πυρκαγιά
να με χορέψει ίδια η φωτιά
Αχ να ‘ταν τούτη η βραδιά μ´ αρώματα γεμάτη
σχεδία ακυβέρνητη κι όπου με βγάλει η άκρη
Τα βήματα μου βιαστικά τραβώντας στο λιμάνι
να δω καράβια φορτηγά καπνό ν’ αφήνουν πάλι
το Ρίο ντε Τζανέιρο καημός
*Οι στίχοι είναι απ’ την ποιητική συλλογή του Αλέξανδρου Στεφόπουλου «Αυγούστου Άτι», μια ανεξάρτητη έκδοση του 1991
*************
Άλλο Βήμα – Βασίλης Λέκκας
(μουσική: Αλέξανδρος Στεφόπουλος)
Κύμα κύμα
Κι άλλο κύμα
Πέλαγα του νου
Θάλασσα τη θάλασσα
Τη στεριά μου άφησα
Και βγήκα στο ταξίδι
Βήμα βήμα
Άλλο βήμα
Φλόγα τ’ ουρανού
Απ’ τα χαρακώματα
Βγαίνω μες στα χρώματα
Καρδιά μου πώς χορεύεις
Κύμα κύμα
Κι άλλο κύμα
Πέλαγα του νου
Βήμα βήμα
Άλλο βήμα
Φλόγα τ’ ουρανού
***
Το Κουκούλι – Μαρία Φωτίου
Ζωή που σου χαρίστηκε
ανάσα και φωτιά μαζί
να κάνεις το ταξίδι σου
από τ’ αστέρια ως τη γη
Να πιεις νερό κι αθάνατος
να ‘σαι κι ας ήσουνα θνητός
να δεις Ανθρώπου θαύματα
που λες και τα ‘φτιαξε ο Θεός
Να βγεις απ’ το κουκούλι σου
Αφήνοντας τη φυλακή
σαν πεταλούδα ολόχρωμη
μες την αιώνια στιγμή
Μα εσύ ούτε που νοιάζεσαι
για τον χαμένο ποιητή
ύπνο σε ύπνο πιάνεσαι
και λες τον ύπνο σου ζωή
**
Ο Φίλος μου ο Λοξός – Κώστας Μάντζιος
Γεννήθηκε μια νύχτα χαραυγή
που φύσαγε τρελός νοτιάς
στην άγονη της Περσεφόνης γη
καρπός ανέξοδης σποράς
Τον γνώρισα ντυμένο στο Χακί
κι εγώ Χακί στα Βρυσικά
ερωτευμένος με τη μουσική
και των βιβλίων τη φωτιά
Ξυπνούσε πάντα τέσσερις παρά
τσιγάρο άναβε σκυφτός
νύχτες με Καριωτάκη αγκαλιά
ήταν ο Γιώργος ο λοξός
Νύχτα χιονιάς στην βορεινή σκοπιά
στον μεθυσμένο του χορό
τρελές εικόνες βγαίνουν παγανιά
η ζάλη φέρνει χαλασμό
Κατά τις δύο θα ‘τανε θαρρώ
φόρος τιμής στα Βρυσικά
μιας τουφεκιάς η ανάσα σαν θεριό
ταξίδεψε για τον νοτιά
Μια μουσική τα μάτια τ’ ανοιχτά
ήλιος στην νύχτα γελαστός
αυτομολούσε πλέον για καλά
ήταν ο φίλος μου ο λοξός
*********************************************************************
Ο κύκλος τραγουδιών «Περιμένοντας Έναν Φίλο», είναι το αποτέλεσμα μιας σαρανταπεντάχρονης βαθειάς φιλίας και συμπόρευσης, του Κοζανίτη Νίκου Τσάμπουρα (μουσική) και του Χαλανδραίου Αλέξανδρου Στεφόπουλου (κείμενα). Συναντηθήκαμε αρχές του ’81 στα Βρυσικά Διδυμοτείχου, ντυμένοι στο ασφυκτικό χακί. Η μουσική με την κιθάρα του Νίκου, ήταν το οξυγόνο που μας κράτησε όρθιους, σε καιρούς δύσκολους. Το «Περιμένοντας Έναν Φίλο», οκτώ τραγούδια κι ένα οργανικό θέμα, είναι αφ’ ενός φόρος τιμής σ’ εκείνη την πραγματικότητα και αφ’ ετέρου, είναι ματιές στην σημερινή πραγματικότητα – σαν να μην πέρασε μια μέρα – μέσα στην οποία το να έχει ο άνθρωπος το οξυγόνο του και την ανάσα του, δεν είναι αυτονόητο. Πρέπει να παλεύει ασταμάτητα για ό,τι θα έπρεπε να έχει απαντηθεί απολύτως εδώ και αιώνες.
Βασίλη Λέκκα, Μαρία Φωτίου, Κώστα Μάντζιε και Τάκη Φωλιά, σας ευχαριστούμε από καρδιάς για το ανιδιοτελές δόσιμο, για την φωνητική σας απλοχεριά και το περίσσευμα αισθήματος στην ερμηνεία των τραγουδιών.
Γιώργο Κομπογιάννη, θα είναι λίγο ό,τι κι αν πούμε για τα ενορχηστρωτικά τοπία που δημιούργησες. Ευχαριστούμε! Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον Ηρακλή Βαβάτσικα για το ακρντεόν στο «Ρίο ντε Τζανέιρο». Τέλος ευχαριστούμε όλους τους μουσικούς και όσους συνέβαλαν με οποιονδήποτε τρόπο στην
πραγμάτωση του «Περιμένοντας Έναν Φίλο».
Νίκος Τσάμπουρας – Αλέξανδρος Στεφόπουλος
