Σήμερα συμπληρώνονται δύο χρόνια χωρίς τον Μίκη Θεοδωράκη
Κύκλος εννέα τραγουδιών σε μουσική του Μίκη Θεοδωράκη, στίχους του Μιχάλη Γκανά,
με ερμηνευτή τον Βασίλη Λέκκα και επιμέλεια ενορχηστρώσεων από τον Γιάννη Σπάθα.
Οι δρόμοι του Αρχάγγελου
Χρυσά φτερά, βυζαντινό μου βλέμμα,
αρχάγγελοι χορεύανε στο αίμα,
κι ένα τραγούδι μέσα στη φωνή μου,
μου γύρευε μιαν έξοδο κινδύνου.
Γιάννενα και Τρίπολη και Σύρα,
όμορφη σκονισμένη μου πορφύρα,
Χίος, Κεφαλλονιά και Μυτιλήνη,
μοίρα μου πελαγίσια Ρωμιοσύνη.
Χάλκινο το τραγούδι μας στο στόμα,
τίποτε δεν το φίμωσε ακόμα.
Τρελή φυλή που κλαίει και γελάει,
μ’ έναν καημό κοιμάται και ξυπνάει,
να σπείρει τα πελάγη με σιτάρι,
για να θερίσει το μαργαριτάρι.
Γιάννενα και Τρίπολη και Κρήτη,
ρίζα μου περηφάνια Ψηλορείτη,
Ζάτουνα και νησιά της αγωνίας,
φλέβα μου μυστική της Ιωνίας.
Χάλκινο το τραγούδι μας στο στόμα,
τίποτε δεν το φίμωσε ακόμα.
Η σειρά δεν είναι αξιολογική αλλά χρονολογική…Ο Σπάθας συμμετείχε στην εγγραφή του ¨Διόνυσου¨, όπου και πρωτοάκουσε τους Δρόμους και τους Ασίκικους. Πάνε από τότε πάνω από δέκα χρόνια. Στη συνέχεια, στις περιοδείες που κάναμε μαζί στην Ελλάδα-Ευρώπη και ΗΠΑ παρουσιάζαμε μια σειρά Ασίκικους μόνο με την ορχήστρα. Οταν ο Λέκκας ήρθε κοντά μου τους τελευταίους μήνες, μίλησε με τον Σπάθα για ενδεχόμενο δίσκο μαζί μου κι έτσι οι Δρόμοι και οι Ασίκικοι ξαναβγήκαν στο φως. Ο εξαίρετος ποιητής Μιχάλης Γκανάς ήρθε να προστεθεί στην ομάδα, για να ντύσει ποιητικά τα παράξενα ακούσματα.
Οταν συναντηθήκαμε στο σπίτι μου για πρώτη φορά όλοι μαζί, τους έδειξα τη φωτογραφία των Πουλάκηδων, βγαλμένη στον Τσεσμέ (Κρήνη) της Μικρασίας λίγα χρόνια πριν την Καταστροφή και τους είπα «ο δίσκος πρέπει να βαπτιστεί ¨Ασίκικο Πουλάκη¨ (το ¨κη¨ με ήτα) για να φανεί η ρίζα της έμπνευσης…». Πράγματι για μένα είναι πολύ σημαντικό, γιατί οι υπόλοιπες μουσικές ρίζες, η κρητική, η λαϊκή, η ευρωπαϊκή, κυριάρχησαν μέσα στη μουσική μου, έτσι ώστε να αδικηθεί η μητρική, που – καλώς εχόντων των πραγμάτων – θα έπρεπε να είναι και η πιο δυνατή… Πρόκειται, λοιπόν, κατ’ αρχήν για την αποκατάσταση μιας “αδικίας”. Και ακόμα, γιατί δε θα ‘θελα να νομιστεί πως, έτσι στα καλά καθούμενα, μου ήρθε ν’ ασχοληθώ με τους Δρόμους. Οσο για τον Ασίκικο, αυτός είναι Ρυθμός – Χορός δικής μου φαντασίας. Του έδωσα μάλιστα αυστηρή φόρμα βασισμένη στη ρυθμική εναλλαγή και εξέλιξη του 3+2 και του 8+16. Ετσι έχουμε ένα πρώτο μέρος με 8 ή 16 μέτρα των 3/8. Ενα δεύτερο, όπου τα 3/8 εναλλάσσονται με τα 2/8. Και ένα τρίτο (κορύφωμα), όπου ανάμεσα στα 3/8 και τα 2/8 παρεμβάλλονται μέτρα των 3/16, πράγμα που δίνει ένα ξαφνικό τίναγμα στο ρυθμό και γι’ αυτό και τον ονόμασα ΑΣΙΚΙΚΟ, δηλαδή χορό για Ασίκηδες, για Λεβέντες. Ο ρυθμός αυτός, παντρεμένος με τους Δρόμους, μας πηγαίνει κατ’ ευθείαν στα παράλια της Μικρασίας, εκεί που κάποτε έλαμψε ο ελληνικός πολιτισμός, στη γλυκειά Ιωνία, τη ρίζα της μητέρας μου.
Αθήνα, Αύγουστος 1995
ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
***********************************************
Τραγούδια του δίσκου
1) Σημαδεμένος απ’ την αγάπη
2) Κοίτα με στα μάτια
3) Αϊβαλί
4) Σαν ορφανό
5) Η κάθοδος των Δωριέων – Τραγουδά ο Μίκης Θεοδωράκης
6) Πώς να ξεχάσω
7) Ναυαγός
8) Ασημένια ταμπακέρα
9) Ασίκικο πουλάκι
10) Οι δρόμοι του Αρχάγγελου
