Το φιδάκι
Η ΖΑΒΟΛΙΑ κι η σιωπή, το σκέδιο μου εβουλήθη
Μ’ ένα διαβήτη άνισον, εδώ, να ιχνογραφεί^
Κι είμαι λοξά – σχήμα ζαβό- γιομάτος φως και λήθη
Να στρέφουμαι ελλειπτικά στης ύλης τη στροφή
Και μ’έχασε ο αστερισμός της ζωδιακής μου σμίλης
Οξ’ απ’ τη δημιουργία του! Λοιπόν – τι; Στης φθοράς
Το γύρισμα, θα κυνηγώ –φιδάκι εγώ- της ύλης
(για να δαγκώσω) τη φυγή της ίδιας μου νουράς;
Έτσι λοιπόν; Παντοτεινά –πλάνα, χορεύτρα- η φύση,
Στου χάους τους κεντρόφυγους θα με δινάει φθαρμούς
Και θα με κατεργάζεται στην αστρική μου κλίση
Ο εφιάλτης των στροφών πάντα σε νέους ρυθμούς;
Και Δε θα βρω το Νιρβανά λοιπόν ποτέ του «πάψε»
Μεσ’ στην τριώτα του νερού, της γης και της φωτιάς
Παρά θα τρέχω – δίδυμος σφυγμός- στο «σβήσε και άψε»
Της φωτεινής – που μούσκισε το πνέμα – πελεκιάς;
Ωωω!… Όχι!. Τι λυχνίες μου – Μάγος στρυφνός – θα’ανάβω
Και –λίθο φιλοσοφική- θα βρω άλλον ρυθμό
Και μια στιγμή, ανύποπτην ύλη θα σε συλλάβω
Επ’ αυτοφόρω: Συνθημα, Σημείο ή Αριθμό…
********************************
Εδώ και κάποια χρόνια, ένας φίλος μου έφερε δια χειρός φωτοτυπίες κάποιων ποιημάτων του Γιάννη Σκαρίμπα. Σε πρώτη ανάγνωση, και μη καλά-καλά καταλαβαίνοντας τα κρυμμένα νοήματα λόγω του ιδιαίτερου τρόπου γραφής και των άγνωστων λέξεων, ένοιωσα το μυαλό μου να στροβιλίζεται και τις αισθήσεις μου να αντιλαμβάνονται ένα νέο εσωτερικό τοπίο, στο οποίο φακοί και φίλτρα εναλλάσσονταν συνεχώς, «σαν κάτι άλλο τοπίο ήταν ετούτο, τέτοιο κάτι».
Άρχισα μανιωδώς να αναζητώ αυτόν τον ποιητή και συγγραφέα που μόνο το όνομά του γνώριζα μέχρι τότε. Θέλησα να μάθω για το έργο και την ζωή του, να ψυχανεμιστώ τον χαρακτήρα του και την ψυχοσύνθεσή του, να καταλάβω μέσα από ποιές διαδικασίες και διαδρομές γεννήθηκαν οι ποιητικές δημιουργίες που μου προκάλεσαν μια τέτοια αναστάτωση!
Όλα όσα συνάντησα κατά την περιήγησή μου στο «σύμπαν» του Σκαρίμπα μου δημιούργησαν την ανάγκη να τα «μεταφράσω» και να τα περιγράψω με μουσικό τρόπο.
Γιώργος Τζώρτζης
Υ.Γ. Τα κείμενα των αφηγήσεων καθώς και οι στίχοι στα τραγούδια 04, 16 και 17 είναι επιλογές από βιβλία του Γιάννη Σκαρίμπα.
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
01. ΤΟ ΦΙΔΑΚΙ 03:34
02. Αφήγηση 00:27
03. ΧΑΛΚΙΔΑ 03:40
04. ΑΫΦΑΝΤΑΚΟΣ 02:47
05. ΤΑ ΡΟΜΠΟΤ 03:15
06. Αφήγηση 00:16
07. ΦΑΝΤΑΣΙΑ 03:29
08. ΟΙ ΦΙΛΟΙ 03:02
09. ΤΙΠΟΤΑ 04:13
10. ΤΟ ΠΛΟΙΟ (Ο Τιτανικός) 04:58
11. ΑΝΤΙΓΡΑΜΜΑ 03:14
12. ΟΥΛΑΛΟΥΜ 04:05
13. ΣΤΑΔΙΟΝ ΔΟΞΗΣ 04:32
14. ΟΙ ΣΤΑΥΡΟΙ 03:36
15. Ο ΓΛΑΡΟΣ 04:17
16. Η ΒΟΛΤΑ ΠΗΡΕ ΑΝΑΠΟΔΑ 03:16
17. ΑΜΑΝΕΣ ΣΚΑΡΙΜΠΑ 04:14
18. ΜΟΝΟ ΔΥΟ ΣΤΙΧΟΥΣ 03:18
ΤΡΑΓΟΥΔΑ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΩΡΤΖΗΣ
Στο τραγούδι 16 συμμετέχει χορωδία (Άθως Δανέλλης, Γιάννης Μποσταντζόγλου, Δημήτρης Ρόθος, Αντώνης Τζίκας)
****************************************************************************
Ο Γιώργος Τζώρτζης γεννήθηκε στηνΉπειρο, σε ένα χωριό της Λάκκας Σουλίου Ιωαννίνων. Έζησε μέχρι την ηλικία των 12-13χρόνων στα Ιωάννινα και μετά στην Αθήνα. Μετά τις μουσικές σπουδές του (κιθάρα,μπουζούκι, Ελληνικό Ωδείο, Σύνθεση στην Γερμανία, Μουσικολογία στην Γαλλία, όλα στην μέση όπως συνηθίζει να λέει ο ίδιος) και την επιστροφή στην Ελλάδα, γίνεται γνωστός σαν μια ξεχωριστή περίπτωση στο Ελληνικό τραγούδι με το εύρος της φωνής τουκαι την ιδιαίτερη ερμηνεία του στα ρεμπέτικα αλλά και στα νεώτερα τραγούδια. Αρχίζει την δισκογραφία στην Γαλλία με το Rebetiko Τsardi (1985) και συνεχίζει με Το παλιό μας σπίτι (1986) και τους Άρχοντες (Β. Κορακάκη, 1987). Ξεκινά να συνθέτει με το Παρα-μύθοι (2003) και ακολουθούν Κολωνάκι -Τζιτζιφιές (2003), Φέτος το καλοκαιράκι (2005), Το μυαλό μου ξενιτιά (σε στίχους Ηλία Κατσούλη, 2005), Όξω από την παράγκα(2013), Σαν τον Χουντίνι (Στις μουσικές πλατφόρμες, 2022). Ενδιάμεσα κυκλοφορεί το 20 χρόνια Γιώργος Τζώρτζης (2008).
