ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΗ
Μου άρπαξε το δοξάρι
από τα χέρια.
Όταν η μουσική συνέχισε
παραξενεύτηκε.
Τόσα χρόνια νόμιζε
ότι τη βασάνιζε το βιολί.
ΣΥΜΒΟΥΛΗ
Να βρεις μια γυναίκα να σ’ αγαπήσει
να σε τιμήσει.
Υπερβολικό, σκεπτόμουν.
Αν μ’ αγαπήσει, θα με τιμήσει
αλλά πού να βρεις αγάπη.
Ας μη μ’ αγαπήσει, έλεγα
τουλάχιστον ας με τιμήσει.
Αλλά πού να βρεις τιμή.
ΚΟΥΦΑΡΙΑ ΦΘΟΓΓΩΝ
Θα έρθω στις έξι, θα σου το φέρω
αύριο
σ’ αγαπώ.
Κανείς να μην έρχεται, κανείς
να μη φέρνει
κανείς να μη νιώθει ποτέ
πουθενά.
Τι να σου κάνoυν κι οι λέξεις.
Κουφάρια φθόγγων αναγκασμένα
να φιλοξενούν
το νόημα κάθε άδειου κορμιού.
Η ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΣ
Κρατούσε το πλήκτρο πατημένο
κάνοντας ότι μιλά με τα κεντρικά.
Ύστερα κατέβαζε το ακουστικό
έλεγε τα νέα στον πελάτη
κι εκείνος συγκατένευε ευχαριστημένος.
Κανένας άνθρωπος γύρω της
δε γνώριζε
τη διαφορά απάτης κι ευτυχίας.
ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ
Στον ύπνο του έβλεπε υπέροχα όνειρα.
Ιδρώτας και αίμα απλωμένα στο κράσπεδο
από πάνω μανιτάρια που ευδοκιμούν
στα ταφεία.
Σαν ομπρελίτσες από καλοκαιρινά ποτά
οι μύκητες ατίμαζαν την τελευταία ελπίδα.
Οι βόθροι είχαν απαγάγει τα παιδιά του.
Η οδύνη του χυνόταν πάνω στις κατσαρίδες
κι εκείνες έτρεχαν ακόμη γρηγορότερα
προς το σώμα του.
Τέτοια οσμή ουδέποτε απέπνευσε ζωντανός.
Oύτε ο ίδιος ήξερε αν είχε πλέον πεθάνει.
Οι παλμοί μέσα στο στήθος του
δεν ήταν παλμοί καρδιάς.
Ήταν σπασμένα δάχτυλα σε τετραπληγικό πιάνο.
Θα ήθελα και εγώ να συνεισφέρω δύο ποιήματα στα ποιήματα του αγαπητού κύριου Μουζάκη:
άτιτλο
Αυτό που έχει σημασία είναι
ποιος είναι ο καλύτερος άνθρωπος
και όχι ποιος είναι ο καλύτερος ποιητής.
(Ο καλύτερος ποιητής είναι ο Καζαντζάκης.)
μηδέν
Ως ποιητής
εμπρός στον Καζαντζάκη
είμαι ένα μηδενικό.
Ως άνθρωπος
εμπρός στον Χριστό
είμαι ένα μηδενικό.
Γενικό συμπέρασμα: είμαι ένα μηδενικό.
Είναι απελευθερωτικό να είσαι ένα μηδενικό.
Για τη δημιουργία των δύο άνω μικρών ποιημάτων καθοριστική υπήρξε μία κουβέντα που μου είχε πει ο Σωτήρης Παστάκας: ότι η ποίηση δεν είναι το σημαντικότερο πράγμα που υπάρχει.