Β΄
Μια ψυχική ενέργεια.
Ένας πνιγμός ώς το ψάρι.
Ο ήλιος έξω απ’ το φως του.
Ένας τρόπος να κοιτάς
Και να βλέπεις.
Μια ήσυχη τρέλα.
Κάτι σαν ίαση.
Μια ηδονή κρυφή.
Τι άλλο να πω.
Έτσι έχουν τα πράγματα.
*
Θ’
Με διώχνει από μέσα.
Εγκαθίσταται στον θρόνο και προστάζει τ’ άστρα.
Ξέρει καλύτερα από μένα.
Φλέγεται απ’ τον θυμό.
Δανείζεται τη χροιά της φωνής μου.
Με κάνει σκύλο της.
Μου δίνει παράξενα ονόματα.
Κάνει τον λώρο μας λουρί και μ’ αμολάει στην αυγή
σαν λυσσασμένη.
Τα μάτια είναι σάβανα που τη θέλουν σαν φως.
*
ΙΑ’
Έχει κάτι απ’ όλα τα ζώα.
Ένα παράξενο χάρισμα την κάνει να μιλά
Χωρίς, όμως, να μπορεί να τ’ ονομάσει.
Ο θεός είναι μια μύγα που τρίβει τ’ άκρα της
Σαν να διευθύνει μιαν αόρατη ορχήστρα μες στο φως.
Αυτή περιμένει.
*
ΙΕ’
Αυτό που κινεί τον εαυτό του, έχει την γνώση.
Αυτό που είναι ακίνητο, έχει την τρέλα.
Αυτό που σκέφτεται και νιώθει, έχει, δεν έχει, είναι.
*
ΙΗ΄
Το άδειο
Είναι απλό
Όπως ο εαυτός του.
Κινείται
Τώρα και παντού.
Ανήκει σε όλους.
Το κέντρο του
Μ’ αφήνει να είμαι
Και να γεμίζω
Από ύπαρξη
Κι από μορφή.
*
ΚΔ’
Μα, δεν μιλώ.
Μιλιέμαι από εμένα.
Συμβαίνω μες στον λόγο.
Η σάρκα μου λέει τον εαυτό της.
Το σώμα, την ανάσα του.
Η σκηνή είναι ο τόπος μου.
Είμαι όλη μια άσκηση θανάτου.
**********
Η Αρχέγονη είναι το τέταρτο ποιητικό βιβλίο της ηθοποιού, σκηνοθέτιδος και συγγραφέως Νάνας Παπαδάκη.
Αποτελείται από 55 θραύσματα αφιερωμένα σε μια άγνωστη, «αρχέγονη» δύναμη, η οποία εκφράζεται μέσω
της σιωπής, της ενόρασης, των ονείρων, της φύσης, της τρέλας. Το βιβλίο είναι επηρεασμένο απ’
την Art Brut (Ακατέργαστη Τέχνη), τη Σκοτεινή Κυρία των Σονέτων του Σαίξπηρ, τη Συκόραξα της Τρικυμίας, ακόμη
και το σύμπαν του σαιξπηρικού Άμλετ ή της ιψενικής Έντα Γκάμπλερ. Ένα σύμπαν σκοτεινό, καταστροφικό και
αποκαλυπτικό, το οποίο αρθρώνεται σε 55 ποιητικά ρινίσματα που έλκονται απ’ τον δημιουργικό πυρήνα του θεάτρου και της γραφής μαγνητίζοντας ταυτόχρονα τον σύγχρονο αναγνώστη, αλλά και θεατή
