«Δεν έχω οξυγόνο»
(Μουσική- Ερμηνεία: Μαρία Παπαγεωργίου | Στίχοι: Μιχάλης Γελασάκης)
Ζωές που δεν έχουν πια ονόματα
Παιδιά που μαζέψαν στα χώματα
Μπάζα μετράω, μπάζα κι αξιώματα.
Δεν ζητάω καλοσύνη. Θέλω δικαιοσύνη.
Για να βρω τα χαμένα μου χρώματα.
Τα μάτια μου να μη δακρύζουν πόνο.
Μου έμεινε μια φράση μόνο:
«Δεν έχω οξυγόνο».
Μάνα, ουρλιάζουν οι νεκροί σου
Το ρούχο του παιδιού σου, απόψε, ντύσου.
-Φυλαχτό. Και πάρε μας μαζί σου.
Τα μάτια μου να μη δακρύζουν πόνο.
Μου έμεινε μια φράση, αυτή μόνο:
«Δεν έχω οξυγόνο».
Φωτογραφία | Σκηνοθεσία: Άκης Χρήστου
Η ηχογράφηση έγινε στο home studio της Μαρίας Παπαγεωργίου
`
*****************
Ζωή Δικταίου, «Στα Τέμπη χρεωκόπησε το ήθος»
Νύχτα πικρή και γυάλινη,
«πάμε και όπου βγει»,
ο πόνος
εξαπτέρυγος στο στήθος,
φωνές απόντων
του λαού κατακραυγή,
στα Τέμπη
χρεωκόπησε το ήθος.
Αστράφτει ο ουρανός,
τώρα είναι ώρα,
εξόριστη
η αλήθεια επιστρέφει,
κι αν σε αβάσταχτη
με σέρνεις ανηφόρα,
από τα χείλη,
η ψυχή, στο χρέος γνέφει.
Έχει πολλά ακόμη
ο λαός να καταλάβει,
σκακιέρα βρόμικη
και πιόνια σκοτεινά,
μα τούτη τη φορά,
σ’ έχει προλάβει,
στοχάσου,
άδικο αίμα, καίει παντοτινά.
Σ’ ανώφελη παράσταση,
αυλαία,
ως να μην έχει διαφορά η ώρα
από τη θλίψη,
γέρνουν σκιές στο χώμα
φευγαλέα,
ποιος απ’ το αίμα τους
τολμά, τα χέρια του να νίψει.
