ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ
Ξημέρωμα πρωτομαγιάς
κι εγώ περιχαρής και φωτοφόρος
κατακρήμνιζα τα σκοτάδια
και τους φόβους των ανθρώπων, πολεμώντας το άδικο.
– Δείξε μας τα χαρτιά σου, μου είπαν.
– Κύριοι, είμαι περαστικός απ’ αυτόν τον πλανήτη, απάντησα, δείχνοντας τους τα άδεια μου χέρια!
Δεν έχω ταυτότητα, ούτε ιδιοκτησία, ούτε εισοδήματα…
Έφυγα πλήρης ημερών, πριν από χρόνια!…
– Απέδειξέ το, μου αντιγύρισαν οι ασφαλίτες…
Ενεμφανίσθη τότε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ,
με τη ληξιαρχική του θανάτου μου πράξη
και με στεντόρεια φωνή είπε σ’ αυτούς:
– Δεν έχετε εξουσία επ’ αυτού, διότι ανήκει εις το Φως!
Κι αυτοί με σκυμμένα κεφάλια αποχώρησαν περίλυποι,
διότι για άλλη μία φορά τους είχα ξεφύγει!
*********
ΕΝΥΠΝΙΟ
– Μα, τι κάνεις εκεί ευλογημένε;
ρώτησε έκπληκτος ο παπά Ανέστης.
– Τίποτε πάτερ. του απάντησα.
καθώς προσπαθούσα να κρύψω
τη φωτογραφία μου,
που είχα κρεμάσει στον θλιμμένο τοίχο
ανάμεσα στις εικόνες των αγίων!
– Δεν είναι σωστό, παιδί μου. μου είπε.
– Γιατί πάτερ μου; Δικαιούμαι κι εγώ μια θέση στον αγιόκοσμο,
αφού όλα τα άλλα
αυτός ο κόσμος μου τα πήρε.
****
SLOW ROCK
Κονιάκ των πέντε αστέρων
και δυο χέρια απλωμένα
μπρος στα μάτια μου.
Ακούγοντας τους DOORS,
αλλάζαμε τον κόσμο και το όνειρο.
Γυμνό, πυρπολημένο,
ορειχάλκινο άγαλμα της ξεγνοιασιάς
πώς θρυμματίστηκες αργά κι οδυνηρά
κάποτε στα Εξάρχεια
της νιότης μας…
Θυμάσαι;
